ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΣΕ 8/12/2025

 

         

Αρ. πρωτ.: 262                                                     Αθήνα 8 Δεκέμβρη 2025

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΣΕ

Τον Αύγουστο του 2018 και μετά από 17 μήνες διαπραγμάτευση υπογράψαμε κλαδική ΣΣΕ με τον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (Σ.Μ.Ε.), η οποία έθετε όρους και προϋποθέσεις ειδικά για τους χαμηλότερα αμειβόμενους εργαζόμενους.

Οι μισθοί των εργαζομένων ανάλογα την ειδικότητα, ξεκινούσαν με την ΣΣΕ από 900€ μέχρι και 1700€.

Τον Γενάρη του 2019, μετά από πιέσεις της Ομοσπονδίας στο Υπουργείο Εργασίας, η σύμβαση αυτή έγινε υποχρεωτική, για περίπου 15.000 εργαζόμενους στον κλάδο.

Πράγματι οι εργολαβικοί εργαζόμενοι που έπαιρναν από 500 έως 800 ευρώ το πολύ, διεκδίκησαν τη σύμβαση και σε κάποιες ειδικότητές σχεδόν διπλασιάστηκε ο μισθός τους. Αποτέλεσμα αυτού ήταν οι εργολάβοι να ζητούν νέες συμβάσεις με τις επιχειρήσεις για να μπορούν να πληρώσουν τους εργαζόμενους και αυτό έγινε.

Όταν το 2019 Μάρτιο, ξανακαλέσαμε τον ΣΜΕ για υπογραφή νέας ΣΣΕ με 25% αυξήσεις, όχι μόνο αρνήθηκε να δεχτεί την νέα πρόταση, αλλά μας εξέφρασαν και την «αναστάτωση» που έπαθαν από την εξέλιξη της προηγούμενης ΣΣΕ που έγινε υποχρεωτική.

Παρόλα αυτά επιμέναμε και έγιναν 3 συνεδριάσεις μέχρι τον Ιούνιο του 2019, χωρίς αποτέλεσμα, με ευθύνη του ΣΜΕ.

Με την αλλαγή κυβέρνησης, τον Ιούλιο του 2019, η ΝΔ πλέον, άρχισε να νομοθετεί με εισηγήσεις του Υπ. Εργασίας (Βρούτσης τότε), αντεργατικές διατάξεις για τις ΣΣΕ, με τέτοιον τρόπο σαν να τις είχαν επεξεργαστεί οι μεταλλειοκτήκτες για να προστατευτούν..

Μια από αυτές τις διατάξεις, που ενσωματώθηκε στον άθλιο αντεργατικό νόμο 4808/2021, είναι ότι: «όταν μια επιχείρηση έχει πρόβλημα και κινδυνεύει να κλείσει, μπορεί να απευθύνεται στο ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, να πάρει απόφαση και να επιβάλλει την φθηνότερη σύμβαση στους εργαζόμενους για να «σωθεί» η επιχείρηση…!»

Δηλ μια από τις μεγαλύτερες καφρίλες ενάντια των κλαδικών συμβάσεων εργασίας.

Ποιος ήταν ο στόχος τους; ΝΑ ΔΙΧΑΣΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΠΛΑΚΩΘΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ.

Εμείς επιμείναμε στην υπογραφή της ΣΣΕ και απευθυνθήκαμε μέσω ΟΜΕΔ αυτή τη φορά με το αίτημα να μη ληφθεί ο νέος νόμος Βρούτση, αλλά ο προηγούμενος νόμος που ίσχυε πριν, λόγου του ότι, η αίτηση που κάναμε ήταν τον Μάρτιο του 2019.

Απορρίφθηκε από τον ΟΜΕΔ στο πρωτοβάθμιο, προσφύγαμε στο δευτεροβάθμιο, όπου τον Μάρτιο του 2020, απορρίφτηκε οριστικά με ψήφους 3-2 των δικαστών. Έγινε πλέον κατανοητό από όλους μας ότι ο ΟΜΕΔ πλέον έγινε ένα αντιδραστικό όργανο κατά των εργαζομένων που ελέγχεται απόλυτα από την εξουσία και την μεγαλοεργοδοσία.

Παράλληλα με όλο το πακέτο των αντεργατικών μέτρων τα τελευταία 6,5 χρόνια, σταδιακά κάποιες επιχειρήσεις, στον κλάδο, κατήργησαν και τις Επιχειρησιακές ΣΣΕ με το «κόλπο» των ατομικών συμβάσεων, εκβιάζοντας τον κάθε εργαζόμενο να υπογράψει ότι βολεύει στην επιχείρηση.

Πρόσφατα (που αμέσως μετά την ψήφιση του ν. για το 13ωρο της Κεραμέως), καταγγείλαμε την προσπάθεια της «ΜΕΤΛΕΝ», στους Βωξίτες Παρνασσού να ανανεώσει τις ατομικές συμβάσεις, παρότι αυτές δεν είχαν λήξει, που έτρωγε ώρες απλήρωτες και Σάββατα απλήρωτα από τους εργαζόμενους.

