12 Μαρτίου 2026

Οι πραγματικές αιτίες πίσω από το νέο εργατικό «ατύχημα» στις Σκουριές Χαλκιδικής

 Οι πραγματικές αιτίες πίσω από το νέο εργατικό «ατύχημα» στις Σκουριές Χαλκιδικής

Από την έναρξη του πολέμου στα ουκρανικά εδάφη μέχρι σήμερα η τιμή του χρυσού έχει σχεδόν τριπλασιαστεί


Το νέο εργατικό «ατύχημα» που σημειώθηκε τη Δευτέρα (9/3) στο εργοτάξιο της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» στις Σκουριές Χαλκιδικής, με αποτέλεσμα ένας νεαρός αλλοδαπός εργάτης να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση σε ΜΕΘ, προκαλεί οργή αλλά όχι έκπληξη.

Αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στο δράμα της εργατικής τάξης της χώρας μας, στον ακήρυχτο πόλεμο από τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, όπου κάθε 3 μέρες ένας εργάτης ή μια εργάτρια δεν γυρνάει στο σπίτι μετά το μεροκάματο.

Δεν αποτελεί έκπληξη, γιατί μόλις 3 (!) μέρες πριν το συμβάν, το Σωματείο Εργαζομένων της «Ελληνικός Χρυσός» οργάνωσε Γενική Συνέλευση με βασικό θέμα την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους εργασίας. Για την Ιστορία (και για συμπεράσματα), η διοίκηση της εταιρίας και οι παπαγάλοι της με ψέματα και απειλές προσπάθησαν (ανεπιτυχώς) να εμποδίσουν τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στη συνέλευση. Σε αυτήν, το Σωματείο ανέδειξε - μεταξύ άλλων - την επικίνδυνη κατάσταση στο κατασκευαστικό τμήμα των εργασιών στο πολυδιαφημισμένο με χρυσόσκονη έργο των Σκουριών.

κεί δηλαδή όπου εδώ και μήνες πάνω από 1.500 εργαζόμενοι στην κατασκευή των υποδομών του μεταλλείου, από δεκάδες εργολάβους, υπεργολάβους και σύγχρονους δουλέμπορους, βιώνουν στο πετσί τους την πίεση για την όσο το δυνατόν πιο άμεση ολοκλήρωση του έργου, με 10ωρες και 12ωρες βάρδιες, 6, ακόμα και 7 μέρες τη βδομάδα.

Αυτή η πίεση, ταυτόχρονα με τον διαρκή ανταγωνισμό συμφερόντων μεταξύ διαφορετικών εργολαβιών που αντικειμενικά διαπερνά όλες τις φάσεις μελέτης και κατασκευής τεχνικών έργων στο καπιταλιστικό σύστημα, είναι που οδήγησε 2 συνεργεία εργαζομένων να δουλεύουν την ίδια στιγμή, το ένα πάνω και το άλλο κάτω από πλαγιά, δημιουργώντας τις συνθήκες για την πτώση βράχων που τμήμα τους χτύπησε τελικά τον τραυματισμένο εργάτη, ενώ από τύχη δεν χτυπήθηκαν και άλλοι 4 που βρίσκονταν στο σημείο.

Ποιοι κερδίζουν από τον πόλεμο και τις καταστροφές;

Προκύπτει εύλογα το ερώτημα: Γιατί ρισκάρουν τόσο, πιέζοντας ασφυκτικά το χρονοδιάγραμμα;

Η απάντηση έχει δοθεί πάνω από έναν αιώνα πριν και έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές από τότε. Οπως έγραφε λοιπόν ο Κ. Μαρξ, «όταν το κεφάλαιο έχει κέρδος 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύσει να το πράξει».

Και είναι ανατριχιαστικά επίκαιρο, γιατί πριν μερικές βδομάδες η μητρική εταιρεία «Eldorado Gold», δημοσιεύοντας τα οικονομικά της αποτελέσματα για το 2025, εμφάνισε αύξηση καθαρών κερδών διετίας 390%. Απόρροια αυτής της ιλιγγιώδους αύξησης, όπως η ίδια ομολογεί, αποτέλεσε η αύξηση της τιμής του χρυσού σε ιστορικά επίπεδα (πάνω από 200% την ίδια περίοδο). Πού οφείλεται αυτή η αύξηση; Μα φυσικά στην περίοδο που βρισκόμαστε, στη μεγάλη αστάθεια λόγω έντασης πολεμικών συγκρούσεων και προβλέψεων για κλιμάκωσή τους το επόμενο διάστημα.

Ταυτόχρονα, ο χαλκός που θα εξορυχθεί από το μεταλλείο των Σκουριών είναι απαραίτητος για σύγχρονα ηλεκτρονικά όπλα και ιστορικά η τιμή του εκτινάσσεται σε περιόδους ανοικοδόμησης, όπως έγινε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η τιμή του εκτινάχθηκε κατά 250%. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι υπάρχει ήδη συμφωνία προπώλησης σημαντικού τμήματος του μεταλλεύματος σε ευρωπαϊκή μεταλλουργία με εγκαταστάσεις σε γειτονική χώρα στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας.

