ΕΠΙΣΗΜΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΑΓΜΕ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

 

ΕΠΙΣΗΜΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΑΓΜΕ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

Α΄ — Η θέση/ρόλος της Ελλάδας: μεταλλεία για ποιους;

Η ερώτηση του συντονιστή

«Κύριε Μανώλη, σήμερα γίνεται πολλή συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης, για τις κρίσιμες πρώτες ύλες και για τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού και μεταλλευτικού κόμβου. Εσείς, ως εκπρόσωπος των μεταλλωρύχων, πώς αποτιμάτε αυτή τη στρατηγική; Ποιο είναι το πραγματικό αποτύπωμα αυτών των σχεδιασμών για τον εργαζόμενο;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗΕνότητα 1: Μεταλλεία για ποιους; (Το πραγματικό ερώτημα)

Ακούμε τελευταία πολλές λέξεις όπως: «στρατηγική αυτονομία», «κρίσιμες πρώτες ύλες», «επενδύσεις», «ενεργειακοί κόμβοι».

Ας τα ξεκαθαρίσουμε, η λεγόμενη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης δεν διαμορφώνεται για να λυθούν κοινωνικές ανάγκες., δεν έχει να κάνει με το αν θα ζήσει καλύτερα ο κόσμος. Έχει να κάνει με την ανάγκη λίγων μεγάλων ομίλων να βρουν φθηνές πρώτες ύλες, για να χτυπηθούν με τους Αμερικάνους και τους Κινέζους.

το κράτος κινδυνεύει να περιορίζεται στον ρόλο του διευκολυντή μεγάλων επενδυτικών σχεδίων: χρηματοδοτεί έρευνα, χαρτογραφεί κοιτάσματα, μέσω των υπηρεσιών του, και στη συνέχεια τα υπουργεία τα παραδίδουν, έτοιμα φιλέτα, σε λίγες μεγάλες εταιρείες.

Το μετάλλευμα υπάρχει. Ο βωξίτης, το νικέλιο, το κοβάλτιο, ο χαλκός, ο χρυσός — υπάρχουν, κάτω από τα πόδια μας. Δεν το αμφισβητεί κανείς — και κυρίως εμείς, που τον αναπνέουμε. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ο πλούτος. Το ερώτημα είναι ένα: Για ποιους;

Στις Σκουριές, για παράδειγμα, εξελίσσεται ένα από τα μεγαλύτερα μεταλλευτικά έργα χρυσού και χαλκού στην Ευρώπη. Τα μεγέθη που ανακοινώνονται είναι τεράστια. Το ερώτημα όμως παραμένει: πόσος από αυτόν τον πλούτο μένει τελικά στη χώρα και στις τοπικές κοινωνίες;

Και μην μας λέτε για μισθούς, ανταποδοτικότητα  και παράπλευρα επαγγέλματα, μιλάμε για σταγόνες στον ωκεανό.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μια χώρα με ορυκτό πλούτο περιορίζεται στην εξόρυξη και την εξαγωγή συμπυκνωμάτων ή αν αποκτά μεγαλύτερο μέρος της αλυσίδας αξίας

Και δεν είναι μόνο οι Σκουριές. Στην Εύβοια, Γερακινή, Μήλο, Γυαλί με τον λευκόλιθο και περλίτες. Στον βωξίτη της Φωκίδας. Στο αντιμόνιο που θέλουν να βγάλουν στη Χίο. Παντού το ίδιο έργο: ο πλούτος βγαίνει, τα κέρδη φεύγουν, και τον λογαριασμό τον πληρώνει ο εργαζόμενος και ο τόπος του.

Και ρωτάμε : Αφού το μετάλλευμα είναι ελληνικό, Ο πλούτος γιατί όχι;

 α 2: Η υποκρισία της «στρατηγικής αυτονομίας»

Σήμερα όλοι μιλούν για τον ορυκτό πλούτο και την ανάγκη της Ευρώπης για μεγαλύτερη εξόρυξη. Κανείς δεν μιλάει για τον μεταλλωρύχο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία των συνδικαλιστικών φορέων, εκατοντάδες εργαζόμενοι έχουν χάσει τη ζωή τους τα τελευταία χρόνια κυρίως στο κατασκευαστικό κλάδο, αλλά και στον δικό μας.

