ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ 2026

 

Αρ. πρωτ.  73                                                                                                         Αθήνα, 24/04/2026

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ 2026

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Σήμερα, 140 χρόνια μετά την εξέγερση των πρωτοπόρων αγωνιστών της Εργατικής Τάξης  στο Σικάγο το 1886, 133 χρόνια από τον πρώτο εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς το 1893 στην Αθήνα, 137 χρόνια μετά την πρώτη απεργία στον τότε υπό οθωμανική διοίκηση, Ελλαδικό χώρο που ξέσπασε την Πρωτομαγιά του 1888 στην πόλη της Δράμας από τους καπνεργάτες και 82 χρόνια μετά την εκτέλεση 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, γιορτάζουμε και  τιμούμε την Παρασκευή 1^η  ΜΑΗ 2026 με συνέχιση των Αγώνων με αιτήματα που είναι σχεδόν ίδια με τα αιτήματα των πρωτοπόρων αγωνιστών, για «έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων»!

Στον κλάδο μας στην Ελλάδα οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των Μεταλλωρύχων στο Λαύριο το 1897 και στη Σέριφο το 1916, επέβαλαν για πρώτη φορά εργασιακά δικαιώματα, συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας, αλλά και την εφαρμογή για πρώτη φορά του οκτάωρου, συμβάλλοντας στα μέγιστα στην ανάπτυξη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος!

Παίρνουμε τη σκυτάλη από τους μεγάλους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και συνεχίζουμε να βαδίζουμε περήφανα και αισιόδοξα στο δρόμο της ανυποχώρητης πάλης που χάραξαν με το αίμα τους χιλιάδες αγωνιστές εργαζόμενοι, ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα που γεννά κρίσεις, πολέμους, δυστυχία για τους λαούς, αλλά και αμύθητα κέρδη σε μια χούφτα παράσιτα που ζουν εκμεταλλευόμενοι την εργασία άλλων ανθρώπων.

Ο αγώνας για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, δεν είναι ουτοπία. Είναι σύγχρονη, ρεαλιστική και απολύτως αναγκαία διεκδίκηση, εμπνευσμένη από τις μεγάλες αγωνιστικές παραδόσεις της εργατικής τάξης και από τις δυνατότητες του καιρού μας.

Σε μια περίοδο που η παραγωγικότητα της εργασίας, η επιστήμη, η τεχνολογία και η ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης έχουν φτάσει σε πρωτόγνωρα, αδιανόητα για άλλες εποχές επίπεδα, δεν μπορεί να χωρά ούτε ως σκέψη ο εργαζόμενος να ζει με εξάντληση, ανασφάλεια και ατέλειωτες ώρες δουλειάς.

Συνεχίζουμε, με την απεργία της Πρωτομαγιάς τον αγώνα ενάντια στην αντεργατική πολιτική της ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τους επιχειρηματικούς ομίλους, την κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωατλαντισμού που επιτίθενται ανοιχτά στα δικαιώματά μας, επιβάλλοντας 13ωρα, διευθέτηση του χρόνου εργασίας, ελαστικά ωράρια και εντατικοποίηση στα πλαίσια της πολεμικής οικονομίας, για να μας πάρουν πίσω όσα με αγώνες και θυσίες κατακτήθηκαν από τους εργασιακούς μας προγόνους. Δίνουν προκλητικά  7 δις ευρώ το χρόνο για το ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας, αλλά με τα συμφέροντα άλλων.

Ταυτόχρονα δίνουν «ψίχουλα» για τον κατώτατο μισθό, κοροϊδεύουν με τα διάφορα pass ενώ η ακρίβεια τσακίζει το πορτοφόλι της λαϊκής οικογένειας, την ίδια στιγμή τα κρατικά ταμεία γεμίζουν από άμεσους και έμμεσους φόρους από την αύξηση στα καύσιμα και στα παράγωγά τους σαν συνέπεια του πολέμου. Την ίδια περίοδο στη χώρα μας οι εργαζόμενοι αναγκαζόμαστε να ζούμε με μισθούς μειωμένους κατά 25-50% σε σχέση με το 2010, με την ακρίβεια στα ύψη, να έχει κάνει βασικά αγαθά επιβίωσης απλησίαστα, ενώ οι επιχειρηματικοί όμιλοι καταγράφουν κέρδη ρεκόρ, στηριζόμενοι στα τσακισμένα δικαιώματα των εργαζομένων και στις ελλείψεις μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς που έχουν οδηγήσει σε εκατοντάδες νεκρούς, αρρώστους και σακατεμένους   συναδέλφους μας.