Με βάση αυτά, γίνεται κατανοητή η «βιασύνη» του κεφαλαίου. Σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας, ενίσχυσης των σχετικών επενδύσεων μέσω κρατικών και ευρωενωσιακών προγραμμάτων, είναι απαραίτητο να ξεκινήσει με κάθε κόστος, άμεσα, η εμπορική παραγωγή του μεταλλείου. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, το συγκεκριμένο έργο χρηματοδοτήθηκε με 680 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ.

Δεν θα σκοτωθούμε για τα χρονοδιαγράμματά τους

Πριν λοιπόν τα «εθνικά» καλέσματα ηχήσουν για την ενεργή στράτευση του λαού μας στα πολεμικά πεδία, προηγείται ο πόλεμος στους χώρους δουλειάς, για αύξηση της παραγωγής, για εντατικοποίηση της εργασίας, που αποτελεί το πραγματικό υπόβαθρο για τη δημιουργία προϋποθέσεων για σοβαρά εργοδοτικά εγκλήματα, όπως αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια.

Αυτή η πραγματικότητα είναι που κάνει φύλλο και φτερό - όσα χρήματα κι αν ρίχνουν οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί της «Ελληνικός Χρυσός» - τα συνθήματα περί «Safety First» («Πρώτα η ασφάλεια»), αλλά και την προσπάθεια απόδοσης των ατυχημάτων σε τυχαίους παράγοντες ή/και στους ίδιους τους εργαζόμενους.

Ο πανικός και οι ενοχές της εργοδοσίας μπροστά στις τεράστιες ευθύνες της δεν κρύβονται. Αντί να απολογηθούν για το συμβάν, επιλέγουν τον δρόμο της τρομοκρατίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά το «ατύχημα», διευθυντικά στελέχη στοχοποίησαν τη δράση και τη δυναμική του Σωματείου μας. Τους ενοχλεί βαθιά το γεγονός ότι αποτελεί το μεγαλύτερο και ισχυρότερο ανάχωμα στα σχέδιά τους.

Οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία της Χαλκιδικής έχουμε αποκτήσει πλέον πλούσια πείρα. Δοκιμάσαμε στην πράξη τη δύναμή μας, όταν με το Σωματείο μας απορρίψαμε τους εκβιασμούς της «Ελληνικός Χρυσός», τσακίσαμε την προσπάθεια επιβολής 12ωρης εργασίας, αφήνοντας στα χαρτιά τους ψηφισμένους νόμους της «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου.

Τον ίδιο δρόμο χρειάζεται να ακολουθήσουν και οι εργαζόμενοι στο κατασκευαστικό τμήμα. Οργανωμένα, συλλογικά, συσπειρωμένοι γύρω από τα Σωματεία μας, ορθώνουμε το ανάστημά μας. Απαντάμε στην εργοδοτική τρομοκρατία και στις απειλές δηλώνοντας αποφασιστικά ότι δεν θα σκοτωθούμε για τα χρονοδιαγράμματα των εταιρειών και των μετόχων - παρασίτων. Οτι δεν μας αξίζει αυτή η ζωή.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, δίνουμε τη μάχη για να πάψει η εργατική τάξη να ματώνει για τα κέρδη και τους πολέμους τους. Για να μην αξιοποιείται ο ορυκτός μας πλούτος στην κατασκευή πολεμικού εξοπλισμού, που σπέρνει τον θάνατο σήμερα σε άλλους λαούς και αύριο στον δικό μας.

Για να ξεριζωθούν μια και καλή οι αιτίες που γεννάνε όλα μας τα δεινά, με την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, της σάπιας καπιταλιστικής εξουσίας, για να περάσει ο πλούτος στα χέρια της εργατικής τάξης, ώστε να πάψουν και οι χώροι δουλειάς να γίνονται παγίδες θανάτου.

ΥΓ. Την ώρα της συνέλευσης του Σωματείου μας, 3 μέρες πριν το «ατύχημα», συζητήθηκε στη Βουλή η Επίκαιρη Ερώτηση του Απ. Πάνα, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, με θέμα τη μη συγκρότηση της επιτροπής συμμετοχικότητας για τα μεταλλεία Κασσάνδρας. Ανάμεσα στα άλλα ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είπε: «Εχει δοθεί μια μεγάλη προσπάθεια από όλους μας (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) η περιοχή αυτήν τη στιγμή να βρίσκεται σε μια ομαλή διάσταση». Να τη χαίρεστε την ...ομαλότητά σας, κύριοι της κυβέρνησης και της ουσιαστικής συμπολίτευσης.

Μανώλης ΜΑΝΩΛΗΣ
Αντιπρόεδρος του Σωματείου Μεταλλωρύχων Χαλκιδικής, μέλος του ΚΚΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου