ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ Raw4res 27/2/2026

 

Α.Π.: 44

Αθήνα 27/2/2026

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ  Raw4res 27/2/2026

Η Στρατηγική Σημασία των Ορυκτών Πρώτων Υλών: Προϋποθέσεις για μια Βιώσιμη και Παραγωγική Μετάβαση, από την οπτική των εργαζομένων

Κυρίες και κύριοι, Εκπρόσωποι της Περιφέρειας, προσκεκλημένοι,

Βρισκόμαστε σαν Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας σήμερα εδώ, για να μεταφέρουμε τη φωνή των εργατών του κλάδου. Ενός κλάδου που εδώ και 146 χρόνια, με αφετηρία το 1880, κρατάει όρθια την παραγωγή της χώρας, συχνά με τίμημα την ίδια τη ζωή των συναδέλφων μας.

Ήρθαμε εδώ για να μιλήσουμε για την 'ανθεκτικότητα' των πρώτων υλών. Πίσω όμως από τους τίτλους των προγραμμάτων, κρύβεται μια άλλη αλήθεια. Για εμάς, η ανθεκτικότητα δεν μπορεί να είναι μια κενή λέξη για τα δελτία τύπου. Γι' αυτό, εμείς οι εργάτες βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους και ξεκαθαρίζουμε το τοπίο: Δεν υπάρχει ανθεκτικότητα όταν κλείνεις εργοστάσια, δεν υπάρχει βιωσιμότητα όταν εξοντώνεις τους εργάτες, και δεν υπάρχει στρατηγική αυτονομία όταν παραδίδεις τον εθνικό πλούτο σε ξένα συμφέροντα και επιλέγεις συνειδητά την αποβιομηχάνιση.

Το κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ δεν ήταν φυσική καταστροφή. Δεν ήταν ατύχημα. Ήταν πολιτική επιλογή.

Την ώρα που η Ευρώπη χαρακτηρίζει το νικέλιο και το κοβάλτιο ως κρίσιμες πρώτες ύλες για την πράσινη μετάβαση, η Ελλάδα έκλεινε τη βασική της παραγωγική μονάδα.

Την ώρα που η διεθνής ζήτηση εκτοξεύεται για μπαταρίες, ηλεκτροκίνηση και αποθήκευση ενέργειας, εμείς βάλαμε λουκέτο. Αυτό δεν λέγεται μετάβαση. Λέγεται εθνική υποχώρηση με ταυτόχρονη ταξική επίθεση στους εργαζόμενους.

Είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα ο κεντρικός στρατηγικός σχεδιασμός για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου προς όφελος του λαού, και εντελώς άλλο η εκχώρηση μη ανανεώσιμων πόρων με προσχηματικά, ευκαιριακά οικονομικά κριτήρια. Κριτήρια που κατασκευάζονται ακριβώς όταν υπάρχει η πολιτική βούληση για ξεπούλημα στους μονοπωλιακούς ομίλους. Οι μη ανανεώσιμοι πόροι της χώρας δεν είναι εμπόρευμα στη λαϊκή αγορά για να πουλιούνται σαν κηπευτικά όταν το κεφάλαιο μυρίζεται καλή τιμή. Άπαξ και ο πλούτος βγει από τη γη και εξαχθεί, χάνεται οριστικά για τον λαό μας.

Από τη μια πλευρά δρομολογείται η «στρατηγική αυτονομία» και «κρίσιμες πρώτες ύλες» – αλλά εμείς βλέπουμε μόνο τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που θυσιάζουν τις ζωές μας για να μεγαλώσουν τα κέρδη τους.

Η Στερεά Ελλάδα, που για εμάς σήμερα είναι το επίκεντρο ενός εθνικού εγκλήματος που αφορά ολόκληρη τη χώρα, διαθέτει αποθέματα κρίσιμων πρώτων υλών νικελίου και κοβαλτίου. Αυτό δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι ο υπαρκτός ορυκτός πλούτος που εξόρυσσε επί δεκαετίες η ΛΑΡΚΟ.

Το πρόσχημα της κυβέρνησης για να βάλει λουκέτο, αντί να αναβαθμίσει τη βιομηχανία, ήταν το δήθεν αβάσταχτο οικονομικό βάρος. Είναι αλήθεια ότι, για να συνεχίσει να αξιοποιείται αυτός ο πλούτος, η ανάπτυξη νέων, σύγχρονων μονάδων παραγωγής απαιτεί μια επένδυση της τάξης των 400-500 εκατομμυρίων ευρώ.

Τα χρήματα αυτά δεν είναι κόστος. Είναι το τίμημα για τη στρατηγική μας επιβίωση. Όποιος τα θεωρεί πολλά, ας μας πει πόσο κοστίζει η πλήρης εξάρτηση από τις εισαγωγές και η ερήμωση της Στερεάς Ελλάδας.

Τα 500 εκατομμύρια είναι μηδαμινά μπροστά στη βιομηχανική ανασυγκρότηση και τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν τα χρήματα ήταν πολλά, αλλά αν υπήρξε ποτέ η πολιτική βούληση να επενδυθούν. Η κυβέρνηση, αντί για εκσυγχρονισμό, επέλεξε συνειδητά τη στρατηγική, της εκκαθάρισης.

Πόσα έχασε και χάνει όμως η Ελλάδα από τη μη λειτουργία της ΛΑΡΚΟ; Δεν χάνει μόνο μια βιομηχανική μονάδα χάνει ένα ολόκληρο οικονομικό οικοσύστημα. Κάθε χρόνος αδράνειας σημαίνει απώλεια φόρων, ασφαλιστικών εισφορών, συναλλάγματος και τεχνογνωσίας που χρειάστηκαν δεκαετίες για να κατακτηθούνε. Αυτά τα μεγέθη δεν αναπληρώνονται από επιδόματα ανεργίας και κοινωνική στήριξη.

Με απλά λόγια: Το κράτος δεν «εξοικονομεί» κλείνοντας τη ΛΑΡΚΟ. Αιμορραγεί οικονομικά και απεμπολεί κυριαρχικά δικαιώματα επί του εθνικού πλούτου.

Την ίδια στιγμή, η βίαιη απολιγνιτοποίηση χωρίς σχέδιο εκτόξευσε το ενεργειακό κόστος. Η βαριά βιομηχανία γονατίζει. Μια χώρα χωρίς φθηνή και σταθερή ενέργεια δεν μπορεί να έχει μεταλλουργία, και χωρίς μεταλλουργία δεν υπάρχει βιομηχανική κυριαρχία.