Έχουν μετατραπεί οι χώροι εργασίας σε παγίδες θανάτου και νέες «κοιλάδες των Τεμπών» με 300 νεκρούς στον βωμό των κερδών μόνο τα τελευταία 2 χρόνια, ενώ τα κοράκια των τραπεζών και των funds αρπάζουν με  λύσσα τη λαϊκή κατοικία και γενικεύουν το αίσχος των πλειστηριασμών.

Να σταματήσει τώρα κάθε εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΗΠΑ - Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές που βρίσκονται εκτός συνόρων, να κλείσουν τώρα οι βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Δε θα περιμένουμε πότε θα έρθει η σειρά του λαού μας, ούτε θα γίνουμε θύτες άλλων λαών, συμμετέχοντας στη σφαγή των λαών της Παλαιστίνης, του Ιράν, του Λιβάνου.

Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία είναι ΑΠΕΡΓΙΑ!

Διεκδικούμε και συνεχίζουμε αποφασιστικά:

Ø  Τη διεκδίκηση καλύτερων όρων δουλειάς και ζωής, για ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς και διεύρυνση δικαιωμάτων.

Ø  Την άμεση κατάργηση των αντεργατικών νόμων που τσακίζουν το 8ωρο και ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση, απαγορεύουν το δικαίωμα στην απεργία. Παλεύουμε για 7ωρο – 5νθήμρο – 35ωρο όπως επιτρέπουν η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Ø  Επιστροφή αναδρομικών του 13^ου και 14^ου μισθού σε Δημόσιο, Ιδιωτικό τομέα και Συνταξιούχους

Ø  Άμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια.

Ø  Άμεσα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στην εργασία.

Ø  Απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις πολεμικές συγκρούσεις.

Ø  Αλληλεγγύη στο λαό της Παλαιστίνης, στο δίκαιο και σκληρό αγώνα που δίνει απέναντι στο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, που τον σφαγιάζει με τις πλάτες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

Ø  Λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία

Ø  Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην μοναδική υπηρεσία έρευνας του Ορυκτού μας Πλούτου στη χώρα, την ΕΑΓΜΕ που κινδυνεύει να κλείσει από την προκλητική κυβερνητική αδιαφορία και υποστελέχωση

                                              ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!

ΟΛΟΙ στην απεργία της Πρωτομαγιάς και στις απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων σε όλη την Ελλάδα.

Στην Αθήνα,  στις 10:30 το πρωί στο Σύνταγμα.

Η ΟΜΕ θα συμμετάσχει στην κατάθεση στεφάνων των συνδικάτων την Πέμπτη 30 Απρίλη, στις 18:00, στο πάρκο δίπλα στο ξενοδοχείο Καραβελ και πορεία προς το Σκοπευτήριο της Καισαριανής!

                                               Το ΔΣ της ΟΜΕ

ΑΙΤΗΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΥΦ. ΟΙΚΟΝ.ΠΕΤΡΑΛΙΑ ΓΙΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ

 

Αθήνα 23/4/2026

Α.Π.  72

 

ΑΙΤΗΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ

ΠΡΟΣ: Υφυπουργό Οικονομικών κύριο Θάνο Πετραλιά

ΚΟΙΝ.:  Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κύριο Κυριάκο Πιερρακάκη

Μέλη ΔΣ της ΟΜΕ

Σωματεία μέλη της ΟΜΕ

Σωματείο Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας

 

Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ,

Σε συνέχεια της επικοινωνίας και των επιστολών των Σωματείων Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ, με την παρούσα επιστολή, η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας (Ο.Μ.Ε.) με τα Σωματεία ΛΑΡΚΟ αιτούμαστε τον άμεσο προγραμματισμό συνάντησης μαζί σας, προκειμένου να συζητηθούν δύο ιδιαίτερα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τους απολυμένους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ.