Η κατάσταση στα περισσότερα Μεταλλεία, είναι τραγική, αφού δεν εφαρμόζεται ο ΚΜΛΕ, ούτε τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και όταν οι εργαζόμενοι τα θέτουν επίσημα, οι εργοδότες απαντούν με απολύσεις, τρομοκρατία, αλλά και προσπάθεια να διαλύσουν τα σωματεία ή τη συνοχή τους, όπως έγινε πρόσφατα με την εταιρεία ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ ΕΥΒΟΙΑΣ, που απέλυσε μέσα σε 7 μήνες 45 γυναίκες εργαζόμενες σχεδόν 12 χρόνια, για να κτυπήσει το Σωματείο, κάτι που δεν τα κατάφερε, λόγω της παρέμβασης της Ομοσπονδίας που καθυστέρησε τις απολύσεις και βοήθησε το σωματείο να κρατήσει την ενότητα του. Η εταιρεία ήθελε να τις απολύσει όλες τις εργαζόμενες γυναίκες από τον Μάρτιο.

Εντάξει, το ποιόν των εργοδοτών το γνωρίζαμε, την «αγαστή» συνεργασία τους με τις κυβερνήσεις και αυτή τη γνωρίζαμε, αυτό που μας απογοητεύει και μας εξοργίζει, πως η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, του τριτοβάθμιου οργάνου μας, συναίνεσε σε μια αθλιότητα, με την «Κοινωνική Συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και εθνικών κοινωνικών εταίρων», η οποία όχι μόνο βελτίωση δεν θα φέρει στις ΣΣΕ, αλλά θα διχάσει και θα αναστατώσει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Η απάντησή μας είναι οι αγώνες μας, που όπως πχ πέρισυ από τον Απρίλιο έως και Ιούνιο του 2024, η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός προσπάθησε να επιβάλλει το 12ωρο στα μεταλλεία Χαλκιδικής στους υπογείτες μεταλλωρύχους. Τα σωματεία ξεκίνησαν ένα ανένδοτο ενωτικό αγώνα με συνολικά 16 μέρες απεργία και όχι μόνο δεν πέρασαν οι ορέξεις τις εταιρείας για το 12ωρο, αλλά κέρδισαν οι εργαζόμενοι και με αυξήσεις μισθών που φτάνουν το 30%!

Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίζουμε την πάλη μας στηρίζοντας τα σωματεία μας με τον τρόπο που εμείς γνωρίζουμε, με την συμμαχία και αλληλεγγύη των ταξικών συνδικάτων και θα πορευτούμε για να διεκδικήσουμε τις ζωές μας, απέναντι από τα κέρδη τους.

Σήμερα το απόγευμα συμμετέχουμε στο μεγάλο συλλαλητήριο, αλληλέγγυοι στον δίκαιο αγωνα τους, ο οποιος μας εμπνέει και μας ενθουσιάζει!

Για άλλη μια φορά θα το πούμε:

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑ-ΛΗΣΤΩΝ!

ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ ΟΜΕ

Συνέντευξη της ΟΜΕ στον δημοσιογράφο ΚΑΪΤΑΤΖΗ ΦΙΛΗ για το slpress

Δ. Μπάτης (πρόεδρος ΟΜΕ): Να στελεχωθούν οι απαξιωμένες επιθεωρήσεις μεταλλείων

23/02/2025

Για τους εργαζόμενους στα μεταλλεία της χώρας ο Δημήτρης Μπάτης πρόεδρος Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας (ΟΜΕ) καταθέτει την άποψή του στο SLpress.gr, στο πλαίσιο του αφιερώματος “Η αναγκαιότητα αξιοποίησης των ορυκτών της χώρας μας”.

-Πόσοι μεταλλωρύχοι-ανθρακωρύχοι εργάζονται στην επικράτεια σε ποια ορυχεία και ποιες είναι οι πρώτες ύλες που βγάζετε, ανά χώρο δουλειάς;

Ø  Η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας έχει μια ιστορία 144 ετών, είναι από τα πρώτα εργατικά σωματεία του κλάδου στην Ελλάδα, ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της οργανωμένης εξόρυξης μεταλλευμάτων στη χώρα και συγκροτείται :

α) Από σωματεία εργαζομένων σε μεταλλεία, ορυχεία, λατομεία καθώς και σε μονάδες ή εγκαταστάσεις μηχανικής προπαρασκευής, εμπλουτισμού και μεταποίησης (μεταλλουργική κατεργασία, χύτευση, καμινεία ορυκτών υλών, κατεργασία βιομηχανικών ορυκτών, αδρανών υλικών και μαρμάρων) που βρίσκονται μέσα στους αντίστοιχους μεταλλευτικούς ή λατομικούς χώρους ή και έξω απ’ αυτούς εφόσον τα μέλη των σωματείων έχουν κοινό εργοδότη που διαθέτει μεταλλείο ή λατομείο και κοινό σωματείο με τους εργαζόμενους σ’ αυτά.

β) Από σωματεία εργαζομένων στον εντοπισμό, τη μελέτη, έρευνα και αξιολόγηση των ορυκτών υλών.

γ) Από σωματεία εργαζομένων σε κάθε εξορυκτική εργασία υπογείων

 Οι εργαζόμενοι που απασχολούνται στον κλάδο υπερβαίνουν τις 15.000, και παρότι ακόμη δεν είναι όλα τα σωματεία οργανωμένα στην ΟΜΕ, η Ομοσπονδία καλύπτει βάσει του καταστατικού της όλο τον κλάδο και προσπαθεί να συσπειρώσει όλα τα σωματεία και τους εργαζόμενους. Τα τελευταία χρόνια λόγω των αντεργατικών νομοθεσιών έχουν παρεισφρήσει στο κλάδο πάρα πολλές εταιρείες που εργάζονται εργολαβικά για τις μεταλλευτικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διάσπαρτοι εργαζόμενοι που δεν έχουν οργανωθεί ακόμη σε κάποιο σωματείο έστω και κλαδικό.

Τα ορυκτά που εξορύσσονται στα μεταλλεία είναι βωξίτες, λευκόλιθοι, χαλκός, ασήμι, χρυσός, μικτά θειούχα (σφαλερίτης, γαληνίτης δηλ. ψευδάργυρος και μόλυβδος), νικέλιο, κοβάλτιο (παράγεται μαζί με το Νι αλλά δεν το εκμεταλλευόμαστε), βιομηχανικά ορυκτά (περλίτης, μπετονίτης, βαρυτίνης κ.α.) αλλά και σε πολλές περιοχές της χώρας διάφορα λατομικά προϊόντα όπως μάρμαρα, διακοσμητικά πετρώματα και αδρανή υλικά.

 Σχετικά με τα κοιτάσματα λιγνίτη, υπάρχουν αξιόλογα αποθέματα (Πτολεμαϊδα, Φλώρινα, Μεγαλόπολη), με τα τελευταία ορυχεία που ακόμη δραστηριοποιούνται στη Μεγαλόπολη και Μελίτη να κινδυνεύουν με άμεσο κλείσιμό τους με οδηγία της ΕΕ. Αποτέλεσμα θα είναι να χάσουμε το πλεονέκτημα ενός πολύ σημαντικού ενεργειακού πόρου που παράγει η χώρα μας σε μια εποχή κρίσιμη με γεωπολιτικές αστάθειες και περιφερειακούς πολέμους που απειλούν και τη χώρα μας. Δεδομένου ότι σήμερα υπάρχει η τεχνολογική δυνατότητα με σύγχρονες μεθόδους καύσης, η ρύπανση να μειωθεί αισθητά. Ο προσχηματικός λόγος που αναφέρεται είναι ότι αντιβαίνει στο δόγμα της «καθαρής ενέργειας» ενώ ο ουσιαστικός λόγος είναι η μεθοδευμένη αυξανόμενη εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενη ενέργεια και η βελτιστοποίηση των κερδών του ολιγοπωλιακού καρτέλ ενέργειας εγχώριου και όχι μόνο.

   - Ποια  είναι  τα κύρια αιτήματα του κλάδου;

Τα αιτήματά μας είναι εναρμονισμένα με τα πάγια αιτήματα του Εργατικού κινήματος με επιπλέον ειδικά ζητήματα για τους εργαζόμενους του κλάδου, που εργάζονται σε αρκετά σκληρότερες συνθήκες σε σχέση με άλλα επαγγέλματα, όπως:

Ø  Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που υπονομεύουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας.

Ø  Σταθερή δουλειά με δικαιώματα, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο. Καμία ανοχή στα ωράρια εξόντωσης των εργαζομένων, στις ελαστικές μορφές απασχόλησης και τις απλήρωτες υπερωρίες.

Ø  Ο ορυκτός πλούτος ο οποίος είναι περιουσία του λαού να αξιοποιείται προς όφελος του με αυστηρά περιβαλλοντικά μέτρα

Ø  Μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και του λαού. Στον κλάδο μας συχνά πια θρηνούμε νεκρούς, σακατεμένους και άρρωστους από εξαντλητική εργασία και έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στα Μεταλλεία και ιδιαίτερα στις υπόγειες στοές.

Ø  Να στελεχωθούν οι συνειδητά απαξιωμένες  Επιθεωρήσεις Μεταλλείων και να εντείνουν τους ελέγχους.

Ø  Να επανέλθει η σύνταξη των υπογειτών Μεταλλωρύχων στα 50 έτη από το απάνθρωπο όριο των 57 που είναι σήμερα. Όριο που ελάχιστοι υπογείτες μεταλλωρύχοι φθάνουν υγιείς και αρτιμελείς.

Ø  Αναβάθμιση του ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) για την συστηματική έρευνα του Ορυκτού μας Πλούτου προς όφελος του Λαού, με άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού τουλάχιστον 200 εργαζομένων όλων των ειδικοτήτων και με αύξηση των οργανικών θέσεων τουλάχιστον στις 525.

Ø  Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων από τα συνδικάτα. Να σταματήσει με νόμο η ποινικοποίηση των αγώνων. Να επανέλθουν όλοι οι απολυμένοι συνδικαλιστές και εργαζόμενοι στις θέσεις τους.

Ø  Αύξηση του κατώτερου μισθού στα 1100€. Ρήτρα αναπροσαρμογής των μισθών που να καλύπτει τις συνεχώς αυξανόμενες τιμές στα προϊόντα λαϊκής κατανάλωσης.

Ø  Καθολική επαναφορά των τριετιών ενσωματώνοντας την περίοδο 2012 – 2023.

Ø  Επαναφορά της αρχής της ευνοϊκότερης σύμβασης, της μετενέργειας κ.ο.κ.

