ΤΜΗΜΑ:ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Γ.Σ.Ε.Ε.) ΤΜΗΜΑ: ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ (Δ.Ο.Μ.) ΓΡΑΦΕΙΑ: ΚΑΝΙΓΓΟΣ 10 Τ.Κ. 106.77, ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ.: 2105225266 E-mail: ome.athens@gmail.com
08 Δεκεμβρίου 2025
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΣΕ 8/12/2025
07 Δεκεμβρίου 2025
ΟΛΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 6:30μμ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΤΗ ΠΛ. ΒΑΘΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΓΙΑ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!!!
Αρ. πρωτ.: 261
Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2025
ΔΕΛΤΙΟ
ΤΥΠΟΥ
ΕΡΓΑΤΙΑ
ΑΓΡΟΤΙΑ ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ
ΝΑ
ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ!
Στηρίζουμε
τον εμβληματικό Αγώνα των Αγροτών μας που
είναι σε εξέλιξη, που είναι και δικός μας Αγώνας!
Ο
αγώνας που δίνουν τα αδέλφια μας οι αγρότες είναι δίκαιος και θα είναι
νικηφόρος!
Απαιτούμε
από την κυβέρνηση να υλοποιήσει όλα τα αιτήματά τους και να αποζημιωθούν πλήρως
προκειμένου
να συνεχίσουν να παράγουν όχι μόνο για την δική τους επιβίωση, αλλά και την
επιβίωση όλων μας με Ελληνικά ποιοτικά προϊόντα!
Στηρίζουμε
τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, που μαζικά βγαίνουν στους δρόμους αυτές τις
ημέρες για να μειωθεί το κόστος παραγωγής των προϊόντων τους και να έχουμε και
εμείς φθηνά τρόφιμα.
Τα
μπλόκα των αγροτών δυναμώνουν μαζί και η αλληλεγγύη των εργαζομένων όλου του
λαού! Η προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει το λαό απέναντι
στους αγρότες με τον κοινωνικό αυτοματισμό δε θα περάσει!
Ο
αγώνας τους συναντιέται με τα αιτήματα της εργατικής τάξης και όλου του λαού
απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ και κεφαλαίου. Η
αποφασιστικότητά τους, έσπασε στην πράξη την τρομοκρατία και τον τσαμπουκά της
κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία αντί να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά τους, απαντά
με ΜΑΤ, χημικά, ξύλο και συλλήψεις.
Καλούμε
όλα τα Σωματεία και τους εργαζόμενους
του κλάδου Πανελλαδικά να στηρίξουν τον Αγώνα τους στα μπλόκα!
Απαιτούμε
να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι συλληφθέντες αγρότες και να αποσυρθούν άμεσα οι
αστυνομικές δυνάμεις, από όλα τα μπλόκα!
ΟΛΟΙ
ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 6:30μμ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΤΗ ΠΛ.
ΒΑΘΗΣ
ΝΙΚΗ
ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!!!
Το
ΔΣ της ΟΜΕ
01 Δεκεμβρίου 2025
ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΑΣ
Αρ. πρωτ.: 257
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025
ΔΕΛΤΙΟ
ΤΥΠΟΥ
ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ
ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΑΣ
Χαιρετίζουμε
τον εμβληματικό Αγώνα των Αγροτών μας που
είναι σε εξέλιξη, όπου κλιμακώνοντας τον αγώνα τους, δημιούργησαν αμηχανία στην
κυβέρνηση, η οποία τους εκδικείται με συλλήψεις σέρνοντας τους, στα δικαστήρια.
Οι
αγρότες μας δεν ανέχονται πλέον τον εμπαιγμό και την κοροϊδία της κυβέρνησης
που δεν ικανοποίησε κανένα αίτημά τους, ενώ η πολιτική της, τους ξεκληρίζει σε
δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής, έλλειψης προστασίας από φυσικές καταστροφές και
ζωονόσους, αλλά και της προσπάθειας να τους φορτώσουν τις συνέπειες των
σκανδάλων που εκτρέφουν η ΚΑΠ της ΕΕ κι εμπλέκονται οι κυβερνήσεις με τα
λαμόγια τους.
Ο
αγώνας που δίνουν τα αδέλφια μας οι αγρότες είναι δίκαιος και είμαστε μαζί τους!
