ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΟΙ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Ολοι στον αγώνα για την Υγεία και Ασφάλεια στην εργασία

ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΟΙ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Ολοι στον αγώνα για την Υγεία και Ασφάλεια στην εργασία

Μαζική η Γενική Συνέλευση, με ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις και παρεμβάσεις για να επιστρέφουν οι εργάτες όρθιοι από το μεροκάματο


Από τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις του 2024

Η «υγεία και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς» ήταν το θέμα της πολύ μαζικής Γενικής Συνέλευσης που πραγματοποίησε το Σωματείο Μεταλλωρύχων υπόγειων στοών Μεταλλείων Κασσάνδρας, την περασμένη Παρασκευή, αναδεικνύοντας ότι ο αγώνας για τους όρους δουλειάς αποτελεί προτεραιότητα για τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα μπροστά στην όξυνση της επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα που συνοδεύει την πολεμική προετοιμασία.

Το Δημοτικό Θέατρο της Μεγάλης Παναγιάς, στη Χαλκιδική, γέμισε από εργάτες και εργάτριες που δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τη μάχη για την προστασία της ζωής τους, με μπροστάρη και οργανωτή της πάλης τους το σωματείο τους. Οπλισμένοι με την πείρα του νικηφόρου αγώνα που έδωσαν για την υπογραφή της ΣΣΕ, θα αποκρούσουν κάθε προσπάθεια της εργοδοσίας για αύξηση του εργάσιμου χρόνου και διευθέτηση.

Ανακοινώθηκε, επίσης, η απόφαση του Σωματείου να φτιαχτεί στην περιοχή ένα μνημείο Μεταλλωρύχων, ένα μνημείο αντάξιο της σκληρής εργασίας τους, αφιερωμένο στους νεκρούς της τάξης τους, που θα σηματοδοτεί τη συνέχεια της πάλης τους.

Στη συνέλευση είχαν προσκληθεί και μίλησαν ο Χρήστος Παπάζογλου, γιατρός εργασίας, μέλος του ΔΣ του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, ο Παναγιώτης Πολίτης, μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, ο Κωνσταντίνος Σαμαράς, γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων, η Σόνια Μελανεφίδου, νομικός σύμβουλος του Σωματείου.

Πλαίσιο πάλης δίκαιο και αναγκαίο

Ο Γιάννης Μάλαμας, πρόεδρος του Σωματείου Μεταλλωρύχων, ενημέρωσε για όλες τις προσπάθειες, τις παρεμβάσεις και τις συναντήσεις που πραγματοποίησε το Σωματείο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της ασφάλειας των εργαζομένων. Ειδικότερα για τους κινδύνους στα υπόγεια, στον εξοπλισμό και τα μηχανήματα, τις ελλείψεις σε ΜΑΠ και Παροχές, τις περιβαλλοντικές συνθήκες, τις υποδομές ανάπαυσης και υγιεινής.

Ειδική αναφορά έκανε στο μπλόκο που έβαλε το σωματείο στην προσπάθεια εφαρμογής «ενδιάμεσης βάρδιας», την κλοπή εργάσιμου χρόνου στις Σκουριές, την επικίνδυνη απαγόρευση χρήσης λουτρών εντός της βάρδιας, με το πρόσχημα του κλιματισμού στις καμπίνες, που αποτέλεσε και αποτελεί διαχρονικό και βασικό θέμα διεκδίκησης των σωματείων των μεταλλωρύχων της περιοχής αλλά και πανελλαδικά.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στο πλαίσιο πάλης του Σωματείου για «μείωση του εργάσιμου χρόνου, που είναι εφικτή με βάση την τεράστια αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας μας και του τεράστιου πλούτου που παράγουμε, ενίσχυση των ουσιαστικών μέτρων Υγείας και Ασφάλειας, όπως εκφράζεται με τις συνεχείς υποδείξεις της αντίστοιχης Επιτροπής του Σωματείου μας. Μέτρα που υποδεικνύονται από όλους εσάς που γνωρίζετε καλά τις δυσκολίες και τους κινδύνους της δουλειάς, μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης των εργαζομένων στην εξορυκτική βιομηχανία στα 50 έτη για τους υπογείτες και στα 60 έτη για τους εργαζόμενους στην επιφάνεια, από τα 57 και τα 65 αντίστοιχα που ισχύουν σήμερα, άμεση και πλήρη στελέχωση της Επιθεώρησης Μεταλλείων και δημιουργία παραρτήματος στη Χαλκιδική».