Τις επαγγελματικές αρρώστιες — αυτές που τσακίζουν τον μεταλλωρύχο — δεν τις μετράει καθόλου, παραμένουμε μια χώρα που ουσιαστικά δεν καταγράφει επαγγελματικές ασθένειες στον βαθμό που θα περίμενε κανείς από έναν τόσο επιβαρυμένο κλάδο. Και οι θάνατοι «εν ώρα εργασίας» πολλές φορές αποδίδονται σε φυσικά αίτια.

 

ΚΑΙ ΕΝΩ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, την ίδια στιγμή, ο μηχανισμός επιθεώρησης παραμένει υποστελεχωμένος με 6 μόνο επιθεωρητές για όλη την Ελλάδα, επίπεδο που δεν αντιστοιχεί ούτε στο μέγεθος ούτε στην επικινδυνότητα του κλάδου.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα πίσω από τον λεγόμενο «στρατηγικό ρόλο».

 Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη αντίφαση.

που αποδεικνύει την υποκρισία αυτού του σχεδιασμού. Μας λέτε ότι η Ευρώπη χρειάζεται απεγνωσμένα νικέλιο και κοβάλτιο για την «πράσινη μετάβαση». Σίγουρα; τότε γιατί την ίδια στιγμή, η μοναδική ευρωπαϊκή βιομηχανία που παρήγαγε σιδηρονικέλιο, η ΛΑΡΚΟ, έκλεισε με κυβερνητική απόφαση;

Και δεν είναι μόνο η ΛΑΡΚΟ. Πριν λίγες μέρες, στη Μαυροπηγή Κοζάνης, ανατινάξατε με εκρηκτικά τρεις γιγάντιους εκσκαφείς.  Στη Μεγαλόπολη κόψατε για σκραπ τον απολήπτη. Μηχανήματα που τα πλήρωσε ο λαός μέσα από τους λογαριασμούς του ρεύματος.

Και να πούμε και το βαθύτερο υπόβαθρο, ότι οι κρίσιμες πρώτες ύλες συνδέονται πλέον όχι μόνο με την ενέργεια και τη βιομηχανία, αλλά και με τους ανταγωνισμούς , τους εξοπλισμούς και την πολεμική βιομηχανία.

Δεν είναι τυχαίο που ο ίδιος ο ευρωπαϊκός κανονισμός δένει τις κρίσιμες πρώτες ύλες με την άμυνα.

Το κοβάλτιο, οι σπάνιες γαίες, ο χαλκός δεν είναι «στρατηγικά» για τα κινητά μας — είναι στρατηγικά γιατί τροφοδοτούν τη βιομηχανία των όπλων, τη στιγμή που η Ευρώπη αρματώνεται ξανά και οι πόλεμοι μαίνονται δίπλα μας.

όΆρα το ερώτημα που γεννιέται δεν είναι θεωρητικό. Είναι πολύ συγκεκριμένο: σε ποια οικονομία συμμετέχουμε και για ποιον σκοπό;

Και τελικά, τι κερδίζει ο μεταλλωρύχος από όλο αυτό;

ΜΗΠΩΣ;

Περισσότερη ασφάλεια; Σας είπα για τα ρεκόρ δυστυχημάτων παραπάνω.

·         Λιγότερη ένταση εργασίας; 12ωρα φαντασιώνεστε

·         Μήπως παίρνει ασφάλεια και το δικαίωμα να βγεις στην σύνταξη νωρίτερα, πριν διαλυθεί το σώμα του; Νέες αυξήσεις στα όρια συνταξιοδοτήσεων ετοιμάζονται.

·         Μήπως Πραγματική αναβάθμιση ζωής;

Σε ποιο ουράνιο και τόξο - για να το πω με τους σύγχρονους όρους-  το είδατε αυτό; πως θα ζήσει κάποιος ποιοτική ζωή χωρίς ελεύθερο χρόνο για να δει τα παιδιά του, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο των επαγγελματικών ασθενειών, χωρίς μονάδες υγείας κοντά του.

Ή μήπως τελικά το κέρδος του είναι να θυσιαστεί για άλλη μια φορά, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, για έναν «εθνικό στόχο»;

Εμείς δεν είμαστε ενάντια στην εξόρυξη. Από αυτό ζούμε. Είμαστε όμως ενάντια σε ένα μοντέλο που συγκεντρώνει τον πλούτο στα χέρια λίγων.