Απαιτούμε
από την κυβέρνηση να υλοποιήσει όλα τα αιτήματά τους και να αποζημιωθούν πλήρως
προκειμένου
να συνεχίσουν να παράγουν όχι μόνο για την δική τους επιβίωση, αλλά και την
επιβίωση όλων μας με Ελληνικά ποιοτικά προϊόντα!
Στηρίζουμε
τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, που μαζικά βγαίνουν στους δρόμους αυτές τις
ημέρες για να μειωθεί το κόστος παραγωγής των προϊόντων τους και να έχουμε και
εμείς φθηνά τρόφιμα.
Καταγγέλλουμε
την κυβέρνηση που επιστράτευσε την καταστολή με χημικά, ΜΑΤ, συλλήψεις για να κάμψει
τους αγρότες, αντί να τους δώσει αυτά που τους χρωστάει. Η μαζικότητα και η αποφασιστικότητα,
και η οργανωμένη απειθαρχία των βιοπαλαιστών αγροτών ήταν η απάντηση στην
κυβέρνηση.
Απαιτούμε
να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι συλληφθέντες αγρότες και να αποσυρθούν άμεσα οι
αστυνομικές δυνάμεις.
ΝΙΚΗ
ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!!!
Το
ΔΣ της ΟΜΕ
18 Νοεμβρίου 2025
«Κρατάτε και θα νικήσουμε»: Ένα ντοκιμαντέρ για τις μεγάλες απεργίες του 1975-77 στα μεταλλεία Χαλκιδικής! Πρεμιέρα το Σάββατο 29 Νοέμβρη, στις 6.30 μ.μ. στο Δημοτικό Θέατρο στη Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής
«Κρατάτε και θα νικήσουμε»: Ένα ντοκιμαντέρ για τις μεγάλες απεργίες του 1975-77 στα μεταλλεία Χαλκιδικής (TRAILER)
Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τις μεγάλες απεργίες των μεταλλωρύχων Χαλκιδικής στο Μαδέμ Λάκκο και την Ολυμπιάδα, η ΚΟ Μεταλλείων Χαλκιδικής και το Τμήμα Προπαγάνδας της ΕΠ Κ. Μακεδονίας του ΚΚΕ επιμελήθηκαν ντοκιμαντέρ με στοιχεία και ντοκουμέντα, που για πρώτη φορά βγαίνουν συγκεντρωμένα στο φως, αναδεικνύοντας στο ευρύ κοινό τις συγκλονιστικές μάχες του λαού των μαντεμοχωρίων την περίοδο 1975-1977 απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος της.
Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί για πρώτη φορά το Σάββατο 29 Νοέμβρη, στις 12 μ. στο «Cine Βακούρα», όπου θα μιλήσει ο Θ. Χρηστίδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και στις 6.30 μ.μ. την ίδια μέρα στη Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής, όπου θα μιλήσει ο Γ. Πρωτούλης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Αποτελεί φόρο τιμής σε αυτούς που με την εργασία τους, τον ιδρώτα και το αίμα τους, κινούν τα γρανάζια της κοινωνίας. Σε αυτούς που μετατρέπουν το χώμα σε χρυσό, αλλά καρπώνονται ένα πολύ μικρό κομμάτι του πλούτου που παράγουν, «ανταμείβονται» με ατυχήματα, αρρώστιες και θάνατο. Σε αυτούς που τους ανήκει ο κόσμος όλος και θα τον κατακτήσουν.
Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ:
«Κρατάτε και θα νικήσουμε» είναι ο τίτλος του και δεν επιλέχθηκε τυχαία. Με αυτό το πρωτοσέλιδο επέλεξε ο «Ριζοσπάστης» στις 7/2/1975 να αποτυπώσει τη μαχητική, περήφανη και αισιόδοξη στάση των μεταλλωρύχων μέσα στη φωτιά του απεργιακού αγώνα.
Συμβολίζει την ακλόνητη πίστη του ΚΚΕ στο δίκιο της εργατικής τάξης, στη δύναμή της που πηγάζει από την καθοριστική θέση της στην παραγωγική διαδικασία, αναθέτοντάς της αντικειμενικά την ιστορική αποστολή για την οριστική νίκη του λαού. Την απελευθέρωση από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας, του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.
Η ορμητική άνοδος των εργατικών αγώνων της περιόδου φωτίζουν τον ταξικό χαρακτήρα της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967. Αποκαλύπτουν ότι και στη διάρκεια της επταετίας, το μεγάλο κεφάλαιο αποκόμισε τεράστια κέρδη και τμήμα του στήριξε ενεργά την εγκαθίδρυσή της.