Ας σταματήσουμε λοιπόν τα εύκολα συνθήματα. Η πραγματική βιωσιμότητα δεν είναι PowerPoint. Είναι θέσεις εργασίας, παραγωγή και τεχνογνωσία.

Η κυβέρνηση καυχιέται για "δωρεάν" ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, αλλά την ίδια στιγμή η λαϊκή οικογένεια στενάζει από λογαριασμούς 10 φορές ακριβότερους και παράλληλα η βιομηχανία γονατίζει. Πίσω από τις λέξεις "αλυσίδες αξίας" κρύβεται η εκμετάλλευση του πλούτου για τα κέρδη των ομίλων.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για την "αξία" στην πραγματική της βάση. Η αξία δεν είναι ένας αριθμός σε κάποιον ισολογισμό. Είναι η αναλωμένη ζωή των εργατών. Είναι τα σώματα των συναδέλφων μας που φθείρονται και εξοντώνονται μέσα στις στοές. Κάθε τόνος μεταλλεύματος που τροφοδοτεί την "πράσινη μετάβαση", έχει πληρωθεί με βιολογικό κεφάλαιο που δεν αναπληρώνεται.

Αν θέλετε να δείτε το πραγματικό «Πρόσωπο» αυτής της εξόρυξης, ελάτε μαζί μας στα Μεταλλεία Χαλκιδικής. Ελάτε μια βόλτα στην Ολυμπιάδα, στις Σκουριές, στο Στρατώνι.

Ελάτε να δείτε τους συναδέλφους μας στα 500 μέτρα κάτω από τη γη. Εκεί που η θεωρία συναντά την εργασιακή εξάντληση: Κυλιόμενα ωράρια 24/7, με 7 συνεχόμενες ημέρες εργασίας και μόλις 2 ημέρες ανάπαυσης, διαλύοντας τον κιρκάδιο ρυθμό και τα κορμιά των εργατών. Ελάτε στα εργοστάσια εμπλουτισμού, εκεί που οι εργάτες εκτίθενται καθημερινά σε τοξικά χημικά, κυάνιο και ξανθικά.

Τα επιστημονικά δεδομένα είναι αμείλικτα και αποκαλύπτουν την πραγματικότητα:

Ø  Το προσδόκιμο ζωής των μεταλλωρύχων είναι μειωμένο κατά 10-15 χρόνια, σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους. 

Ø  Το 60% των συνταξιούχων του κλάδου εμφανίζει βαριά αναπηρία μέσα στην πρώτη πενταετία από τη συνταξιοδότηση. 

Ø  Οι συνάδελφοί μας πεθαίνουν από χαλίκωση, καρκίνους νεφρών, πνεύμονα, ουροδόχου κύστης από καυσαέρια diesel, νευρολογικές παθήσεις όπως το Πάρκινσον, μυοσκελετικές βλάβες, απώλεια ακοής, νεφρικές διαταραχές, δερματικές παθήσεις, εγκαύματα από όξινα διαλύματα.

Βέβαια, για τα υπουργεία και τους διευθύνοντες συμβούλους, αυτά λύνονται εύκολα. Κοτσάρουν ένα ωραίο, πράσινο λογότυπο "Eco-Friendly" σε έναν πολυτελή ετήσιο απολογισμό "Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης" με πράσινα φυλλαράκια στο εξώφυλλο, και η σωματική φθορά του μεταλλωρύχου ξαφνικά γίνεται "πράσινο αποτύπωμα" και δείκτης επιχειρηματικής αριστείας.

Οι πολυδιαφημισμένες «καθαρές» αλυσίδες εφοδιασμού κρύβουν την πραγματικότητα: εργαζόμενους που εξαντλούνται καθημερινά στα βάθη της γης για να εξασφαλιστούν αυτές οι πρώτες ύλες. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα της «πράσινης ανάπτυξης».

Αλλά το έγκλημα είναι διπλό. Όπως λεηλατούν τα κορμιά των μεταλλωρύχων, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο λεηλατούν και τον ίδιο τον ορυκτό πλούτο της χώρας.  

Γι' αυτό, εκφράζουμε την κάθετη αντίθεσή μας στο συνολικό μοντέλο εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων που προωθείται από την κυβέρνηση και τους εκφραστές του κεφαλαίου. Δηλαδή, στη ληστρική εκμετάλλευση των μεταλλείων και την εκροή της προστιθέμενης αξίας στο εξωτερικό, λόγω έλλειψης εγχώριων μονάδων επεξεργασίας. Κάτι που συνέβη τόσο στη ΛΑΡΚΟ –με τη μη καθετοποίηση για παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα με τη χρήση εγχώριων κοιτασμάτων σιδηροχρωμίου. Που η Ελλάδα έχει επίσης στην περιοχή του Αλμυρού, ή με τις επενδύσεις που δεν έγιναν ποτέ για την παραγωγή καθαρού νικελίου ή κοβαλτίου– όσο και στην στη Χαλκιδική, όπου ως διά μαγείας εξαφανίστηκε από τη σύμβαση και δεν κατασκευάστηκε ποτέ το εργοστάσιο μεταλλουργίας χρυσού και χαλκού. Θα πρέπει να σταματήσουν να μας αντιμετωπίζουν ως ιθαγενείς, ανταλλάσσοντας τον εθνικό ορυκτό πλούτο με καθρεφτάκια.

Εμείς, οι άνθρωποι των μεταλλείων, δεν είμαστε ενάντια στην εξόρυξη – αντιθέτως. Η Ελλάδα διαθέτει πλούσια γκάμα ορυκτών πρώτων υλών. Αν τα αξιοποιούσαμε ορθολογικά, με σχέδιο, χωρίς «προστάτες» και ξένα συμφέροντα στο σβέρκο μας, θα μπορούσαμε να είμαστε οικονομικά ανεξάρτητοι και ισχυροί.

Από το 1947 ο Δημήτρης Μπάτσης, με το έργο του «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», έκανε την πρώτη συστηματική επιστημονική προσέγγιση γι' αυτό. Και εκτελέστηκε το 1952, μαζί με τον Μπελογιάννη και άλλους, ακριβώς επειδή ενόχλησε αυτούς που ήθελαν τον ορυκτό μας πλούτο βορρά στα κοράκια.

Ο ορυκτός πλούτος ανήκει στον λαό. Πρέπει να βρίσκεται υπό δημόσιο έλεγχο και κοινωνική λογοδοσία – όχι να παραχωρείται σε ιδιώτες ή πολυεθνικές χωρίς όρους, χωρίς προστασία εργαζομένων και περιβάλλοντος.