Ο ορυκτός πλούτος μπορεί και πρέπει να βγαίνει με ασφάλεια, να δουλεύεται ΕΔΩ, να γίνεται προϊόν ΕΔΩ, και να υπηρετεί τις δικές μας ανάγκες — όχι τα κέρδη του Καναδά, της Ελβετίας και των φορολογικών παραδείσων, ανά τον πλανητη.

 

 Β΄ — Μέλλον / μετάβαση / τεχνολογία: τεχνολογία με τι όρους;

Η ερώτηση του συντονιστή

«Κύριε Μανώλη, ποια είναι η θέση των εργαζομένων απέναντι στα “έξυπνα μεταλλεία” και στη νέα ψηφιακή εποχή της εξόρυξης;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗΕνότητα 5: Η τεχνολογία είναι ήδη εδώ

Η τεχνολογία στα μεταλλεία δεν είναι θεωρία. Είναι ήδη εδώ.

Αυτοματισμοί, τηλεχειρισμός, προσομοιωτές, ψηφιακή παρακολούθηση παραγωγής.

Κανείς σοβαρός εργαζόμενος δεν είναι απέναντι σε αυτό. Γιατί Ο μεταλλωρύχος ξέρει καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει να μειώνεται η βαριά, επικίνδυνη και ανθυγιεινή εργασία.

Τα επιστημονικά δεδομένα είναι αμείλικτα:

•           Το προσδόκιμο ζωής των μεταλλωρύχων είναι μειωμένο κατά 10-15 χρόνια.

•           Το 60% των συνταξιούχων του κλάδου εμφανίζει βαριά αναπηρία μέσα στην πρώτη πενταετία από τη συνταξιοδότηση.

•           Μυοσκελετικές βλάβες, απώλεια ακοής, Νεφρικές διαταραχές, δερματικές παθήσεις, εγκαύματα από όξινα διαλύματα.

Αυτή είναι η καθημερινότητά μας.

Δεν μιλάω θεωρητικά. Κάθε μέρα βλέπω πώς αλλάζει το επάγγελμα.

 

Ενότητα 2: Ποιος ελέγχει την τεχνολογία;

Η δουλειά μου σήμερα είναι να εκπαιδεύω μεταλλωρύχους στους προσομοιωτές. Στα μηχανήματα που τρυπάνε, που φορτώνουν, που μεταφέρουν το μετάλλευμα.

Εγώ λοιπόν, μέσα από τη δουλειά μου, βλέπω την τεχνολογία του μέλλοντος να μπαίνει στο μεταλλείο κάθε μέρα.

Και αυτό που έχω καταλάβει είναι πως η μηχανή δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή. Η ίδια μηχανή μπορεί να φτιάξει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Όλο το ζήτημα είναι ένα: ποιος την ορίζει, και ποιον υπηρετεί.

Η εμπειρία δείχνει ότι κάθε τεχνολογικό άλμα, όταν μπαίνει σε ένα καθαρά ανταγωνιστικό πλαίσιο, δεν οδηγεί αυτόματα σε λιγότερη εργασία. Πολύ συχνά οδηγεί σε λιγότερους εργαζόμενους και μεγαλύτερη πίεση σε όσους μένουν.

Και αυτό δεν είναι θεωρία.

Στην πράξη, μετά από δεκαετίες «προόδου», βλέπουμε τη διεύρυνση του χρόνου εργασίας, αντί για μείωσή του.

Μετά από 140 χρόνια προόδου, μηχανών και παραγωγικότητας, τι νομοθέτησε η σημερινή κυβέρνηση; Όχι το 6ωρο, αλλά το 13ωρο. Το ψήφισαν και το βάφτισαν μάλιστα «Δίκαιη Εργασία για Όλους». Δίκαιη για ποιους; Σ' έναν τόπο όπου ο εργάτης δουλεύει ήδη τις περισσότερες ώρες σε όλη την Ευρώπη

Και στον κλάδο μας, έχουμε δει πειραματισμούς με «ευέλικτα» ωράρια που στην πραγματικότητα σημαίνουν περισσότερες ώρες δουλειάς και λιγότερη ξεκούραση.

Προχθές συνάντησα τυχαία έναν συνάδελφο που εργάζεται στη φινλανδική Tapojärvi, εργολάβο της Ελληνικός Χρυσός. Εδώ και μήνες δουλεύουν με σύστημα 12ωρων, τέσσερις ημέρες την εβδομάδα.