Με ακλόνητη πίστη στο δίκιο του αγώνα τους και στη νίκη, οι απεργοί μεταλλωρύχοι έδωσαν και τις 3 πολύμηνες μάχες της περιόδου 1975-1977, που εξετάζει το ντοκιμαντέρ.
Η πρώτη απεργία, η απεργία του «Μαδέμ Λάκκο», όπως επικράτησε να λέγεται, ξεσπά στις 16 Γενάρη 1975 και κρατάει 82 μέρες, με σημαντικές κατακτήσεις για τους εργάτες.
Στις 27 Σεπτέμβρη του ίδιου έτους, οι μεταλλωρύχοι αναγκάζονται να ξεκινήσουν νέα απεργία διαρκείας, η οποία μετά από 74 μέρες λήγει και αυτή νικηφόρα.
Η τρίτη στη σειρά, η μνημονευμένη μέχρι και σήμερα ως η «μεγάλη απεργία», αρχίζει στις 14 Μάρτη 1977 με διάρκεια σχεδόν 250 μέρες... και παρά το γεγονός ότι η εργοδοσία δεν ικανοποίησε τα αιτήματά τους, αφήνει μεγάλη αγωνιστική παρακαταθήκη.
Κόντρα στο διογκούμενο κύμα αγανάκτησης και αγώνα, η τότε κυβέρνηση Καραμανλή αξιοποίησε όλα τα μέσα του αστικού κράτους για το τσάκισμα των αγώνων: Το νομοθετικό πλαίσιο, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, την Αστυνομία και το Στρατό, τις νεοϊδρυθείσες Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ),την «πέμπτη φάλαγγα» στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό, στην ηγεσία της ΓΣΕΕ και σε Ομοσπονδίες, τα δικαστήρια. Μαζί με αυτά και την ιδεολογική επίθεση, μέσα από τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της εποχής, για να διαμορφώσει τα κατάλληλα άλλοθι για τις επιθέσεις και την απομόνωση των απεργών από το υπόλοιπο τμήμα του λαού.
Από την άλλη μεριά οι απεργοί μεταλλωρύχοι είχαν τους δικούς τους συμμάχους, που αποτέλεσαν βασικό στήριγμα δύναμης και αντοχής στη δύσκολη μάχη που έδωσαν. Κόντρα στο μαύρο μέτωπο βιομηχάνων - αστικού κράτους, αντιτάχθηκε η γνήσια εργατική - λαϊκή αλληλεγγύη, που απλώθηκε πρώτα από όλα στην ίδια την περιοχή των μεταλλείων αλλά και σε όλη τη χώρα και έξω από αυτήν.
Το ΚΚΕ βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των απεργών εργατών, ενισχύοντας τον αγώνα τους πολύμορφα. Με καθημερινή παρουσία στις απεργιακές συγκεντρώσεις, με μεγάλη συμβολή στην οργάνωση της υλικής και ηθικής βοήθειας από τους εργάτες όλης της χώρας, ακόμα και από το εξωτερικό. Με Ερωτήσεις και πίεση μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και στα αρμόδια υπουργεία. Με διάδοση του αγώνα μέσω του «Ριζοσπάστη», τσακίζοντας την προσπάθεια της εργοδοσίας και της κυβέρνησης να απομονώσουν τους απεργούς, «θάβοντας» τον αγώνα τους.
Από το Μαδέμ Λάκκο στο σήμερα...
Από το Μαδέμ Λάκκο και τη ΛΑΡΚΟ της δεκαετίας του 1970, μέχρι και τους αγώνες των εργαζομένων σήμερα, ο λαός έχει απέναντί του το ίδιο -εχθρικό για τα συμφέροντά του- κράτος. Ένα κράτος ικανό να υπηρετεί τα καπιταλιστικά συμφέροντα, άσχετα με το ποιο κόμμα βρίσκεται στη διακυβέρνησή του. Και ταυτόχρονα επιλεκτικά ανίκανο να προστατεύσει την ανθρώπινη ζωή, όπως φάνηκε αμέτρητες φορές από τότε σε φυσικές καταστροφές και εγκλήματα μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς. Ένα κράτος αποτελεσματικό στην προώθηση της πολιτικής ενίσχυσης της κερδοφορίας μιας χούφτας παρασίτων, παθητικό θεατή στην κλοπή του πλούτου που παράγει.