Ø  Να επανέλθει ο 13^ος και 14^ος μισθός σε όλους τους κλάδους.

Ø  Αφορολόγητο όριο 12.000€ προσαυξημένο κατά 3.000€ για κάθε παιδί. Κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης

Ø  Επίδομα ανεργίας στο 80% του κατώτερου μισθού για όλους τους ανέργους.

Ø  Ρεύμα φθηνό για το λαό, με ταυτόχρονη κατάργηση των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ, Ειδικός φόρος Κατανάλωσης) και πλαφόν στις τιμές της ενέργειας και των καυσίμων. Κατάργηση του χρηματιστηρίου της Ενέργειας.

Ø  Να σταματήσει η εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας. Όχι στα επί πληρωμή απογευματινά χειρουργεία. Να μην κλείσει, να μη συγχωνευτεί κανένα τμήμα, κλινική, νοσοκομείο, κέντρο υγείας. Να επαναλειτουργήσουν πλήρως τα νοσοκομεία, το σύνολο των δομών που έκλεισαν λόγω περικοπών. Εξασφάλιση από το κράτος της δωρεάν, πλήρους και απρόσκοπτης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και νοσηλείας σε όλους. Δωρεάν όλες οι ιατρικές, διαγνωστικές, εργαστηριακές, προληπτικές εξετάσεις και όλα τα φάρμακα.

Ø  Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για τα εργατικά νοικοκυριά

   -Ποια είναι η άποψή σας για  το ζήτημα της ΛΑΡΚΟ και  ποια λύση  προκρίνεται εσείς;

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΕΠΙΖΗΜΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.

Η κυβέρνηση  αποφάσισε τον περασμένο Ιούλιο να απολύσει όλους τους εργαζομένους της ΛΑΡΚΟ, αδιαφορώντας προκλητικά για τον αγώνα των εργαζομένων προκειμένου η ΛΑΡΚΟ να μείνει ανοιχτή προς όφελος του λαού και της Εθνικής Οικονομίας.

Επί της ουσίας κατέστρεψαν την μεγαλύτερη μεταλλευτική βιομηχανία της χώρας η οποία εδώ και μισό αιώνα αποτελεί οικονομικό πνεύμονα όχι μόνο για τις περιοχές που δραστηριοποιείται, αλλά και για την Εθνική οικονομία!

Αντί να την εκσυγχρονίσουν, να την αναπτύξουν και να ανοίξουν χιλιάδες θέσεις εργασίας, την έκλεισαν και ας είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία παραγωγής σιδηρονικελίου (και με τις κατάλληλες επενδύσεις και κοβαλτίου) στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα διεθνή γεγονότα που συντελούνται σήμερα στον πλανήτη, δικαιώνουν τους εργαζόμενους που ακόμη αγωνίζονται για την επαναπρόσληψη τους με σκοπό να επαναλειτουργήσει η επιχείρηση.

Η κυβέρνηση της Ινδονησίας, για ακόμη μια φορά, προειδοποίησε ότι τα γνωστά αποθέματα νικελίου στη χώρα μειώνονται και ζήτησε την ορθολογική διαχείριση τους και την εξερεύνηση για νέα κοιτάσματα, διότι τα γνωστά αποθέματα νικελίου υψηλής ποιότητας τείνουν να εξαντληθούν έως το 2031, με τα αποθέματα νικελίου χαμηλής ποιότητας να εξαντλούνται έως το αργότερο 2036.

Η φαινόμενη έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού για την αξιοποίηση των πόρων της χώρας και μάλιστα των μη ανανεώσιμων όπως ο ορυκτός πλούτος, είναι ουσιαστικά ο μεθοδικός σχεδιασμός του ξεπουλήματος αυτών των πόρων σε χρηματιστηριακά funds, που σχεδιάζουν και με πρόθυμους συνεργάτες εκτελούν σχεδιασμούς που δεν έχουν σχέση με το εθνικό συμφέρον αλλά με το κέρδος μεταλλευτικών μονοπωλίων και ολιγοπωλίων. Σχεδιασμοί της ΕΕ που εκπορεύονται από εθνικές πολιτικές των ισχυρών πόλων της ΕΕ εκτελούνται σε βάρος συμφέροντος της χώρας και του λαού.

Εμείς έστω και τώρα, απαιτούμε από την Κυβέρνηση να επανεξετάσει τα αιτήματα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και να νομοθετήσει άμεσα την επαναλειτουργία της, επαναπροσλαμβάνοντας όλους τους έμπειρους εργαζόμενους που ουσιαστικά κράτησαν την ΛΑΡΚΟ σε λειτουργία σχεδόν 60 χρόνια με μεγάλο φόρο αίματος με πάνω από 80 νεκρούς στην ώρα του καθήκοντος, εκατοντάδες τραυματίες και επίσης με πολλούς νεκρούς από επαγγελματικές ασθένειες λόγου της ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας.