Οι εργαζόμενοι σε όλο τον μεταλλευτικό κλάδο – από τη ΛΑΡΚΟ και την Εύβοια, μέχρι τις Σκουριές, την Ολυμπιάδα και άλλα σημεία της χώρας – δεν ζητούσαμε ποτέ προνόμια. Ζητούσαμε σχέδιο εθνικό και μακροπρόθεσμο. Ζητούσαμε επενδύσεις σε ασφάλεια, υγεία, τεχνολογία και προστασία περιβάλλοντος. Ζητούσαμε να αξιοποιηθεί ο ορυκτός πλούτος της χώρας προς όφελος της κοινωνίας και όχι των λίγων.

Αντί γι' αυτό, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με καταστολή, με συστηματική απαξίωση των αγώνων μας, με την ταμπέλα του «προβλήματος» ή του «εμποδίου στην ανάπτυξη». Αυτό δεν είναι τυχαίο: είναι η ίδια λογική που βλέπουμε σε όλη την Ευρώπη, όπου η «πράσινη μετάβαση» προχωράει πάνω σε εκμετάλλευση των εργαζομένων και παραχώρηση του πλούτου σε ιδιωτικά συμφέροντα.

Πίσω από τους τίτλους των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και τις ημερίδες για την «ανθεκτικότητα», η ΟΜΕ βάζει την ουσία στο τραπέζι: Καμία εξόρυξη δεν είναι υπεύθυνη αν δεν ξεκινά από την προστασία της ζωής του εργάτη. Ανθεκτικότητα χωρίς πραγματική συμμετοχή των εργαζομένων, χωρίς δημόσιο έλεγχο και χωρίς αυστηρούς όρους υγείας και ασφάλειας, είναι απλώς μια κενή ρητορική.

Το λέμε ξεκάθαρα. Δεν θα αρκεστούμε σε ρόλο παρατηρητή σε μια "μετάβαση" που οδηγεί στην ερημοποίηση, την αποβιομηχάνιση και τη φτωχοποίηση του λαού. Η συμμετοχή μας την επόμενη ημέρα έχει συγκεκριμένους, αδιαπραγμάτευτους όρους. Διεκδικούμε:

•            Άμεσο εθνικό σχέδιο για την επανεκκίνηση της παραγωγής: Αξιοποίηση του νικελίου και του κοβαλτίου υπό δημόσιο έλεγχο, με τη ΛΑΡΚΟ σε ρόλο εθνικού εγγυητή και βασικού πυλώνα παραγωγής. Τέλος στους πειραματισμούς και τις αποσπασματικές άδειες στη Στερεά Ελλάδα.

•            Βιομηχανική πολιτική με φθηνή ενέργεια: Εξασφάλιση ανταγωνιστικού ενεργειακού κόστους για την παραγωγή και τον λαό, όχι για την κερδοφορία των ενεργειακών ομίλων.

•            Όχι στη βιολογική μας εξόντωση: Πλήρης συνταξιοδότηση στα 50 έτη για την υπόγεια εργασία και στα 60 για τα εργοστάσια εμπλουτισμού. Στην ηλικία αυτή ο μεταλλωρύχος έχει ήδη αναλώσει το βιολογικό του κεφάλαιο.

•            Καμία συζήτηση για διευθέτηση του χρόνου εργασίας: Οι 6ώρες και 45 λεπτά στο υπόγειο είναι αυστηρό όριο ασφάλειας, όχι αντικείμενο διαπραγμάτευσης για τη μείωση του κόστους του κεφαλαίου.

•            Έλεγχος και ασφάλεια παντού: Καμία έκπτωση στον Κανονισμό Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ). Ίδρυση παραρτήματος Επιθεώρησης Μεταλλείων σε κάθε μεταλλευτικό νομό.

•            Δίκαιη φορολόγηση: Άμεση φορολογική ελάφρυνση στα εισοδήματα από την επικίνδυνη υπόγεια εργασία.

Οι εργάτες έχουμε επιλέξει πλευρά. Είμαστε με την πλευρά της παραγωγής, με την πλευρά της εργατικής τάξης και της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για τα κέρδη των μονοπωλίων.

Ή θα υπάρξει βιομηχανική αναγέννηση με τον εργάτη στο επίκεντρο, ή αυτή η πολιτική θα μας βρει απέναντι σε κάθε στοά, σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε δρόμο. Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι ο ορυκτός πλούτος που βγαίνει με τον ιδρώτα και το αίμα μας να αξιοποιηθεί επιτέλους προς όφελος του ελληνικού λαού και της χώρας.

 

Σας ευχαριστούμε.

 

 

Παράσταση συνδικαλιστών και δικηγόρων στο Εφετείο - Συγκέντρωση στις 4 Μάρτη που θα ανακοινωθεί η απόφαση για την Χρυσή Αυγή (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 

Παράσταση συνδικαλιστών και δικηγόρων στο Εφετείο - Συγκέντρωση στις 4 Μάρτη που θα ανακοινωθεί η απόφαση για την Χρυσή Αυγή (VIDEO - ΦΩΤΟ)

  
• 
  
• 

Στις 4 Μάρτη θα ανακοινωθεί η δικαστική απόφαση για την εγκληματική ναζιστική Χρυσή Αυγή, όπως ανακοινώθηκε από την πρόεδρο του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων όπου διεξάγεται η δίκη σε δεύτερο βαθμό. 

Συνδικαλιστές και δικηγόροι έκαναν σήμερα παράσταση στο Εφετείο, απαιτώντας οι ναζί εγκληματίες να μπουν στη φυλακή, 

Σε δήλωσή του από το Εφετείο Αθηνών, ο Γιώργος Στεφανάκης, μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ και πρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού και Ξενοδοχείων Αττικής κάλεσε όλα τα εργατικά σωματεία, όλους τους εργαζόμενους της Αθήνας, στις 4 Μάρτη, στις 8.30 π.μ., έξω από το Εφετείο. 

«Εκπρόσωποι εργατικών σωματείων και της Γραμματείας του ΠΑΜΕ βρεθήκαμε σήμερα στο Εφετείο, για να μάθουμε τη νέα ημερομηνία για την οριστική απόφαση», είπε ο Γ. Στεφανάκης, εκφράζοντας την απαίτηση του εργατικού - λαϊκού κινήματος οι ναζί δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής «να μπουν στη φυλακή οριστικά».