Ιδιαίτερα σήμερα, που τα «τύμπανα» του πολέμου ηχούν πιο δυνατά από ποτέ, είναι ανάγκη να μπει στο επίκεντρο η διέξοδος από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων, της περιβαλλοντικής και κοινωνικής καταστροφής.
Συντελεστές:
Οργάνωση - Παραγωγή
Επιτροπή Προπαγάνδας της ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ
Κάμερα
Πιέρρος Πατουχέας
Παλάντζα Νάσια
Μοντάζ
Παλάντζα Νάσια
Επιμέλεια ήχου
Στεφανίδης Κοσμάς
Τσίντζιλης Χρήστος
Φωνητικά
Τριανταφύλλου Γεωργία
Τριανταφυλλίδης Γιώργος
Επιμέλεια - Κείμενα
Μπρέστας Ζώης
Πασχαλίδου Ελίζα
Τριανταφυλλίδης Γιώργος
Χειριστής drone
Στρατής Τάσος
Εμφανίζονται στις συνεντεύξεις
Μανώλης Μανώλης - Αντιπρόεδρος Σωματείου Μεταλλείων Κασσάνδρας
Δημήτρης Μπάτης - Πρόεδρος Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας
Κώστας Μαργαρίτης - Γραμματέας Σωματείου Μεταλλωρύχων την περίοδο των απεργιών
Γιώργος Κορδαλής - Μέλος ΔΣ του Σωματείου Μεταλλωρύχων την περίοδο των απεργιών
Δημήτρης Μπιζιργιάννης - Απεργός
Κώστας Μπιζιργιάννης - Απεργός
Γιώργος Μπιζιργιάννης - Απεργός
Χρήστος Οικονόμου- Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ την περίοδο της απεργίας του 1977
Θόδωρος Καραβασιλικός - Κάτοικος Μ. Παναγιάς
Γιάννης Μάλαμας - Πρόεδρος Σωματείου Μεταλλωρύχων Μεταλλείων Κασσάνδρας
Παναγιώτης Πολίτης - Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ
Ευχαριστίες
Διοικητικό Συμβούλιο Σωματείου Μεταλλωρύχων Υπόγειων Στοών - Μεταλλείων Κασσάνδρας Χαλκιδικής
Διοίκηση Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας
Αρχείο «Ριζοσπάστη»
Αρχείο ΚΚΕ
«904 Αριστερά στα FM»
17 Νοεμβρίου 2025
ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΔΙΩΞΗ ΚΑΤΑ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΜΕ
Αρ. πρωτ.: 251
Αθήνα 17
Νοέμβρη 2025
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ ΟΜΕ
16 Νοεμβρίου 2025
Μερικές μνήμες από την εξέργεση των Φοιτητών, 52 χρόνια μετά, από ένα 9χρονο παιδί τότε...
Μερικές μνήμες, 52 χρόνια μετά.
Ήταν την ίδια ημέρα 17 του
Νοέμβρη 52 χρόνια πριν.
Μετά την δουλειά της μάνας μου
πήραμε το τρόλεϊ, αυτό το παλιό κίτρινο τρόλεϊ από την πλατεία Κυψέλης που
μέναμε τότε, για να πάμε στο κέντρο. Πριν λίγες ημέρες είχα κλείσει τα 8 χρόνια
και θα πηγαίναμε στο ΜΙΝΙΟΝ για μου πάρει σχολικά.
Κανείς μας δεν ήξερε ότι 1000
μέτρα μακριά μας μια εξέγερση λάμβανε χώρα. ΕΙΡΤ και ΥΕΝΕΔ, τα δύο κανάλια του
κράτους, δεν ενημέρωσαν ποτέ, παρά μόνο μετά την εισβολή του άρματος. Τότε
ανέφεραν για την προσπάθεια «αναρχικών και ταραξιών να διασαλεύσουν την έννομο
τάξη».
Έξω από το Πολυτεχνείο το τρόλεϊ
σταμάτησε από το πλήθος. Πρώτη φορά είχα δει τόσο κόσμο μαζεμένο. Κοιτούσα
περίεργος από τα παράθυρα .
Οι πόρτες του τρόλεϊ άνοιξαν και κάποιοι από το πλήθος μπήκαν και μοίρασαν προκηρύξεις στους επιβάτες.
Έξω από το παράθυρο υπήρχε ένα λεωφορείο της τότε Αστυνομίας Πόλεων. Οι νεότεροι δεν θα θυμούνται ότι υπήρχαν δύο σώματα καταστολής. Η χωροφυλακή με την γνωστή ιστορία της και Αστυνομία Πόλεων με τις γκρι στολές.