 -Στη Χίο υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις, αν θα πρέπει να εξαχθεί  ή όχι ο αντιμονίτης, τι λέτε εσείς;

Η ΟΜΕ εκ του αντικειμένου της ήταν και είναι πάντα υπέρ της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας προς όφελος του λαού και όχι του ξεπουλήματος αυτού στο όνομα μιας κατ’ επίφαση ανάπτυξης που θα δώσει φαινομενικά στα δημόσια ταμεία τα ελάχιστα για την παραχώρηση ενός μη βιώσιμου και μη ανανεώσιμου φυσικού πόρου. Ενός πόρου που η χώρα θα έπρεπε να έχει γνώση των αποθεμάτων και του χαρακτήρα του κοιτάσματος του ώστε να γνωρίζει πότε και με ποιους όρους θα αξιοποιηθεί.

Ο ορυκτός πλούτος δεν είναι ανανεώσιμος, Θέλει εκατομμύρια χρόνια για να σχηματισθεί και δεν πρέπει η αξιοποίηση του να είναι αποτέλεσμα ευκαιριακών συνθηκών που πολλές φορές δημιουργούνται από τους προσβλέποντες στο ξεπούλημα του για αυτόν ακριβώς το στόχο,  με την χωρίς κοινωνική αντίσταση παροχή εθνικού πλούτου σε μεγαλοσυμφέροντα.

Η εξόρυξη του αντιμονίου έχει σταματήσει από την περιοχή εδώ και δεκαετίες. Σε πληθώρα μελετών σημειώνεται η παρουσία αντιμονίου στον υδροφόρο ορίζοντα που υποβαθμίζει περαιτέρω την ποιότητα του νερού του νησιού και το καθιστά ακατάλληλο για κατανάλωση. Επόμενα η απάντηση στο ερώτημα σας εξαρτάται από το ποιος ενδιαφέρεται για την αξιοποίηση του, με βάση ποια τεχνικό-οικονομική μελέτη και με ποιους περιβαλλοντικούς όρους. Οι αντιδράσεις των κατοίκων αλλά και ειδικών επιστημόνων φαίνεται ότι έχουν βάση δεδομένης της πείρας μας από αντίστοιχες μελέτες που έγιναν και που ακόμη οι στοιχειώδεις περιβαλλοντικοί όροι δεν τηρήθηκαν (βλέπε Εξόρυξη Χρυσού Χαλκιδική μελέτη flash smelting και περιβαλλοντικοί όροι). Επόμενα δεν θα είμαστε αντίθετοι με την ανάπτυξη μιας τέτοιας δραστηριότητας, με βάση μια αξιόπιστη οικονομοτεχνική μελέτη, με εφαρμογή αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους, λαμβανομένης υπόψη της ισχυρής μόλυνσης που μπορεί να επιφέρει τυχόν άστοχη ληστρική εκμετάλλευση και βέβαια αν το αποτέλεσμα είναι προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και του λαού γενικότερα και όχι μεγαλομεταλλευτικών επιχειρήσεων που θα αρπάξουν ότι μπορούν και όταν αποχωρήσουν να αφήσουν πίσω τους ένα νησί με σοβαρές περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις από την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και θα απαιτήσουμε τα αυτονόητα, εφόσον τελικά θα αρχίσει η ενδεχόμενη εξόρυξη του αντιμονίου στη Χίο:

Ø  Να κατατεθεί μια αξιόπιστη οικονομοτεχνική μελέτη και να εφαρμοστούν όλα τα περιβαλλοντολογικά μέτρα.

Ø  Να ενισχυθούν οι επιθεωρήσεις μεταλλείων και να γίνουν παραρτήματα σε κάθε τόπο που δραστηριοποιείται εξόρυξη.

Ø  Να διασφαλισθούν αυστηροί όροι προστασίας των μεταλλωρύχων με τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας

Ø  Να υπογραφεί κλαδική και επιχειρησιακή ΣΣΕ. (Από το 2018 οι εργοδότες του ΣΜΕ αρνούνται να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για νέα ΣΣΕ, ώστε να μπορούν να εκμεταλλεύονται και να εκβιάζουν τους εργαζόμενους).

 

   -Συμμερίζεστε τις θέσεις φορέων, συλλόγων,  οργανώσεων  που θεωρούν ότι σε κάποιες περιοχές όπου πραγματοποιούνται εξορύξεις είναι αντισυμβατικές με το περιβάλλον και βλάπτουν άλλες παραγωγικές δραστηριότητες;

Πριν τοποθετηθούμε στο συγκεκριμένο ερώτημα θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για τις θέσεις μας σε σχέση με την αξιοποίηση του Ορυκτού Πλούτου της χώρας μας.

Στις 23/05/2024 η ΟΜΕ με άλλους φορείς επιστημονικούς και παραγωγικούς πραγματοποίησε επιστημονική ημερίδα για τον ορυκτό μας πλούτο με αφορμή τις εξελίξεις στη ΛΑΡΚΟ. Ένα από τα αποτελέσματα της ημερίδας μετά από τις τοποθετήσεις αξιόλογων επιστημόνων με παράθεση και οικονομικών στοιχείων ήταν ότι η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα δεν είναι ο τουρισμός όπως παρουσιάζεται, αλλά η επένδυση στην έρευνα μαζί με την εκμετάλλευση του Ορυκτού μας Πλούτου. Με τη σωστή επεξεργασία, σχεδιασμό και εκμετάλλευση θα μπορούσαμε ως χώρα να παρουσιάσουμε μια ανοδική πορεία του ΑΕΠ, με όρους ασφάλειας των εργαζομένων και καθαρό περιβάλλον αν τον αξιοποιούσαμε προς όφελος του λαού, των τοπικών κοινωνιών, με αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους και όχι άναρχα και ληστρικά όπως δεκαετίες τώρα γίνεται από τις μεταλλευτικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα να θησαυρίζουν κάποιοι ιδιώτες,  σε βάρος των εργαζομένων μεταλλωρύχων που πεθαίνουν από πλημμελή έως ανύπαρκτα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και όταν αποχωρούν οι εταιρείες οι περιοχές γίνονται κρανίου τόποι.