1. Καταβολή αποζημιώσεων από το συνταξιοδοτικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την GENERALI

Όπως είναι γνωστό, η ΛΑΡΚΟ είχε συνάψει συνταξιοδοτικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την ασφαλιστική εταιρεία GENERALI, από το οποίο προβλέπονταν αποζημιώσεις για τους εργαζόμενους. Ωστόσο, μέχρι σήμερα οι απολυμένοι εργαζόμενοι δεν έχουν λάβει τα ποσά που δικαιούνται.

Υπενθυμίζουμε ότι κατά τη συνάντηση των σωματείων ΛΑΡΚΟ με τον Πρωθυπουργό στις 13/05/2024, είχε τεθεί το ζήτημα και είχε ζητηθεί από εσάς προσωπικά να επιληφθείτε του θέματος των αποζημιώσεων. Στην εν λόγω συνάντηση συμμετείχαν επίσης οι Υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Κωστής Χατζηδάκης και Επικρατείας κ. Άκης Σκέρτσος, η Γενική Γραμματέας Εργασιακών Σχέσεων κα Άννα Στρατινάκη, καθώς και ο Διοικητής της ΔΥΠΑ κ. Σπύρος Πρωτοψάλτης.

Επιπλέον, γνωρίζουμε ότι έχει ζητηθεί από εσάς σχετική λίστα αποζημιώσεων από τον Ειδικό Διαχειριστή της ΛΑΡΚΟ. Παρά ταύτα, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα επίσημη ενημέρωση σχετικά με την εξέλιξη του ζητήματος ή τον σχεδιασμό επίλυσής του. Για τον λόγο αυτό, ζητούμε σαφή και επίσημη ενημέρωση από τον καθ’ ύλην αρμόδιο.

2. Διασφάλιση θέσεων εργασίας των απολυμένων εργαζομένων ΛΑΡΚΟ

Το δεύτερο ζήτημα αφορά τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας των απολυμένων εργαζομένων, οι οποίοι απασχολούνται σήμερα μέσω προγραμμάτων της ΔΥΠΑ, τα οποία λήγουν σε λίγους μήνες.

Θεωρούμε ότι η λύση που θα δοθεί πρέπει να είναι δίκαιη, μόνιμη και να διασφαλίζει σταθερή εργασία, λαμβάνοντας υπόψη την πολυετή προϋπηρεσία των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ. Η εργασιακή τους αποκατάσταση δεν μπορεί να είναι προσωρινή ή επισφαλής.

Κύριε Υφυπουργέ,

Τα παραπάνω ζητήματα είναι υψίστης σημασίας για εκατοντάδες οικογένειες και απαιτούν άμεση και υπεύθυνη αντιμετώπιση. Για τον λόγο αυτό, παρακαλούμε για τον ορισμό συνάντησης σε σύντομο χρονικό διάστημα, προκειμένου να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και συγκεκριμένες απαντήσεις.

Αναμένουμε την ανταπόκρισή σας.

 

Τηλ. Επικοινωνίας:

1.      Δημήτρη Μπάτη Προέδρου της ΟΜΕ:            6945355314

2.      Κώστα Σαμαρά Γεν. Γραμματέα της ΟΜΕ:   6973000598

Κινητοποίηση στο ΣτΕ 22/4/2026 ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Η ΧΙΟΣ ΝΕΑ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ (Φωτο)

 

Δ.Τ. Συνάντησης Με Γ.Γ. Ενέγειας Και Ορυκτών Πρώτων Υλών ΟΜΕ

 

Αθήνα Τρίτη 21 Απριλίου 2026

Α.Π. 71

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας μετά από αίτημα της πραγματοποίησε την 20.04.2026 συνάντηση με τη Γενική Γραμματέα Ενέργειας και Ορυκτών Πρώτων Υλών, κα Δ. Παληαρούτα. Στην συνάντηση έγινε αναλυτική παρουσίαση του συνόλου των κρίσιμων θεμάτων του κλάδου.