Ταυτόχρονα, ανέδειξε ότι η κατάσταση στο έργο χειροτερεύει, λέγοντας δυστυχώς «προφητικά» λίγες μέρες πριν το νέο εργοδοτικό έγκλημα: «Τα ατυχήματα στο έργο στις Σκουριές είναι σχεδόν καθημερινά και από τύχη δεν έχει συμβεί ακόμα κάτι χειρότερο».
Σημαντική η συμβολή του μεγάλου νικηφόρου απεργιακού αγώνα

Οπως τόνισε, όλο το προηγούμενο διάστημα πραγματοποιήθηκαν πολλές και ουσιαστικές δράσεις, όμως καθοριστική συμβολή στο θέμα της Υγείας και της Ασφάλειας είχε ο μεγάλος απεργιακός αγώνας τους, το καλοκαίρι του 2024, καθώς ανέδειξε ότι οι 12ωρες βάρδιες, συνυπολογίζοντας τα αυξημένα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αλλά και την ουσιαστική διάλυση της Επιθεώρησης μεταλλείων, αυξάνουν κατακόρυφα τις πιθανότητες εργατικών «ατυχημάτων» και δυστυχημάτων.

«Και αυτή η συμβολή είχε πανελλαδική εμβέλεια, γιατί ήταν η πρώτη προσπάθεια να εφαρμοστεί η διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου στη βαριά βιομηχανία, αλλά ταυτόχρονα ήταν και η πρώτη ήττα τους. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και σήμερα άλλα σωματεία επικοινωνούν μαζί μας και μας λένε ότι παίρνουν δύναμη από αυτό που κάναμε», σημείωσε.
«Δούρειος ίππος» οι εργολαβικές για την ένταση της εκμετάλλευσης

Πρόσθεσε ότι η εταιρεία από την πλευρά της δεν παραιτήθηκε από την προσπάθεια αύξησης του εργάσιμου χρόνου, από την επόμενη κιόλας της υπογραφής της ΣΣΕ. «Χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια επιβολής ενδιάμεσης βάρδιας στα υπόγεια, η οποία δεν προχώρησε κάτω από την αποφασιστική παρέμβασή μας», υπογράμμισε, αναδεικνύοντας παράλληλα τον ρόλο εργολαβικών εταιρειών που αξιοποιούνται ως «λαγοί» για την εφαρμογή αντεργατικών πρακτικών.

Ανέφερε συγκεκριμένα ότι τέτοιες πρακτικές γίνονται στην εργολαβική «Tapojarvi» στις Σκουριές, με εξοντωτικό 4ήμερο/11ωρο που επιβάλλει 162 επιπλέον ώρες εργασίας ετησίως, ενώ κατήγγειλε τη δημιουργία «Ενωσης Προσώπων Εργαζομένων» στην ίδια εταιρεία που λειτουργεί αντιδραστικά και με στόχο την εκβιαστική συναίνεση των εργαζομένων στις διευρυμένες βάρδιες.

«Οσα κόλπα κι αν κάνουν, την τελευταία λέξη θα την πούμε εμείς», ξεκαθάρισε, προσθέτοντας: «Τώρα είναι που χρειάζεται να προχωρήσουμε ακόμα πιο αποφασιστικά. Τώρα που η εταιρεία πετυχαίνει τους στόχους της και βγάζει κέρδη - ρεκόρ, εμείς δεν ζητάμε ελεημοσύνη. Ζητάμε αυτό που μας αναλογεί από την ίδια μας τη δουλειά. Τώρα, που τα επίσημα στοιχεία της Eldorado δείχνουν ότι μόνο την τελευταία διετία τα καθαρά κέρδη τους ανέβηκαν κατά 380%. Τώρα, που η τιμή του χρυσού σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, ενώ την ίδια στιγμή οι πόλεμοι φουντώνουν γύρω μας. Εκεί φαίνεται καθαρά ότι δεν κερδίζουν όλοι το ίδιο: Αλλοι μετράνε δισεκατομμύρια και άλλοι μετράνε θύματα και καταστροφές».