Για την ιστορία θα πρέπει να καταγράψουμε ότι η πρώτη επιστημονική προσέγγιση για την αξία του Ορυκτού μας Πλούτου έγινε από τον Δημήτρη Μπάτση το 1947, με την μελέτη του για την «Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα» που συνετέλεσε στο να ξεπερασθεί ο μύθος της ψωροκώσταινας για την χώρα μας και την ανάγκη της εξάρτησης της από τους ξένους. Αυτό γεγονός ενόχλησε πολύ τον ξένο παράγοντα (Εγγλέζους και Αμερικάνους) και ίσως να ήταν μια από τις αιτίες που εκτελέστηκε μαζί με τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους στους το 1952, από το ανελέητο μετεμφυλιακό κράτος. Δεν είναι τυχαίο ότι η συγκεκριμένη έκδοση ήταν απαγορευμένη μέχρι το 1981.

Σοβαρότατη επιστημονική έρευνα διεξάγει από το 1952 το ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ). Εντόπισε όλα τα ορυκτά κοιτάσματα της Ελλάδας και έδωσε στην πολιτεία την γνώση για τα αποθέματα των ορυκτών και μεταλλευμάτων της χώρας. Η γνώση αυτή χρησιμοποιήθηκε από την πολιτεία όχι για εθνικό-λαϊκό όφελος, αλλά για την παραχώρηση των μεγαλύτερων και άμεσα κερδοφόρων κοιτασμάτων σε ιδιώτες με την προσχηματική εύκολη πάντα δικαιολογία σε κάθε απόπειρα ξεπουλήματος ότι το κράτος δεν είναι επιχειρηματίας.

Έτσι ο Ορυκτός μας Πλούτος παραδόθηκε ανεξέλεγκτα ως βορρά σε κάθε λογής επιχειρηματία - καπιταλιστή για να εξορύξει και να εκμεταλλευτεί αυτούς τους πόρους, πολλαπλασιάζοντας τα κέρδη του, παίζοντας στα διεθνή χρηματιστήρια ενώ ταυτόχρονα αρπάζοντας ζεστό δημόσιο ή ευρωπαϊκό χρήμα για την ανοδική κερδοφορία του εκμεταλλεύτηκε τους εργαζόμενους σε άθλιες συνθήκες δουλειάς, με όσο το δυνατόν λιγότερες απολαβές και εργασιακά δικαιώματα, αξιοποιώντας όλους τους άθλιους αντεργατικούς νόμους που ψηφίστηκαν τα τελευταία 34 χρόνια περίπου. Δυστυχώς και οι σημερινές κυβερνήσεις συνεχώς οξύνουν το πρόβλημα των εργασιακών σχέσεων με ακόμη χειρότερους  νόμους που ψηφίζουν «εξυπηρετώντας» τους μεταλλειοκτήκτες και το μεγάλο κεφάλαιο γενικά.

Οι διεθνείς συμφωνίες που υπέγραψαν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις από το σχέδιο ΜΑΡΣΑΛ έως και σήμερα στη μνημονιακή Ελλάδα, έχουν απαγορέψει την καθετοποίηση παραγωγής για να την καλύτερη εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου.

Τα δήθεν ανταποδοτικά μέτρα που υπόσχονται ως αντιστάθμισμα στους κατοίκους αποδείχθηκαν οργανωμένη επιχείρηση εξαπάτησης τόσο στο παράδειγμα της ΛΑΡΚΟ αλλά και στα μεταλλεία της Χαλκιδικής.

Στο σύστημα αυτό όσοι το διαχειρίζονται και το ελέγχουν, δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα το περιβάλλον και οι επιπτώσεις της καταστροφής του. Αποδεικνύεται αυτό από τους αλλεπάλληλους αντιπεριβαλλοντολογικούς νόμους που ψηφίζονται κάθε τόσο, προκειμένου να εξυπηρετηθούν μόνο τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.

Σωστά οι τοπικοί φορείς και σύλλογοι αντιδρούν, γνωρίζοντας αυτούς τους νόμους, αλλά και την δυσάρεστη πείρα του παρελθόντος, που είχαμε περιοχές επιβαρυμένες και τραυματισμένες σε πολλούς τομείς, όπως ατμοσφαιρική ρύπανση, γεωργία, τουρισμός κλπ. και για αυτούς τους λόγους δικαιολογημένα δεν εμπιστεύονται τις προθέσεις του ΥΠΕΝ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ για μια δήθεν καλή και προσοδοφόρα για τον τόπο τους ανάπτυξη.