Στην παράσταση στο Εφετείο παραβρέθηκαν συνδικαλιστές και δικηγόροι, επίσης η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής του ΚΚΕ και ο Ανέστης Προυσανίδης, μέλος του ΔΣ του ΔΣΑ από την «Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων»

«Απαιτούμε οι ναζί εγκληματίες της Χρυσής Αυγής να μπουν στη φυλακή, που είναι ο φυσικός τους χώρος. Δυναμώνουμε την πάλη ενάντια στο σύστημα που γεννά τη βαρβαρότητα, τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τους πολέμους. Γεννά και θρέφει τον ναζισμό φασισμό», δήλωσε ο Βασίλης Διονυσόπουλος, πρόεδρος του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων.

ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΙΓΜΕ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 28/2/2026

 

 

Αθήνα,  25 - 2  - 2026 

Α.Π:  20 / 6.2 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

 ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) 
 ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 28/2/2026  

ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ. 
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!  

Το Σάββατο 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από την προδιαγεγραμμένη τραγωδία στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε το πανελλήνιο, ενώ  ήρθε να συμπληρώσει τα προηγούμενα τραγικά γεγονότα και κρατικά λάθη όπως στη Μάνδρα, στο Μάτι, καθώς και πολλά άλλα από πλημμύρες και φωτιές που κόστισαν ανθρώπινες ζωές.  

Ταυτόχρονα μετράμε πάνω από 203 θανάτους εργαζομένων το 2025, που οφείλονται σε εργοδοτική αμέλεια και βαφτίζονται εργατικά «ατυχήματα», ενώ πρόσφατοι αντεργατικοί νόμοι αυξάνουν τον χρόνο εργασίας και  ουσιαστικά καταργούν τις ΣΣΕ.  

 Απαιτούμε πραγματική δικαίωση, και να αποδοθούν όλες οι πολιτικές, ποινικές και αστικές ευθύνες για την τραγωδία των Τεμπών.  

Το Συνδικάτο Εργαζομένων ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) καλεί όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία, να δώσουν μαζικό, μαχητικό παρών στο μεγάλο συλλαλητήριο Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12:00 μ.μ στο Σύνταγμα. 

 Το ΔΣ  

Συνδικάτου ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) 

ΟΙ ΝΑΖΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

 

Α.Π.: 41/25-2-2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΟΙ ΝΑΖΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

 

Η ΟΜΕ καλεί τους εργαζόμενους της Αθήνας, σε μαζική συγκέντρωση την Παρασκευή 27 Φλεβάρη, στις 8.30 π.μ. στο Εφετείο Αθήνας, τη μέρα που θα ανακοινωθεί η απόφαση του δικαστηρίου σχετικά με την ενοχή ή μη των καταδικασμένων μελών της Χρυσής Αυγής.

Απαιτούμε να καταδικαστούν οριστικά, οι ναζί δολοφόνοι εγκληματίες να μπουν στην φυλακή.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά, στην καπιταλιστική βαρβαρότητα για την ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών μας.

Οι νεοναζί εξυπηρετούν με την φασιστική δράση τους, τα κέρδη των εφοπλιστών και συνολικά του κεφαλαίου, αναλαμβάνοντας την καταστολή και το χτύπημα των αγώνων μας που είναι κόντρα στην πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας.

Αυτόν τον ρόλο ετοιμάζονται να παίξουν και τώρα που τα τύμπανα του πολέμου για τους ανταγωνισμούς των καπιταλιστών ηχούν, γιατί δρουν ύπουλα ενάντια στο οργανωμένο κίνημα.

Δεν έχουν καμία σχέση με το εργατικό κίνημα, με τις αξίες και τα ιδανικά του φτωχού αγωνιζόμενου λαού κόσμου, με τις ηρωικές παραδόσεις μας.

Εμπνεόμαστε από το φωτεινό παράδειγμα των 200 κομμουνιστών, οι οποίοι ήταν πρωτοπόροι των εργατικών αγώνων πριν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο,  που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή τραγουδώντας με υψωμένες γροθιές τους,  και οι φωτογραφίες τους είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, ανάμεσά τους πολλοί εκλεγμένοι συνδικαλιστές - ηγέτες της τάξης μας!

Αυτή είναι η κληρονομιά του εργατικού κινήματος του τόπου μας, στα χνάρια τους συνεχίζουμε.

Η πάλη απέναντι στο φασισμό και το σύστημα που τον γεννά συνεχίζεται!

Ενώνουμε τη φωνή μας με σωματεία και μαζικούς φορείς στη συγκέντρωση έξω από το Εφετείο την Παρασκευή 27/2 στις 8.30π.μ.

Ο ΛΑΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΟΙ ΝΑΖΙ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ

ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ

 

Αρ. πρωτ.:  40                                                                                                    Αθήνα 18 Φλεβάρη 2026

 ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ

Η ΟΜΕ συμπαρίσταται και συμπορεύεται με τον διαρκή Αγώνα των σωματείων της ΛΑΡΚΟ, που συνεχίζεται για:

1.    Να σταματήσει το πλιάτσικο της ΛΑΡΚΟ και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι που τους έχει ανατεθεί η διαχείριση των εγκαταστάσεων και η φύλαξη.

2.    Την επαναλειτουργία της ΛΑΡΚΟ, τον εκσυγχρονισμό της και την ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.

3.    Την καταβολή του μόχθου που έκλεψαν από τους εργαζομένους, στο ακέραιο,  μέχρι και το τελευταίο ευρώ!

4.    Την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων (και των εργολαβιών) και την παράλληλη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

5.    Την ντε φάκτο για όλους τους εργαζόμενους, διασφάλιση σταθερής εργασίας μέχρι την συνταξιοδότηση με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι με την επιδοματική εργασία των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ.

6.    Την ντε φάκτο διαμονή στα σπίτια τους, στους οικισμούς. Οι εργαζόμενοι, δεν ξενιτεύονται, δεν επιτρέπουν την ερήμωση του τόπου τους.

7.    Την εφόρου ζωής ιατροφαρμακευτική κάλυψη για τις ασθένειες που αποκτήσαν για να κρατάνε αναμμένα τα καμίνια της ΛΑΡΚΟ.

Η ΟΜΕ στηρίζει της αποφάσεις του Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου που συνεδρίασε, και αποφάσισε:

Ø  Την πρωτοβουλία για αίτημα συνάντησης με τους αρμόδιους υπουργούς και υπηρεσίες.

Ø  Την οργάνωση διαμαρτυρίας σε περίπτωση μη ανταπόκρισης.

Ø  Τον κύκλο περιοδειών και της αναλυτικής ενημέρωσης των απολυμένων της ΛΑΡΚΟ, αλλά και των σωματείων που στέκονται δίπλα μας.