Στη συνάντηση συμμετείχαν μέλη της Ε.Γ. της Ομοσπονδίας, καθώς και εκπρόσωποι των Σωματείων Κασσάνδρας Χαλκιδικής και ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης τέθηκαν διεξοδικά όλα τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο, με ιδιαίτερη έμφαση:

• στις εξελίξεις που αφορούν τη διαγωνιστική διαδικασία της ΛΑΡΚΟ, στις συνθήκες που επικρατούν σήμερα στον χώρο του εργοστασίου στη Λάρυμνα, καθώς και στον συνολικό σχεδιασμό της Κυβέρνησης για το μέλλον της εταιρείας,
• στην επιτακτική ανάγκη διασφάλισης των θέσεων εργασίας των πρώην εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, με μόνιμη και σταθερή εργασία στους φορείς όπου απασχολούνται, και όχι με τη συνέχιση του ιδιότυπου καθεστώτος ομηρίας μέσω των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ,
• στο ζήτημα της  συνταξιοδότησης των εργαζομένων στις υπόγειες στοές, όπου παρουσιάστηκε το ιστορικό των παρεμβάσεων της Ομοσπονδίας και υπογραμμίστηκε η ανάγκη άμεσης εισηγητικής παρέμβασης του ΥΠΕΝ προς το Υπουργείο Εργασίας ώστε να προωθηθεί η επαναφορά του ορίου συνταξιοδότησης στο πρότερο καθεστώς
• στην δραματική υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών και των Επιθεωρήσεων Μεταλλείων, η οποία δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και επαρκούς εποπτείας του κλάδου. Στο πλαίσιο αυτό, τονίστηκε η ανάγκη άμεσης στελέχωσης των υπηρεσιών, καθώς και η δημιουργία παραρτήματος Επιθεώρησης Μεταλλείων στη Χαλκιδική, λόγω της αυξημένης μεταλλευτικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή και της ανάγκης για συνεχή και αποτελεσματικό έλεγχο.

Η Γενική Γραμματέας ενημερώθηκε πλήρως για τα αιτήματα και τις θέσεις της Ομοσπονδίας, όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί και κατατεθεί.

Κατόπιν συμφωνίας των δύο πλευρών, ορίστηκε νέα συνάντηση για τις 13 Μαΐου 2026 και ώρα 12:00 μ.μ., προκειμένου να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις από την πλευρά της Κυβέρνησης επί των κρίσιμων ζητημάτων που τέθηκαν.

Η Ομοσπονδία μας θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και να παρεμβαίνει με συνέπεια και αποφασιστικότητα για την προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και τη διασφάλιση της βιώσιμης προοπτικής του κλάδου.

 

Το ΔΣ της ΟΜΕ

 

Η ΟΜΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ, ΓΙΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΝΕΑ «ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΕΜΠΩΝ» Η ΝΗΣΟΣ ΧΙΟΣ

 

              Α.Π.     70                                                                                                  Αθήνα 20 Απρίλη 2026

 

Η ΟΜΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ,  ΓΙΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΝΕΑ «ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΕΜΠΩΝ» Η ΝΗΣΟΣ ΧΙΟΣ

Το ΔΣ της ΟΜΕ θα παρευρίσκεται στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το ΣτΕ στις 22 Απριλίου 2026 στις 8:00πμ, στηρίζοντας τον αγώνα των κάτοικων της ΧΙΟΥ ενάντια στη ληστρική εκμετάλλευση του κοιτάσματος Αντιμονίου, στο νησί.

Μεταλλευτικές εταιρείες είναι έτοιμες να υφαρπάξουν τον ορυκτό πλούτο, χωρίς καμία αξιοπιστία στα θέματα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων, πόσο μάλλον για την διασφάλιση του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων του Νησιού.