Άλλο ένα τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί το έγκλημα της απολιγνιτοποίησης που συνεχίζεται σε Μεγαλόπολη και Μελίτη που έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Ενώ δήθεν υπόσχονταν στις τοπικές κοινωνίες ότι θα έχουν δήθεν καθαρό περιβάλλον, ερημοποιούνται από την ανεργία και θα έχουν την εικόνα μια χαβούζας ατμοσφαιρικής ρύπανσης εάν πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους και χρησιμοποιήσουν τους ΑΗΣ για καύση σκουπιδιών και άλλων αποβλήτων της Ευρώπης. Οι κάτοικοι και οι φορείς της περιοχής σωστά αντιδρούν και ξεσηκώθηκαν για να σταματήσουν αυτό το έγκλημα. Η ΟΜΕ στηρίζει τον αγώνα τους.

Θεωρούμε ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ την απολιγνιτοποίηση και την έχουμε ήδη καταγγείλει, γι αυτό άλλωστε και συμμετέχουμε στον αγώνα κατά της απολιγνιτοποίησης, όπως την Τετάρτη στο 11/12/2024 στο ΥΠΕΝ με τον συντονισμό φορέων της Επιτροπής Αγώνα Φορέων Μεγαλόπολης και την Επιτροπή Αγώνα των εργαζομένων του ΑΗΣ Μελίτης για να αξιοποιηθεί ο λιγνίτης στην ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας με ρεύμα φτηνό για το λαό! 

     - Με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό για τις Κρίσιμες Ορυκτές Πρώτες Ύλες, το CRM Act, κρίσιμες πρώτες ύλες,  επιδιώκεται από την ΕΕ «η διασφάλιση  ασφαλούς  και βιώσιμου εφοδιασμού της ευρωπαϊκής βιομηχανίας η σημαντική μείωση  της  εξάρτηση της, από εισαγωγές προμηθευτών  εκτός Ευρώπης – ποια είναι η γνώμη σας;

Η «ιδέα» φαντάζει ελκυστική και «ελπιδοφόρα». Αλλά για ποιόν; Ποιος θα επωφεληθεί τα όποια οφέλη;

Τα ίδια μας υπόσχονταν 2-3 δεκαετίες πριν για πράσινη ανάπτυξη και φθάσαμε σήμερα να πληρώνουμε 10 φορές ακριβότερο ρεύμα τη στιγμή που έχουμε -όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση- μεγάλη «δωρεάν» παραγωγή ρεύματος από αέρα και ήλιο. Δηλαδή 30 φορές λιγότερο κόστος, αλλά οι εργαζόμενοι να πληρώνουμε πανάκριβο αυτό το αναγκαίο για την επιβίωση αγαθό το οποίο θα έπρεπε να ήταν δωρεάν για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τους εργαζόμενους.

Όλο αυτό το εγχείρημα που επιδιώκεται από την ΕΕ, στοχεύει στο ακόμη μεγαλύτερο κέρδος των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό που αναπτύσσεται με αποτέλεσμα την μεγαλύτερη φτώχια για τον λαό, αλλά το χειρότερο στην παραγωγή πολεμικού υλικού για τους πολέμους που ήδη ξεκίνησαν και στην γειτονιά μας.

Επί κατοχής οι κατακτητές είχαν επιτάξει τα μεταλλεία και ορυχεία, τα οποία εκμεταλλευόταν για τις πολεμικές του επιχειρήσεις. Οι μεταλλωρύχοι όμως οργάνωσαν σημαντική αντίσταση μέσα από τα μεταλλεία με πολύ μεγάλη ζημιά για τους φασίστες κατακτητές, γράφοντας λαμπρή ιστορία αντίστασης στον κλάδο μας.

Εμείς, πρώτοι απ όλους θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο για μας και τα παιδιά μας. Αλλά δεν θα επιτρέψουμε να μας πουν ότι για να ζήσουμε εμείς καλά, που δεν θα ζήσουμε κιόλας, πρέπει να θυσιάσουμε το μέλλον τους. Αν είναι να έρθει η ανάπτυξη, να έρθει με σεβασμό για τον άνθρωπο, για τον τόπο, το περιβάλλον και την κοινωνία.

Αγωνιζόμαστε και απαιτούμε όλος αυτός ο Ορυκτός Πλούτος να περάσει στον έλεγχο του Λαού για τις ανάγκες του και να μην συνεχιστεί να ταΐζονται τα «βαρέλια» δίχως πάτο…

 

 

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ «Να μην κλείσει η ΛΑΡΚΟ. Να μη μαραζώσει ο τόπος μας» - Όλοι αύριο στο συλλαλητήριο στην Αθήνα (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Τετάρτη 27/03/2024 - 12:22

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ

«Να μην κλείσει η ΛΑΡΚΟ. Να μη μαραζώσει ο τόπος μας» - Όλοι αύριο στο συλλαλητήριο στην Αθήνα (VIDEO - ΦΩΤΟ)

• 
 
• 
 
• 
 
• 
 
• 

Το μήνυμα της συνέχισης του αγώνα για τη δουλειά και τη ζωή τους έστειλαν τα Σωματεία Εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ, με συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν το πρωί της Τετάρτης έξω από το υπουργείο Οικονομικών. 

«Να μην κλείσει η ΛΑΡΚΟ. Να μη μαραζώσει ο τόπος μας»: Μπροστά από το σύνθημα αυτό οι εκπρόσωποι των σωματείων απηύθυναν κάλεσμα συμμετοχής στην κινητοποίηση που οργανώνουν την Πέμπτη στην Αθήνα (4 μ.μ. στην Ομόνοια και 5 μ.μ. στο Σύνταγμα, στο υπουργείο Οικονομικών).