Ø  Την συνέχιση του συντονισμού με τα Σωματεία των πυρόπληκτων ρητινοπαραγωγων της Εύβοιας και των απολυμένων Εργαζομένων των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

Ø  Την πρωτοβουλία για πραγματοποίηση μεγάλης σύσκεψης - συλλαλητήριο - εκδήλωσης μετά το ΠΑΣΧΑ στο χώρο του εργοστασίου της Λάρυμνας με σκοπό να ενημερωθούν καλά και να συντονίσουμε τα επόμενα βήματα με τα σωματεία και τους φορείς που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν δίπλα στον αγώνα μας.

Ø  Την συνέχιση των πρωτοβουλιών και συντονισμού με άλλους φορείς και σωματεία. Την επιδίωξη συνδιοργάνωσης κινητοποιήσεων στους μεγάλους σταθμούς που έχουμε μπροστά,  όπως η κινητοποίηση για το έγκλημα των Τεμπών, η 8 Μάρτη, η καμπάνια ενημέρωσης για το ρόλο των σωματείων στην διεκδίκηση

 

To ΔΣ της ΟΜΕ

Επισυνάπτεται το ΔΤ του Σωμ. ΛΑΡΚΟ με ΑΠ 10/13-2-2026

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΚΟ

ΕΔΡΑ: ΛΑΡΥΜΝΑ ΛΟΚΡΙΔΑΣ

ΑΡ. ΕΓΚΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ 106/84 ΛΑΡΚΟ 13/02/2026

ΑΡ. ΤΗΛ.: 2233041403 /44437

ΑΡ.ΦΑΞ: 2233041164

EMAIL:somatiolarcosel@gmail.com

SITE: www.openlarco.com

Αρ. Πρωτ.: -10-

Δελτίο τύπου

Πρώτα από όλα και πάνω από όλα οι απολυμένοι της Λάρκο απευθύνουν θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στους εργαζομένους και τις εργαζόμενες στα σωματεία και τα εργατικά κέντρα στην ΠΕΜ και τους αγρότες που κρατάνε ψηλά την σημαία του αγώνα και διεκδικούν καλύτερους όρους και συνθήκες εργασίας, καλύτερη διαβίωση σε όλες τις πλευρές της καθημερινής μας ζωής.

Αδέλφια της ΛΑΡΚΟ στα προγράμματα ανεργίας και στις φάμπρικες μεγάλων ομίλων, της περιοχής μας , ολης της χώρας που στηρίξατε τον αγώνα μας σαν να είναι δικό σας αγώνας, η δικαιώσει του περιεχομένου μας, μας δίνει την δύναμη να συνεχίσουμε μέχρι την νίκη.

Αυτή είναι η απάντηση στη σαπίλα τον σκανδάλων, του συμβιβασμού , των νοθειών που γινόμαστε μάρτυρες από τη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ, τους δορυφόρους που έχουν στης περιφέρειες, τους εργοδότες και το πολιτικό προσωπικό που έχουν στης κυβερνησης και τα κομματά τους.

Οι αγώνες που πραγματοποιούνται μέσα από συλλογικές, δημοκρατικές διαδικασίες και γίνονται κτήμα των εργαζομένων είναι η ελπίδα που θα κάνει το όνειρο πραγματικότητα, σε αυτόν τον αγώνα δηλώνουμε παρόν μέσα στη φωτιά του, απλή στρατιώτες σε όποιων σηκώνει το κεφάλι.

Για τις εξελίξεις στην ΛΑΡΚΟ

Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε επιβάλει πρόστιμο για υποτιθέμενες «παράνομες κρατικές ενισχύσεις» στην ΛΑΡΚΟ και είχε εκπονήσει σχέδιο (το οποίο υιοθέτησαν όλες οι κυβερνήσεις) που επέβαλε «ή την μεταβίβαση της ΛΑΡΚΟ σε επενδυτή ή το κλείσιμο της».

Η συνέχεια είναι επίσης γνωστή. Οι κυβερνήσεις φρόντισαν για τον οικονομικό στραγγαλισμό και την απαξίωση της. Εγκατέλειψαν την συντήρηση της και παράλληλα κατεύθυναν την μέτοχο της ΛΑΡΚΟ και κρατική τότε ΔΕΗ να την υπερχρεώσει τεχνητά με την γνωστή σε όλους υπερτιμολόγηση και αναγνώριση τεχνιτών χρεών με τον μανδύα της «ρύθμισης».

Στην συνέχεια, η Κυβέρνηση της ΝΔ, αξιοποιώντας τα τεχνητά «αγκαθια» των «προστίμων και των χρεών στην ΔΕΗ», αποκαλώντας την ΛΑΡΚΟ «βαρέλι δίχως πάτο» και τους εργαζόμενους «καλοπληρωμένους βολεψάκηδες που πληρώνονται επιβαρύνοντας τον ελληνικό λαό», προώθησε το έγκλημα. Εκκαθάριση, περικοπές, αρπαγή του μόχθου των εργαζομένων, «στο σφυρί» η ΛΑΡΚΟ έναντι «πινακίου Φακής», απολύσεις, κλείσιμο και εν τέλει αποχώρηση του «ανα κηρυγμένου προτιμητέου επενδυτικού σχήματος» κατά την χρονική περίοδο της μεταβίβασης, γιατί ήθελε και άλλες διευθύνσεις και παροχές, με την κυβέρνηση να του «κάνει πλάτες» μην εφαρμόζοντας καμία από τις προβλεπόμενες ρήτρες απέναντι του, όπως η εξαργύρωση της εγγυητικής επιστολής αξίας 50 εκατομμυρίων ευρώ υπέρ της ΛΑΡΚΟ.

Ως συνέχεια αυτής της κατεύθυνσης στις 5 Αυγούστου 2024 από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών εκδόθηκε ανακοίνωση η οποία μεταξύ διάφορων ασαφειών, έλεγε: «Χωρίς αποτέλεσμα ολοκληρώθηκαν οι διαγωνισμοί για την πώληση των περιουσιακών στοιχείων της ΛΑΡΚΟ…….Η εξέλιξη αυτή αποτελεί και απόδειξη ότι οι απόψεις για “ξεπούλημα μιας επιχείρησης με μεγάλη αξία και κρυμμένες υπεραξίες” δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα….». (Βλέπε συνημμένα την ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ)

Γνωστό επίσης είναι ότι σε αυτή την φάση το έγκλημα συνεχίζεται με το πλιάτσικο σε πανάκριβα ανταλλακτικά και υλικά της ΛΑΡΚΟ, την εξυπηρέτηση φιλοκυβερνητικών ημετέρων εργολάβων και προσώπων και τις αρμόδιες πολιτικές αρχές να «σφυρίζουν» αδιάφορα στις καθημερινές καταγγελίες μας, αλλά και ντοκουμέντα που τους στέλνουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Το «έργο» γνωστό και το τελευταίο διάστημα «χιλιοπαιγμένο». Κάποια στιγμή θα «πέσουν από τα σύννεφα, θα διαχωρίζουν την θέση τους από τους επιχειρησιακούς υπεύθυνους, θα δηλώνουν ότι θα ρίξουν άπλετο φως» κτλπ κτλπ.