Το Αντιμόνιο είναι ένα σπάνιο και εξαιρετικά πολύτιμο μέταλλο με πολλαπλές εφαρμογές σε βιομηχανικούς, αμυντικούς και τεχνολογικούς τομείς. Λόγω της περιορισμένης προσφοράς του θεωρείται στρατηγικό υλικό απαραίτητο για τη διατήρηση κυρίως των αμυντικών δυνατοτήτων. Ιδιαίτερα σε περιόδους γεωπολιτικής αστάθειας, με τις  ήδη πολλές πολεμικές συρράξεις να έχουν ξεσπάσει στην ευρύτερη περιοχή μας όπως στη Μέση Ανατολή με ορατό τον κίνδυνο γενικευμένης πολεμικής σύρραξης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιαπωνία και η Αυστραλία χαρακτηρίζουν το αντιμόνιο ως ένα Κρίσιμο Ορυκτό, για την πολεμική οικονομία.

Οι καταστροφικές για την υγεία και το περιβάλλον εξορύξεις αντιμονίου δεν είναι κάτι καινούργιο για τη Χίο. Στην ίδια επίμαχη περιοχή οι κάτοικοι γνώρισαν τις συνέπειές τους σε δυο φάσεις του περασμένου αιώνα. Πρώτα, από το 1897 η εταιρεία γαλλικών συμφερόντων Σερπιέρη   Societe Anonyme des Mines de Keramos (Ανώνυμη Εταιρεία Μεταλλείων Κεράμου) κατασκευάζει τα πρώτα μεταλλεία και τα αναγκαία κτίρια. Στη συνέχεια, από το 1949 ο Πρόδρομος Μποδοσάκης με χρήματα του σχεδίου Μάρσαλ του παραχωρείται η περιοχή και επαναλειτουργεί τα μεταλλεία μέχρι το 1954.

Οι επιπτώσεις ήταν ολέθριες: εκτός όλων των άλλων, δεκάδες εργαζόμενοι παθαίνουν σοβαρές βλάβες στην υγεία τους εξαιτίας πνευμονολογικών νόσων. Στο χωριό Κέραμος πάνω από 40 εργάτες έχασαν τη ζωή τους, εξ αιτίας του αντιμονίου και των επιπλοκών του, για τα κέρδη της εταιρείας του Μποδοσάκη. Η επικινδυνότητα του αντιμονίου έχει περάσει στη συλλογική μνήμη των κατοίκων της περιοχής. Η φράση «αντιμόνιο = θάνατος» είναι κάτι που σημάδεψε τον κλάδο μας αλλά και τις κοινωνίες των οικισμών της βόρειας Χίου και όχι μόνο δεν έχει ξεχαστεί, αλλά επαναφέρει την συλλογική μνήμη της ολέθριας για τους κατοίκους εξόρυξης, αφού άφησε πολλές δεκάδες νεκρούς από καρκίνο στην τοπική κοινωνία.

Η ΟΜΕ εκ του αντικειμένου της ήταν και είναι πάντα υπέρ της στρατηγικής αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας, όπως και κάθε εθνικού πόρου, προς όφελος των αναγκών του λαού. Ήταν και θα είναι όμως αντίθετη στην προσπάθεια ξεπουλήματος αυτού στο όνομα μιας κατ’ επίφαση ανάπτυξης. Μιας ανάπτυξης που θα δώσει φαινομενικά στα δημόσια ταμεία τα ελάχιστα για την παραχώρηση ενός μη βιώσιμου και μη ανανεώσιμου φυσικού πόρου. Ενός πόρου που η χώρα θα έπρεπε να έχει γνώση των αποθεμάτων και του χαρακτήρα των κοιτασμάτων του ώστε να γνωρίζει πότε και με ποιους όρους θα αξιοποιηθεί.

Ο ορυκτός πλούτος δεν είναι ανανεώσιμος. Εκατομμύρια χρόνια απαιτούνται για να σχηματισθεί και δεν πρέπει η αξιοποίηση του να είναι αποτέλεσμα ευκαιριακών συνθηκών που πολλές φορές δημιουργούνται από τους προσβλέποντες στο ξεπούλημα του για αυτόν ακριβώς το στόχο.