Οι μεθοδεύσεις της εργοδοσίας δεν θα περάσουν

Η Σόνια Μελανεφίδου αναφέρθηκε στην προσπάθεια της εταιρείας, με «δούρειο ίππο» την «Tapojarvi», να εφαρμόσει 11ωρη τετραήμερη εργασία σε συνεχή ροή. «Ταυτόχρονα, με πρόσχημα την τετραήμερη εργασία, η ετήσια άδεια των εργαζομένων περικόπτεται από τις 25 ημέρες στις 13, στερώντας τους πολύτιμο χρόνο ξεκούρασης που είναι απαραίτητος σε βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα», ανέφερε.

Οσο για την «Ενωση Προσώπων» σημείωσε πως αποτελεί ξεκάθαρη μεθόδευση, προκειμένου να παρακαμφθεί η συνδικαλιστική εκπροσώπηση και η υποχρέωση δέσμευσης της εφαρμογής των όρων και των κανόνων της ήδη υπογραφείσας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. «Είναι τουλάχιστον προκλητικό να ισχυρίζεται η εταιρεία ότι είναι δήθεν επιθυμία των εργατών να δουλεύουν περισσότερο και να πληρώνονται λιγότερο (...) Πρόκειται ξεκάθαρα για εκβιαστική συναίνεση υπό τον φόβο της ανεργίας», είπε.

«Το τελευταίο διάστημα καταφέραμε να φρενάρουμε την επίθεση, υπογράφοντας Συλλογική Σύμβαση Εργασίας επιβάλλοντας το 8ωρο, επιδόματα και παροχές σύμφωνα με τις προτάσεις του σωματείου.

Αυτό δεν είναι αρκετό. Αντιλαμβανόμαστε ότι επιδιώκεται η ανατροπή αυτών των κατακτήσεων. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό αποτελεί βασικό στοιχείο των επιδιώξεων της εταιρείας. Οι μεθοδεύσεις τους δεν θα περάσουν», σημείωσε.

Αναγκαία η μείωση του χρόνου εργασίας και των ορίων συνταξιοδότησης

Ο Χρήστος Παπάζογλου στάθηκε στους επαγγελματικούς κινδύνους και τις συνέπειες στην υγεία, τις επαγγελματικές ασθένειες, τα θανατηφόρα και μη θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα, από τα οποία προκύπτουν μόνιμη αναπηρία κ.ά., καθώς στη συνολική φθορά της υγείας των εργαζομένων που σχετίζεται με την εργασία, αλλά μπορεί να μην εκδηλώνεται με συγκεκριμένη νόσο, συνδέοντάς την με την αναγκαιότητα του θεσμού των ΒΑΕ.

Παρουσιάζοντας στοιχεία του ΠΟΥ και του ΔΟΕ, που αποδεικνύουν ότι η δουλειά στον τομέα της εξόρυξης είναι το πιο επικίνδυνο επάγγελμα, με τα ποσοστά θνησιμότητας να υπερβαίνουν 5 φορές τη θνησιμότητα του γενικού πληθυσμού, σημείωσε τις δυνατότητες πρόληψης, περιορισμού της έκθεσης στον κίνδυνο, τονίζοντας ότι τελευταία γραμμή άμυνας αποτελούν τα Μέσα Ατομικής Προστασίας. Στάθηκε επίσης στα τεχνικά και τα οργανωτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται, τονίζοντας ότι κρίσιμο αποτελεί η προσαρμογή του χρόνου εργασίας ώστε να μειώνεται ο χρόνος έκθεσης στους παράγοντες κινδύνου.

«Νυχτερινή εργασία, κυκλικά ωράρια θεωρούνται καρκινογόνοι παράγοντες, οι υπερωρίες, οι πολλές ώρες εργασίας, είναι επιβαρυντικά για την υγεία», ανέφερε και σημείωσε πως «από αυτή την άποψη η υπεράσπιση του θεσμού των ΒΑΕ είναι ιδιαίτερα σημαντικός άξονας, που οφείλουμε να είναι στην προμετωπίδα των διεκδικήσεων των Σωματείων, γιατί συνδέεται συνολικά με την πρόληψη και αντιμετώπιση του επαγγελματικού κινδύνου.