Το «το κρυφτούλι όμως έχει όρια». Οι αντιφάσεις τους, είναι και η αποκάλυψη τους.

Στα πλαίσια των πρωτοβουλιών μας για την επαναλειτουργία της ΛΑΡΚΟ στις 28 Γενάρη 2026 λάβαμε απάντηση σε σχετική επιστολή που είχαμε στείλει στον Εκτελεστικό Αντιπρόεδρο της Ευρ. Επιτροπής για τη Βιομηχανική Στρατηγική κ. Σ. Σεζουρνε, ο οποίος μέσα σε άλλα αναφέρει: «…Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επίγνωση … Τα θέματα που αφορούν την αναδιάρθρωση της λειτουργίας εμπίπτουν κατά κύριο λόγο στην αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών, οι οποίες παραμένουν σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Επιτροπή αναγνωρίζει τη στρατηγική σημασία του νικελίου και του κοβαλτίου για τη βιομηχανική βάση της Ευρώπης και για την επίτευξη μεγαλύτερης αυτονομίας στον τομέα των κρίσιμων πρώτων υλών. Οι στόχοι αυτοί είναι κεντρικής σημασίας για το νόμο για τις κρίσιμες πρώτες ύλες…» (βλέπε συνημμένα την επιστολή του Σωματείου και την απάντηση της επιτροπής)


Στις 5/2/2026 οι Υπουργοί Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ και ΣΤΑΥΡΟΣ Ν. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, εν κρυπτόν υπέγραψαν Υπουργική Απόφαση (Αριθμ. 17841 ΕΞ 2026 ΦΕΚ Β 551/05.02.2026). η οποία επί της ουσίας προβλέπει το «ξεπούλημα μιας επιχείρησης με μεγάλη αξία και κρυμμένες υπεραξίες» (και αυτό) δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα….» (βλέπε συνημμένα το σχετικό ΦΕΚ)

Η απάντηση του Εκτελεστικού Αντιπροέδρου της Ευρ. Επιτροπής για τη Βιομηχανική Στρατηγική κ. Σ. Σεζουρνέ σε σχετική επιστολή του Σωματείου μας. Και η εν κρυπτόν Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Περιβάλλοντος - Ενέργειας, «ξεγυμνώνουν» την πολιτική που σπατάλησε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από το υστέρημα των φορολογούμενων και των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ. Στην συνέχεια «Ναυάγησε» την μοναδική βιομηχανία παραγωγής σιδηρονικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έκλεψε τον μόχθο μας και πέταξε στην ανεργία 1000 οικογένειες. Για να εξυπηρετήσει εν τέλει μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που θέλουν να έχουν υπό την κατοχή τους τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας χωρίς όρους και δεσμεύσεις.

Τα συμπεράσματα μας έχουν βγει στο πεδίο της σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Κυβερνήσεις που την υπερασπίζονται για να εξυπηρετήσουν τα κέρδη των λίγων. Είναι αδίστακτοι. Δεν διστάζουν να μπαζώνουν στοιχεία για να συγκαλύψουν εγκλήματα σαν των Τεμπών. Δεν διστάζουν να αποκαλούν «αυτοδημιούργητους πρότυπα επιχειρηματίες» τους «Βιολαντες», που για τα κέρδη τους θυσιάζουν εργαζόμενες μητέρες και «κακομαθημένους καλοπληρωμένους εργαζόμενους» αυτούς που πάνω στα καμίνια της ΛΑΡΚΟ έχουν ορκιστεί στους 80 νεκρούς συναδέλφους τους ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστούν ποτέ με το άδικο .

Δεν είναι όμως ανίκητοι. Εφόσον δεν μπορούν να μας εξαπατήσουν, δεν είναι και πιο έξυπνοι από εμάς. Οι εργαζόμενοι είμαστε η μοναδική δύναμη της εξέλιξης. Χωρίς την εκμετάλλευση της εργασία μας, οι εκμεταλλευτές μας δεν έχουν υπάρξει.

6 χρόνια, τα 2 τελευταία απολυμένοι, παραμένουμε ενωμένοι, συσπειρώνει στο Σωματείο μας, συνεχίζουμε τον αγώνα και διεκδικούμε:

1. Να σταματήσει το πλιάτσικο της ΛΑΡΚΟ και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι που τους έχει ανατεθεί η διαχείριση των εγκαταστάσεων και η φύλαξη. Τα καταγγέλλουμε κάθε μέρα, τυχόν μελλοντικοί «πεφτοσυννεφάκηδες θα έχουν ληγμένο διαβατηριο».

2. Την επαναλειτουργία της ΛΑΡΚΟ, τον εκσυγχρονισμό της και την ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.

3. Την καταβολή του μόχθου που μας έκλεψαν. Στο ακέραιο. Και το τελευταίο ευρώ.

4. Την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων (και των εργολαβιών) και την παράλληλη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

5. Την ντεφάκτο για όλους μας, διασφάλιση σταθερής εργασίας μέχρι την συνταξιοδότηση με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι με την επιδοματική εργασία των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ.

6. Την ντεφάκτο διαμονή στα σπίτια μας στους οικισμούς. Δεν ξενιτευόμαστε, δεν επιτρέπουμε την ερήμωση του τόπου μας.

7. Την εφόρου ζωής ιατροφαρμακευτική κάλυψη για τις ασθένειες που αποκτήσαμε για να κρατάμε αναμμένα τα καμίνια της.

Σε αυτή την βάση το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου μας συνεδρίασε, συζήτησε διεξοδικά και αποφάσισε:

· Την πρωτοβουλία για αίτημα συνάντησης με τους αρμόδιους υπουργούς και υπηρεσίες.

· Την οργάνωση διαμαρτυρίας σε περίπτωση μη ανταπόκρισης.

· Τον κύκλο περιοδειών και της αναλυτικής ενημέρωσης των απολυμένων της ΛΑΡΚΟ, αλλά και των σωματείων που στέκονται δίπλα μας.

· Την συνέχιση του συντονισμού με τα Σωματεία των πυρόπληκτων ρητινοπαραγωγων της Εύβοιας και των απολυμένων Εργαζομένων των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά 

· Την πρωτοβουλία για πραγματοποίηση μεγάλης σύσκεψης - συλλαλητήριο - εκδήλωσης μετά το ΠΑΣΧΑ στο χώρο του εργοστασίου της Λάρυμνας με σκοπό να ενημερωθούν καλά και να συντονίσουμε τα επόμενα βήματα με τα σωματεία και τους φορείς που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν δίπλα στον αγώνα μας.

· Την συνέχιση των πρωτοβουλιών και συντονισμού με άλλους φορείς και σωματεία. Την επιδίωξη συνδιοργάνωσης κινητοποιήσεων στους μεγάλους σταθμούς που έχουμε μπροστά, όπως η κινητοποίηση για το έγκλημα των Τεμπών, η 8 Μάρτη, η καμπάνια ενημέρωσης για το ρόλο των σωματείων στην διεκδίκηση

Καλή αντάμωση

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Η ΟΜΕ ΚΗΡΥΣΣΕΙ 24ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ 2026 ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

 

     

 Αρ. πρωτ.:     39                                                                                                                    Δευτέρα 16 ΦΛΕΒΑΡΗ 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΟΜΕ ΚΗΡΥΣΣΕΙ 24ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ 2026 ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΛΙΒΕΡΗ  ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα, αλλά ούτε  και τα προηγούμενα κρατικά εγκλήματα στη Μάνδρα, στο Μάτι, σε πολλές πλημμύρες και φωτιές που κόστισαν ανθρώπινες ζωές. Απαιτούμε πραγματική δικαίωση, να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών.

Οι χώροι δουλειάς που έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σύγχρονα σφαγεία, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να φεύγουμε για το μεροκάματο από το σπίτι και να μην ξέρουμε αν θα γυρίσουμε σώοι και αβλαβείς στα σπίτια μας, στις οικογένειές μας, στους φίλους μας.

Μόνο το 2025 η εργατική τάξη μετρήσαμε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα, που προκλητικά  βαφτίζονται «ατυχήματα», με εκατοντάδες σακατεμένους και με την κυβέρνηση να προσπαθεί να τα «κρύψει» με διάφορες στρουθοκαμηλιστικές αλχημείες. Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά από την  εγκληματική πολιτική του κέρδους, με τη βούλα των νόμων που οι κυβερνήσεις,  τους κόβουν και τους ράβουν στα μέτρα της κερδοφορίας, όπως οι πρόσφατοι αντεργατικοί εγκληματικοί νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Κεραμέως που σμπαράλιασαν τον εργάσιμο χρόνο.

Αποτελέσματα πολιτικής που είδαμε και πρόσφατα που κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή κανενός εργαζόμενου.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο ανατρεπτικό αγώνα μας, για προστατευτούμε από την πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα.

Η ΟΜΕ καλεί όλα τα σωματεία του κλάδου,  να δώσουν μαζικό, μαχητικό παρών στην 24ωρη απεργία σε όλες τις πόλεις μαζί με άλλα συνδικάτα και φορείς.

Στην Αθήνα στο μεγάλο συλλαλητήριο Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12:00 μ. στο Σύνταγμα.

ΤΟ  Δ.Σ ΤΗΣ ΟΜΕ

ΡΩΓΜΗ ΣΤΗ ΛΗΘΗ, Αγωνες της ΕΑΜΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, 16η ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ (ιστορική ερευνητική εργασία του Δημήτρη Μπάτη)

 

Αποφάσισα να την εκδώσω σε ηλεκτρονική μορφή στο διαδίκτυο δωρεάν για όλους, διότι η πορεία του κάθε μαχητή, είναι μια από τις εκατοντάδες χιλιάδες παρόμοιες ιστορίες των ΕΑΜικών Αντιστασιακών και Μαχητών  του ΕΛΑΣ και ΔΣΕ, που ενώ πολέμησαν για μια ελεύθερη πατρίδα, δεν μπόρεσαν τελικά να υλοποιήσουν το όραμα τους για μια πραγματική ελεύθερη πατρίδα που να είναι ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του.

Παρά ταύτα, το ταξίδι αυτό της έρευνας έβγαλε στο φως εκατοντάδες πραγματικές ιστορίες από την θρυλική ΕΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, στην περιοχή της Ανατολικής Θεσσαλίας, όπου αναπτύχθηκε η 16η ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ, όπου οργανώθηκε εθελοντικά ένα μεγάλο μέρος του τοπικού πληθυσμού σε όλες τις οργανώσεις του ΕΑΜ (ΕΘΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΕΠΟΝ, ΑΕΤΟΠΟΥΛΑ, ΕΦΕΔΡΙΚΟΣ ΕΛΑΣ, ΕΛΑΣ, ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΗ).

Στην έκδοση αυτή παρουσιάζεται το πως οργανώθηκε όλη αυτή η αντίσταση, με εκπληκτικές νικηφόρες επιτυχίες σε πάνω από 110 μάχες της περιοχής που έδρασε 16η Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ, από την Αγιά Λαρίσης, μέχρι την Στυλίδα Φθιώτιδας.

Για την συγκέντρωση όλων αυτών των στοιχείων και λεπτομερών περιγραφών των μαχών, βασίζεται σε 95% στοιχείων από σπάνιες πλέον γραπτές εκδόσεις πρωταγωνιστών αξιωματικών του ΕΛΑΣ που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις μάχες, η άλλων ερευνητών αργότερα, που όμως εξαντλήθηκαν τα βιβλία τους και τα βρίσκει πλέον κανείς μόνο σε ειδικές βιβλιοθήκες. Επίσης αξιοποιήθηκαν στοιχεία και από τους πιο πρόσφατους ερευνητές, συλλόγους και κέντρα ιστορίας, που επίσης βασίζονται σε τεκμήρια και ντοκουμέντα από σπάνια κρατικά αρχεία Ελληνικά, Ιταλικά, Γερμανικά.

Το υπόλοιπο ποσοστό βασίζεται και σε προφορικές μαρτυρίες αγωνιστών εθνικής αντίστασης που είναι φυλαγμένα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), ή και σε εν ζωή αγωνιστών που περιέγραψαν τη δική τους μαρτυρία, ή την μετέφεραν οι απόγονοί τους.