Η αξιοποίηση των φυσικών πόρων και μάλιστα των κρίσιμων πρώτων υλών θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη τον στρατηγικό σχεδιασμό της χώρας και να προστατεύονται σθεναρά αντί να εκχωρούνται για τις πολεμικές «ανάγκες» ξένων συμφερόντων.

Στην περίπτωση του αντιμονίου η Ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία πιέζει για την άμεση εκμετάλλευση του αντιμονίου ώστε να αντικαταστήσει το απόθεμά της. Και η πρόθυμη κυβέρνηση δινει γη και ύδωρ ξεπουλώντας για ευκαιριακές συμμαχίες ένα στρατηγικό μέταλλο.

Η πρεμούρα για fast-track διαδικασίες αποδεικνύουν την πίεση των Ευρωπαϊκών συμφερόντων να ξεπεραστούν οποιαδήποτε εμπόδια οικολογικά, υγείας και ασφάλειας, κοινωνικά ώστε να ξεκινήσει άμεσα το ξεπούλημα

Ταυτόχρονα έχει υποβαθμιστεί ο ρόλος του ΙΓΜΕ. Ο δημόσιος φορέας που θα μπορούσε να κάνει την έρευνα και μελέτη με αυστηρούς όρους, ένα Ινστιτούτο με τεράστιο έργο και προσφορά στην έρευνα του ορυκτού πλούτου της χώρας, υποστελεχώθηκε εσκεμμένα και υποβαθμίστηκε σε γραφειοκρατική υπηρεσία αναθέσεων.

Οι εξελίξεις για το ξεπούλημα του αντιμονίου από την κυβέρνησης σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ αποκλείουν περίτρανα ότι χρειάζεται αγώνας για τα αυτονόητα όπως:

1.      Ενίσχυση των επιθεωρήσεων μεταλλείων με παραρτήματα σε κάθε τόπο που δραστηριοποιείται εξόρυξη. Στην Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδας (ΕΜΝΕ), απόμειναν 3 επιθεωρητές και 3 υπάλληλοι και άλλοι τόσοι στην Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου Ελλάδας (ΕΜΒΕ), μένοντας εσκεμμένα σχεδόν ανενεργές, ώστε να μην ενοχλούνται οι εκμεταλλευτές, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις μας να ενισχυθεί και στελεχωθεί ώστε να υλοποιεί το έργο της.

2.      Διασφάλιση σε όλους τους μεταλλευτικούς και λατομικούς χώρους αυστηρών όρων προστασίας των μεταλλωρύχων με τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.

3.      Αξιοποίηση των πόρων της χώρας προς όφελος του λαού της και όχι με προσχηματικούς, ευκαιριακούς, στενά οικονομικούς όρους.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΚΤΗΤΕΣ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ!

 

ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΟΜΕ

Εμμανουήλ Μανώλης, εκπρόσωπος της ΟΜΕ στην την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη 2026

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Ζούμε σε μια περίοδο που η δίψα για τα μέταλλα ξαναφέρνει τον πόλεμο στη γειτονιά μας.

Για το κεφάλαιο, ο πόλεμος είναι χρυσός. Κυριολεκτικά. Οι τιμές του χρυσού, του χαλκού, του νικελίου, του αντιμονίου σπάνε ιστορικά ρεκόρ. Οι πολυεθνικές μυρίστηκαν αίμα και γρήγορο, αμύθητο κέρδος. Αυτό το κέρδος όμως απαιτεί εξαντλητική εργασία και εκπτώσεις στην ασφάλεια για να προλάβουν τις αγορές. Έτσι, σε κάθε μεταλλείο αυτής της χώρας, το τίμημα το πληρώνουμε εμείς με τη ζωή και την υγεία μας.

Πόλεμος δεν είναι μόνο οι σφαίρες· είναι και η καθημερινή εξόντωση των εργατών για τα κέρδη των λίγων.

Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να το δούμε· αρκεί να δούμε τα μέτωπα αυτού του πολέμου στον κλάδο μας.

Στην Εύβοια, στην ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι, για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία των μεταλλωρύχων εξελέγη ομόφωνα γυναίκα Πρόεδρος σωματείου. Αυτή η πρωτοφανής συσπείρωση των εργαζομένων αντιμετωπίστηκε αμέσως με εκδικητικά αντίποινα. Η εργοδοσία απάντησε απολύοντας 45 γυναίκες και 10 ακόμα εργαζόμενους μέσα στο 2025 — γυναίκες σακατεμένες από 12 χρόνια δουλειάς σε τριτοκοσμικές συνθήκες. Προσπάθησαν με αυτόν τον τρόπο να τσακίσουν το σωματείο. Δεν τα κατάφεραν και ο αγωνας τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα με την ομοσπονδία δίπλα τους.

Ένα αντίστοιχο έγκλημα επαναλαμβάνεται και στη ΛΑΡΚΟ. Εκεί που η κυβέρνηση και οι "επενδυτές" αποφάσισαν να κλείσουν την μεγαλύτερη δημόσια μεταλλευτική βιομηχανία, η μοναδική με παραγωγή σιδηρονικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να σβήσουν ολόκληρα χωριά από τον χάρτη, να πετάξουν εκατοντάδες οικογένειες στον δρόμο, μόνο και μόνο για να παραδώσουν τον εθνικό πλούτο "καθαρό" από εργασιακά δικαιώματα. Όμως οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ παραμένουν το μοναδικό ζωντανό εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους και Απαιτούμε την άμεση επαναλειτουργία του εργοστασίου, την καθολική επαναπρόσληψη των εργαζομένων και την καταβολή κάθε ευρώ που τους οφείλουν.

Στη Χίο, το αντιμόνιο —κρίσιμο ορυκτό για την πολεμική βιομηχανία— παραδίδεται βιαστικά σε ιδιώτες για να καλυφθούν οι εξοπλιστικές ανάγκες της ΕΕ. Η κυβέρνηση σπεύδει να παραχωρήσει τα κοιτάσματα χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και χωρίς εγγυήσεις για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις. Λευκή επιταγή δεν δίνουμε σε κανέναν.

Και ταυτόχρονα τρέχει η αναθεώρηση του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών. Η Ομοσπονδία συμμετέχει στη διαβούλευση και είμαστε σε επιφυλακή. Δεν θα επιτρέψουμε καμία έκπτωση στα μέτρα ασφαλείας στο όνομα της μείωσης του κόστους.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα μέτωπα του κλάδου μας σήμερα. Και η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας δουλεύει συστηματικά για να συσπειρώσει κάθε μεταλλωρύχο αυτής της χώρας — από τη Λάρυμνα ως τη Χαλκιδική, από την Εύβοια ως τη Χίο.

Η μεγάλη εικόνα της Ομοσπονδίας ταυτίζεται απόλυτα και με τα όσα ζούμε καθημερινά στα εργοτάξια της Ελληνικός Χρυσός στην Χαλκιδική.

Εκεί όπου πλέον έχει σημάνει συναγερμός εξοντωτικής πίεσης:.

·       Φουλ παραγωγή σε όλα τα μέτωπα.

·       Πίεση για γρήγορη κατασκευή των υποδομών στις Σκουριές.

·       Κανόνες ασφαλείας που γίνονται κουρελόχαρτα.

·       Με 6 και 7 ημέρες εργασια την εβδομάδα.

·       Κούραση πάνω στην κούραση, μέχρι να σπάσουν οι ανθρώπινες αντοχές.

Κι ενώ εμείς σπάμε τα κορμιά μας, αυτοί Θησαυρίζουν.

Η Eldorado Gold ανακοίνωσε αύξηση καθαρών κερδών 390% σε δύο χρόνια και χρηματοδοτήθηκε με 680 εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Μέσα σε αυτή τη βαρβαρότητα όμως, κάτι άλλαξε. Δεν μας βρήκαν μόνους μας, ούτε απροετοίμαστους.