Αστυνομικοί κατέβαιναν από το
λεωφορείο κραδαίνοντας πολεμικά όπλα στα χέρια τους. Η εικόνα αυτή έγινε ένα με
το μεδούλι μου. Έγινε κομμάτι από το σώμα μου. Το φυλάω από τότε σαν το πιο
πολύτιμο πετράδι μου. Έτσι έμαθα τι σημαίνει κρατική βία, τι σημαίνει
καταστολή, τι σημαίνει σώμα πραιτοριανών.
Στις ταράτσες των κτηρίων γύρω
από το Πολυτεχνείο ήταν κάποιοι ένστολοι. Τους έβλεπα να στήνουν κάτι που μου
φάνηκε σαν όπλα. Μετέπειτα αποδείχθηκε ότι είχαν ακροβολιστεί ελεύθεροι
σκοπευτές.
Το τρόλεϊ απεγκλωβίστηκε και πήρε
την Μαυροματαίων για ανηφορήσει για την Κυψέλη.
Το βράδυ μαζευτήκαμε στο σπίτι
της θείας μου, δύο στενά πιο πέρα. Μετά από πληροφορίες γειτόνων συντονίσαμε το
ραδιόφωνο στο σταθμό του Πολυτεχνείου. Έτσι ξεκίνησε εκείνο το μεγάλο βράδυ.
Χαμηλόφωνο ραδιόφωνο για το φόβο των ρουφιάνων και μια λάμψη στα μάτια όλων ότι
κάτι μεγάλο, κάτι πέρα από τα καθημερινά συνέβαινε.
Συγγενείς από τα Γιάννενα έπαιρναν
συνεχώς τηλέφωνα για να μάθουν τι γίνεται στο Πολυτεχνείο. Προσπάθειες να
συντονιστούν και τα υπόλοιπα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της επαρχίας. Είμασταν τα
μάτια και τα αυτιά τους.
Όταν ο εκφωνητής άρχισε να ζητά
φάρμακα για τραυματίες και να αποκαλεί τους φαντάρους έξω από την πύλη «αδέρφια
μας στρατιώτες, δεν είναι δυνατό να μας χτυπήσετε», το βράδυ άρχισε να παίρνει
μια απόκοσμη τροπή. Το σύννεφο από τα δακρυγόνα και ασφυξιογόνα (ναι, υπήρχαν
και τέτοια που σε έκαναν να νιώθεις ότι τα πνευμόνια σου δεν λειτουργούν και
πεθαίνεις από ασφυξία) άρχιζε και μας επηρέαζε στην Κυψέλη, 1-2 χιλιόμετρα
απόσταση. Τα μάτια κόκκινα, το δέρμα μας
κόκκινο. Δεν είχαμε άλλη εμπειρία από χημικά. Δεν ξέραμε τι ήταν.
Ο πατέρας μου δούλευε τότε
σερβιτόρος σε ένα μαγαζί στα Χαυτεία. Δεν ξέραμε που είναι, τι κάνει, αν ζει.
Γύρω στις 01:00 το ξημέρωμα
χτύπησε την πόρτα και τον είδαμε,. Δεν τον γνώρισα. Κατακόκκινος και έκλαιγε.
Δακρυγόνα και συγκίνηση μαζί. Μετά μας
είπε τις δικές του εικόνες. Γυμνασιόπαιδα, (τότε δεν υπήρχε Λύκειο), από τα
φροντιστήρια της Κάνιγγος, έμπαιναν στο μαγαζί χτυπημένα και ματωμένα και
ζητούσαν οινόπνευμα και πάγο για τα τραύματα τους. Μια εγκυμονούσα χτυπήθηκε
και έσπασαν τα νερά της μπροστά του. Μετά χτυπήθηκε και αυτός και λιποθύμησε
για λίγο.
Ένα αυτοκίνητο τους μάζεψε και
τους έβγαλε έξω από τον χαμό. Τους άφησε στο Ζάππειο και τους είπε να μην πάνε
σε νοσοκομείο γιατί εκεί ήταν χωροφύλακες που περίμεναν τραυματίες για να τους μαζέψουν
για μέσα.
Ήταν αρκετοί που μάζευαν
τραυματίες εκείνη την μέρα με τα αυτοκίνητά τους. Άγνωστοι ήρωες.