Αποτελεσματικά μέτρα, όπως τόνισε, για τα ΒΑΕ είναι «η μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 50 για τις γυναίκες και στα 55 για τους άνδρες και το 8ωρο να γίνει σταθερός ημερήσιως 6ωρο χρόνος και όχι 11ωρο».

Συντονισμός του αγώνα για νέες νίκες

Ο Κωνσταντίνος Σαμαράς χαιρέτισε «τους εργαζόμενους πρώτης γραμμής που βγάζουν τον ορυκτό πλούτο, που μετατρέπουν το χώμα σε χρυσάφι», δηλώνοντας πως η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων «ήταν, είναι και θα είναι πάντα δίπλα σας».

«Το σωματείο σας έχει αποδείξει ότι είναι μαχητικό, ξέρει να παλεύει και να βγαίνει νικητής», ανέφερε, ενώ σημείωσε χαρακτηριστικά πως η εμπειρία από τον πολύχρονο αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ μαζί με τον αγώνα των μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής αποτελούν «τεράστια προίκα».

«Η συνδικαλιστική γνώση και ωριμότητα που αποκτήσαμε ως Ομοσπονδία έχει βοηθήσει να συσπειρώσουμε και άλλο κόσμο στον κλάδο, για να μπορέσουμε να πετύχουμε τους στόχους μας για καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερα δικαιώματα και αμοιβές.

Δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία ανοχή και υποχώρηση στα θέματα υγιεινής και ασφάλειας. Εμείς αυτό στη ΛΑΡΚΟ το μάθαμε με βαρύ τίμημα. Ολα τα χρόνια λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ 85 συνάδελφοί μας δεν γύρισαν ποτέ σπίτι, εκατοντάδες οι σακατεμένοι, οι τραυματίες, κανονικός πόλεμος. Χώρια οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες», είπε.

Ο Παναγιώτης Πολίτης ευχαρίστησε για τη στήριξη που έδωσαν οι μεταλλωρύχοι της Χαλκιδικής στον πολύχρονο αγώνα των εργατών της ΛΑΡΚΟ και αναφέρθηκε στους δεσμούς αγώνα που έχουν, από τότε που είχαν κοινό εργοδότη, τον μεγαλοβιομήχανο Μποδοσάκη, στους αγώνες που αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του '70 και τις μεγάλες απεργίες του 1977 και του 1979.

Αναδεικνύοντας ότι για αρκετά χρόνια και κάτω από την πίεση του σωματείου και της μεγάλης απεργίας του 1979, στη ΛΑΡΚΟ δεν θρήνησαν ούτε έναν νεκρό, σημείωσε ότι «μετά το 1995 ξανά νεκροί, τραυματίες. Τι άλλαξε; Ηρθε η εργολαβοποίηση, η εντατικοποίηση, τα σωματεία ήταν ελεγχόμενα από εργοδοσία και κυβερνήσεις. Αυτή η πείρα πρέπει να μας διδάξει στο σήμερα», είπε.

Ανέφερε ότι η δράση του σωματείου των μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής για τη ΣΣΕ, τη μαζικοποίηση του Σωματείου, τη σωστή επεξεργασία και τον προσανατολισμό της πάλης με περιεχόμενο, αποτελεί φάρο.

Κλείνοντας τόνισε την ανάγκη πανελλαδικού συντονισμού της πάλης: «Η επίθεση θα οξυνθεί, γιατί είναι σε πολεμική προετοιμασία για γενικευμένο πόλεμο (...) Είναι αναγκαίος ο καλύτερος συντονισμός πανελλαδικά για να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε την καταστολή που έρχεται, για να μη γίνουμε κρέας στις μηχανές τους, για καλύτερες συνθήκες εργασίας, αμοιβές και για μια ζωή καλύτερη και με ελεύθερο χρόνο... Μας αξίζει».

Πηγη! Ριζοσπάστης