Τα τελευταία χρόνια, με τη στήριξη όλων σας, οι μεταλλωρύχοι της Χαλκιδικής χτίζουμε το δικό μας ανάχωμα. Το Σωματείο μας διπλασίασε τη δύναμή του. Και δεν είναι τυχαίο. Οι συνάδελφοι ξέρουν ότι αυτό το σωματείο δεν κάνει πλάτες στην εργοδοσία —είμαστε εμείς που αφήσαμε στα χαρτιά τους νόμους που ψηφίστηκαν εναντίον μας, νόμους-εργαλεία που σχεδιάστηκαν για να βαθύνουν την εκμετάλλευσή μας.

Όμως, η δύναμη που αποκτήσαμε δεν είναι για να εφησυχάζουμε. Δεν περιμέναμε να θρηνήσουμε συναδέλφους για να κινητοποιηθούμε

Μόλις έναν μήνα πριν, κάναμε Γενική Συνέλευση που είχε ως κεντρικό θέμα την Υγεία και Ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Σε εκείνη τη Συνέλευση, ο πρόεδρός του σωματείου, Γιάννης Μάλαμας, προειδοποίησε από το βήμα λέγοντας πως: «Τα ατυχήματα στις Σκουριές είναι σχεδόν καθημερινά και από τύχη δεν έχει συμβεί ακόμα κάτι χειρότερο.»

Τρεις μέρες μετά...  η τύχη στέρεψε.

Στις 9 Μάρτη, για να πιαστούν τα ματωμένα χρονοδιαγράμματά τους, στοίβαξαν συνεργεία εργασίας το ένα πάνω στο άλλο. Βαριά μηχανήματα εκσφενδόνισαν πέτρες στα κεφάλια εργατών που δούλευαν ακριβώς από κάτω. Πέντε άνθρωποι ήταν εκεί. Ένας από αυτούς δεν ξύπνησε ακόμα. Από εκείνη τη μέρα, ο συνάδελφός μας είναι σε καταστολή, σε κρίσιμη κατάσταση.

Safety First, γράφουν στα κράνη μας. Αλλά τα κράνη δεν σταματούν βράχους — και τα αυτοκόλλητα δεν σταματούν εγκλήματα.

 

Ο συνάδελφος που χτυπήθηκε είναι εργολαβικός και είναι μετανάστης από τη Ρουμανία.  Ήρθε για ένα μεροκάματο και ίσως δεν θα γυρίσει πίσω ποτέ. Για την εταιρεία είναι ένας αριθμός σε μια λίστα, ένας «ξένος» σε μια εργολαβία.

Για εμάς είναι ο ΣΤΟΪΚΑ ΡΑΝΤΟΥ. 39 χρονών. Με μια γυναίκα και ένα παιδί που τον περιμένουν.

Ο ΣTOΪΚΑ είναι όλοι εμείς.. Γιατί οι πέτρες, τα σίδερα και οι στοές δεν ξεχωρίζουν τα κεφάλια που θα πέσουν.

Οι μεταλλωρύχοι της Χαλκιδικής και όλης της Ελλάδας διαλέξαμε πλευρά.  Την πλευρά του αγώνα, της οργάνωσης και της αξιοπρέπειας.

Για να σταματήσουμε να πεθαίνουμε παράγοντας έναν πλούτο που ποτέ δεν απολαμβάνουμε!

Γιατί καμία επένδυση και κανένα μέταλλο δεν κοστίζει όσο η ζωή ενός συναδέλφου.

Και το ξεκαθαρίζουμε και σήμερα:

Δεν θα σκοτωθούμε για να βγαίνουν τα πλάνα τους.

Δεν θα ματώσουμε για τα κέρδη τους.

Δεν θα πεθάνουμε για τους πολέμους τους.

Εκείνοι μετράνε τον χρυσό τους σε ράβδους.

Εμείς τον μετράμε σε ανθρώπινες ζωές. Και ο δικός μας χρυσός ζυγίζει ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ περισσότερο. Καλούς αγώνες και καλή δύναμη σε όλους.