Την άλλη μέρα ήταν ο Νίκος
Μαστοράκης και η περίφημη συνέντευξη πού πήρε από τους συλληφθέντες . Οι
νεότεροι ας ανατρέξουν. Το youtube έχει και τέτοια.
Ο ξάδερφός μου Γιώργος Γιώγος,
μετέπειτα δήμαρχος με το ΚΚΕ στην Πετρούπολη, γυμνασιόπαιδο, εξαφανίστηκε έξω
από το Πολυτεχνείο. Τον ψάχναμε μη ξέροντας αν ζει η πέθανε. Το σόι πήγαινε από
νοσοκομείο σε νοσοκομείο και μετά στο νεκροτομείο, ψάχνοντάς τον.
Ήρθε μόνος του, αγνώριστος από το
ξύλο και τα βασανιστήρια. Είχε καιρό τα σημάδια από τα τσιγάρα που έσβηναν πάνω
του.
Και μετά από ένα χρόνο έπεσε σαν
από άχυρο, αυτό το συνάφι που κατέστρεψε δυο χώρες, Ελλάδα και Κύπρο. Αυτό το
συνάφι που έμοιαζε απόρθητο και ανίκητο.
Και ήρθε η μεταπολίτευση. Τα ΜΑΤ,
τα ΜΕΑ, η εκκένωση του Χημείου, ο Κουμής, η Κανελλοπούλου, ο 15χρονος Καλτεζάς
που εκτελείται με σφαίρα στο κεφάλι πισώπλατα από αστυνομικό. Ναι, ίσως αρκετοί
να μη ξέρουν ότι κηδέψαμε και νεκρούς μετά το Πολυτεχνείο, στις απαγορευμένες
πορείες για την αμερικάνικη πρεσβεία. Το παράσημο που κουβαλώ είναι η γκλομπιά
από τα παλιά ξύλινα γκλόμπ στο κεφάλι μου.15 χρονών παιδί κατέβηκα με το
σχολείο μου στην πορεία. Το γλυκό, ζεστό αίμα που έτρεχε στο πρόσωπό μου είναι
η τελευταία μνήμη που σας αναφέρω. Το κόκκινο αίμα με έβαψε και μέσα μου, έγινε
το καθαρό βλέμμα μου, έγινε ότι είμαι σήμερα, έγινε η περηφάνεια για την ταξική
καταγωγή μου. Έγινε οργή όταν είδα τα ματωμένα σπασμένα δόντια στο δρόμο, μιας
κοπέλας, από την μπότα ενός ένστολου υπάνθρωπου. «Που@@να θα σε @α@ήσω» της
είπε και την κλώτσησε στο πρόσωπο πεσμένη στον δρόμο. Ένα κορίτσι. Μια γυναίκα.
Έναν άνθρωπο.
Τότε, στην χούντα χρειάστηκε ένα
άρμα για να μπει στο Πολυτεχνείο.
Τώρα, στην «δημοκρατία» αρκεί ο κοσμήτορας να καλέσει τις δυνάμεις
καταστολής και να συλλάβουν έναν φοιτητή του Πολυτεχνείου επειδή έγραψε στον
τοίχο της σχολής ένα σύνθημα για την Παλαιστίνη. Δικάστηκε 14 μήνες χωρίς δικαίωμα αναστολής και κινήθηκε
διαδικασία διαγραφής του. Όλα αυτά με το νέο πλαίσιο που ισχύει.
Και όσο και αν, κάτι παιδαρέλια
με τριμαρισμένο μούσι, με όλη την αλαζονεία και αμετροέπεια που τους έδωσε ο
κομματικός σωλήνας , σαρκάζουν ως παρωχημένα τα τότε συνθήματα για ελευθερία,
ας αναλογιστούμε για λίγο.
52 χρόνια μετά
Αν έχουμε ψωμί, αν έχουμε παιδεία
και αν έχουμε ελευθερία.
Κώστας Κοντοδήμος
Αντιπρόεδρος στο Συνδικάτο ΙΓΜΕ
Μελος της Ε.Γ. της ΟΜΕ
-
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, Ζούμε σε μια περίοδο που η δίψα για τα μέταλλα ξαναφέρνει τον πόλεμο στη γειτονιά μας. Για το κεφάλαιο, ...
-
ΟΜΟΦΩΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ από την 17η συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΜΕ, για να δημοσιευθεί η ιστορική έρευνα της ΟΜΕ σε PDF που αναφερεται στη ΑΙΜΑ...


