Τη συνέντευξη παρακολούθησαν αντιπροσωπείες των σωματείων της ΛΑΡΚΟ, Εργατικών Κέντρων και συνδικάτων της Στερεάς Ελλάδας, εκπρόσωποι σωματείων της Αττικής, Ομοσπονδιών από μια σειρά κλάδους.

Στο πλευρό των σωματείων και των εργαζομένων βρέθηκαν ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ και ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής. Επίσης, παρευρέθηκε ο δήμαρχος Μεσσαπίων και βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά.

«Στις 31 Μαρτίου λήγουν οι συμβάσεις των εργαζομένων», κατήγγειλε ο Παναγιώτης Πολίτης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα.  Στην περίπτωση που οι συμβάσεις δεν ανανεωθούν, όπως κατήγγειλε, θα προκύψουν σοβαρές επιπτώσεις και συνέπειες: Εργαζόμενοι που βρίσκονται σε θεραπείες μέσω του ασφαλιστήριου συμβολαίου που σήμερα διαθέτουν θα βρεθούν ξεκρέμαστοι. Οι δύο οικισμοί στους οποίους κατοικούν 400 οικογένειες θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα με το ρεύμα και το νερό. Άλλες 450 οικογένειες στα γύρω χωριά θα βρεθούν σε αδυναμία να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις. 700 οικογένειες με παιδιά θα αντιμετωπίσουν προβλήματα με το κόστος των φροντιστηρίων και των σπουδών των παιδιών τους. «Η μη ανανέωση των συμβάσεων και η μη επαναλειτουργία του εργοστασίου θα σημάνει τον μαρασμό της περιοχής μας», υπογράμμισε.

Ο Π. Πολίτης κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση διέθεσε 500 εκατ. ευρώ για να προωθήσει το σχέδιο για «εκκαθάριση εν λειτουργία και ιδιωτικοποίηση» της επιχείρησης, ενώ το αντίτιμο που θα κληθεί να καταβάλει ο «προτιμητέος επενδυτής» είναι 6 ευρώ στο στρέμμα και 6 εκατ. συνολικά.

«Η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης για να δικαιολογήσει το μικρό αντίτιμο ήταν ότι θα γίνουν επενδύσεις», υπενθύμισε και πρόσθεσε πως έχει πλέον αποδειχθεί πως τα επενδυτικά σχέδια είναι στην πραγματικότητα σχέδια όχι για την επαναλειτουργία, αλλά για την ισοπέδωση της ΛΑΡΚΟ, αφού ο επίδοξος ιδιοκτήτης της θα αναλάβει τον ρόλο του παλιατζή - σκραπατζή.

«Η ΛΑΡΚΟ είναι η μοναδική βιομηχανία στην ΕΕ που παράγει σιδηρονικέλιο, δηλαδή την πρώτη ύλη για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα», ξεκαθάρισε και επισήμανε πως η ανάπτυξη της σχετικής βιομηχανίας όχι απλά θα διατηρούσε τις υπάρχουσες, αλλά θα δημιουργούσε χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. 

«Δεν θα το βάλουμε κάτω. Είμαστε σήμερα εδώ και ζητάμε συνάντηση», τόνισε και ενημέρωσε τα συνδικάτα ότι το εργοστάσιο της Λάρυμνας τέλει υπό κατάληψη. «Υπερασπιζόμαστε τις δουλειές μας, τα σπίτια μας, τις οικογένειές μας, τα χωριά μας», κατέληξε.

Τα σχέδια της κυβέρνησης να πετάξει το προσωπικό της ΛΑΡΚΟ στα προγράμματα απασχόλησης με ημερομηνία λήξης, που λειτουργούν ως προθάλαμος της ανεργίας, κατήγγειλε ο Γιώργος Σελεβάκος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στα Μεταλλεία Εύβοιας. «Μας λένε πάρτε τις οικογένειές σας και γίνετε εσωτερικοί μετανάστες», σχολίασε. «Ήμασταν νοικοκυραίοι στα χωριά και στα σπίτια μας και θέλουν να μας κάνουν επιδοματίες», πρόσθεσε.

«Μόνο μαζί μπορούμε να καταφέρουμε πράγματα», ανέφερε ο Κώστας Σαμαράς, πρόεδρος του Σωματείου Έδρας, συνοψίζοντας την πείρα από τον πολύχρονο αγώνα των σωματείων και την υποστήριξή που έχουν δεχθεί.

«Η ΛΑΡΚΟ παρήγαγε και ζούσαμε από αυτά που παρήγαγε», υπογράμμισε απαντώντας στις συκοφαντίες ότι η λειτουργία της επιχείρησης επιβάρυνε τον κρατικό προϋπολογισμό και ότι σήμερα οι εργαζόμενοι βρίσκονται και πάλι «με απλωμένο το χέρι». Με την παρέμβασή του υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση καθησύχαζε όσον αφορά τις θέσεις εργασίας, ενώ τώρα τα κυβερνητικά στελέχη τους λένε ότι δεν υπάρχει επενδυτής και τους κλείνουν την πόρτα.

1 / 16