Η συγκεκριμένη έκδοση με τίτλο «ρωγμή στη λήθη», επιλέχθηκε, για να παραμείνει ανεξίτηλη η ιστορική μνήμη, που τόσο πολύ κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε σαν να μην υπήρξε ποτέ.

Κατά τη γνώμη μου η ιστορία της Αντίστασης θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία όλων των βαθμίδων. Ελπίζω αυτή η έρευνα να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτή η έκδοση δεν αποτελεί μια οριστική έρευνα της Ιστορίας, αλλά ευελπιστώ να είναι αφορμή να συνεχιστεί η έρευνα από νέους ερευνητές, τιμώντας έτσι στο ελάχιστο όλους αυτούς που αντιστάθηκαν γενναία  και ανιδιοτελώς τους κατακτητές με πολλές θυσίες  για όλους εμάς. Παρότι οι περισσότεροι κυνηγήθηκαν από το κράτος των «νικητών» με την καθοδήγηση και συνδρομή ξένων δυνάμεων (πρώην συμμάχων), μέχρι την πτώση της χούντας, μας γεμίζουν ενθουσιασμό δέος και υπερηφάνεια, διότι έμειναν ΑΛΥΓΙΣΤΟΙ!

 

Από τον παρακάτω σύνδεσμο, μπορείτε να κατεβάσετε όλη την έρευνα σε αρχείο pdf!

Δωρεάν και ελεύθερη πρόσβαση σε όλους!

Ένα λιθαράκι ακόμη στην σχεδόν άγνωστη ιστορία μας!

https://drive.google.com/file/d/1w4KqowwE0qchwVp9y-E7MyvUNBm4jPBs/view?usp=sharing

Με εκτίμηση,

Δημήτρης Μπάτης

6945355314

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΙΓΜΕ 12/2/2026 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΥΠΕΝ 18 2 26

 

Αθήνα, 12/02/2026

Α.Π.  15/6.2

          ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Συνάδελφοι,

Την Δευτέρα 02-02-2026, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδικάτου υλοποιώντας απόφασή του, μετέβη στο ΥΠΕΝ στην προσπάθειά του να συναντηθεί με τον υπουργό, ΥΠΕΝ κ. Παπασταύρου. Δυστυχώς, μετά από πολύωρη αναμονή η προσπάθεια για συνάντηση με τον υπουργό κατέστη αδύνατη.

Παρόλα αυτά μας ενημέρωσε ο Δ/ντης του Γραφείου της Γενικής Γραμματέως του Υπουργείου ότι, η Γ.Γ είναι πρόθυμη να μας συναντήσει σε ύστερη ημερομηνία, αφού πρώτα ενημερωθεί σχετικά με τα αιτήματα μας και μέσα από το Δ.Τ του Συνδικάτου. 

Η συνάντηση έχει προγραμματιστεί για την Τετάρτη 18.02.2026 κα ώρα 13:00 όπου θα θέσουμε όλα τα θέματα που αφορούν την ΕΑΓΜΕ και τους εργαζόμενους  για τα οποία έχετε ενημερωθεί ήδη με σχετικά δελτία τύπου, για στην υποστελέχωση, το ανθυγιεινό επίδομα και την επιστροφή παρανόμως παρακρατηθέντων ή μη καταβληθέντων ποσών σε συναδέλφους.

Επίσης το Συνδικάτο ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) για αύριο Παρασκευή 13.02.2026 συμμετέχει στη στάση εργασίας που αποφασίστηκε στο Συνέδριο του (ΕΚΑ) Εργατικού Κέντρου Αθήνας (12 μ. - 4 μ.μ.). καθώς και στο συλλαλητήριο στις 13:00. στην Αθήνα, με κύριο θέμα το νομοσχέδιο –για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. 

Η Εκτελεστική 

Γραμματεία

Συλλαλητήριο και στάση εργασίας την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, για να μην ψηφιστεί το άθλιο νομοσχέδιο που βάζει ταφόπλακα στις ΣΣΕ

 

Αρ. πρωτ.:   27                                                                                                                                 Δευτέρα  9 Φλεβάρη 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Συλλαλητήριο και στάση εργασίας την Παρασκευή 13 Φλεβάρη,  για να μην ψηφιστεί το άθλιο νομοσχέδιο που βάζει ταφόπλακα στις ΣΣΕ

 

Η ΟΜΕ συμμετέχει και προκηρύσσει 4ωρη στάση εργασίας από τις 12 έως τις 4 μ.μ. την Παρασκευή 13 Φλεβάρη,  με συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στη 1 μ.μ., ενάντια στο εκτρωματικό νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που ήδη έχουν προκηρύξει  Εργατικά Κέντρα και συνδικάτα, καθώς εκείνη τη μέρα θα έρθει για ψήφιση στη Βουλή.

 

Χαιρετίζουμε το 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας καταδίκασε το αντεργατικό νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που κατατέθηκε και συζητείται στη Βουλή, ως συνέχεια της απαράδεκτης λεγόμενης «Κοινωνικής Συμφωνίας»,  που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εργοδοσίας.

 

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που δίνει τη χαριστική βολή στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, καθηλώνει τους μισθούς και πετσοκόβει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, νομιμοποιώντας τη φτώχεια και την εκμετάλλευση στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» και των «αντοχών της οικονομίας», πετώντας στο καλάθι των αχρήστων, την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων για συλλογικές συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις για να μπορούν να ικανοποιούνται οι σύγχρονες ανάγκες μας.

 

Την ίδια μέρα θα υποδεχόμαστε αγωνιστικά τους αγρότες που θα διαδηλώσουν στην Αθήνα στις 4μμ, όπου και Χαιρετίζουμε τον εμβληματικό Αγώνα τους  που συνεχίζεται, για την επιβίωσή τους.

Οι αγρότες μας δεν ανέχονται πλέον τον εμπαιγμό και την κοροϊδία της κυβέρνησης που δεν ικανοποίησε κανένα αίτημά τους, ενώ η πολιτική της, τους ξεκληρίζει σε δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής, έλλειψης προστασίας από φυσικές καταστροφές και ζωονόσους, αλλά και της προσπάθειας να τους φορτώσουν τις συνέπειες των σκανδάλων που εκτρέφουν η ΚΑΠ της ΕΕ.

Απαιτούμε να αποσυρθεί ΤΩΡΑ το νομοσχέδιο έκτρωμα κυβέρνησης, που βάζει ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας!

 

Η ΟΜΕ καλεί Πανελλαδικά τα σωματεία του κλάδου να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, σε όλες τις πόλεις της χώρας!

 

Το ΔΣ της ΟΜΕ