Τον ρώτησα: «Πώς είναι να δουλεύεις με αυτό το πρόγραμμα;»

«Μανώλη, με τσάκισε», μου είπε. «Ειδικά μετά τη νυχτερινή βάρδια χρειάζομαι δύο μέρες για να συνέλθω. Στην ουσία δεν κερδίζουμε καμία μέρα. Και όταν δεν έχω ρεπό, είμαι συνέχεια κουρασμένος. Μιλάω απότομα στο παιδί μου και στη γυναίκα μου…….. Μην το δεχτείτε...»

Δεν είναι απλώς προσωπική εμπειρία. Είναι η καθημερινότητα εργαζομένων που καλούνται να δουλέψουν σε πιο εντατικούς ρυθμούς

Όσες παρουσιάσεις, όσα πολύχρωμα φυλλάδια κι αν μας φέρουν για να μας πείσουν γι' αυτό το πρόγραμμα,……Εμείς τον συνάδελφο θα πιστέψουμε που το ζει καθη

Για εμάς, η πραγματική «εξέλιξη» σημαίνει ένα πράγμα: η μηχανή να κάνει τη βαριά, την επικίνδυνη δουλειά — κι ο εργάτης να δουλεύει λιγότερο, όχι περισσότερο. 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο για όλους.

Αν η τεχνολογία δεν απελευθερώνει χρόνο για τον άνθρωπο, ποιο είναι τελικά το νόημα της προόδου;
Για τον μεταλλωρύχο αυτό μεταφράζεται σε 6ωρο και κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος στα 50. Όχι σαν χάρη, αλλά σαν λογικό και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.

Εξέλιξη θα πει: ο πλούτος που βγάζει η μηχανή να γυρίζει πίσω σε αυτόν που τον παράγει. Όχι στους μετόχους που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ξέρουν ούτε καν που βρίσκεται το μεταλλείο.

Εξέλιξη θα πει: ο εργάτης να γυρίζει σπίτι του ζωντανός, με τους πνεύμονες και την καρδιά του καθαρή, να προλάβει να δει τα παιδιά και τα εγγόνια του.

Αυτή είναι η διαφορά. Η ίδια μηχανή. Δύο διαφορετικοί κόσμοι.

 Γιατί αλλιώς θα φτάσουμε στο παράδοξο: να έχουμε πιο έξυπνα μεταλλεία και πιο εξαντλημένους ανθρώπους.

Και η εξάντληση φέρνει αίμα.

Γι' αυτό, κλείνοντας θέλω να αναφερθώ και στο ζήτημα του θεσμικού πλαισίου.

Η αναθεώρηση του ΚΜΛΕ - που είναι σε εξέλιξη - είναι κρίσιμη.

Πρέπει να πάει προς μία και μόνη κατεύθυνση: Ο κανονισμός πρέπει να προστατεύει τη ζωή, όχι να προσαρμόζεται στις ανάγκες της παραγωγής.

Και αυτό……από την μεριά μας δεν είναι διαπραγματεύσιμο.

 Αντί γι' αυτό, επιχειρείται η συγκάλυψη των εργοδοτικών ευθυνών για τα εργατικά ατυχήματα, με το «ανθρώπινο λάθος» να χρησιμοποιείται ως άλλοθι.

θα μας βρείτε απέναντι σε κάθε προσπάθεια να γίνει η ασφάλεια και η ζωή του εργαζόμενου κόστος που πρέπει να μειωθεί.

Καμία «πράσινη» ή «ψηφιακή» μετάβαση δεν πρόκειται να γίνει πατώντας πάνω στα δικά μας δικαιώματα και στις δικές μας ζωές.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΑNTΗΣΗ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΙΓΜΕ & ΕΣΤΥ ΥΠΕΝ 29 6 2026

 

 

Αχαρνές, 29/6/2026

Α.Π.: 79

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Το ΔΣ του Συνδικάτου μαζί με το ΔΣ του ΕΣΤΥ-ΙΓΜΕ, παραβρέθηκαν σήμερα το πρωί στο ΥΠΕΝ για να συναντηθούν με τον Υπουργό Ενέργειας, όπως είχε ανακοινωθεί στο ΔΤ 68/23-6-2026.

Ο Υπουργός παρότι ήταν στο υπουργείο, δεν μας συνάντησε προσωπικά και μας παρέπεμψε στη Γενική Γραμματέα του ΥΠΕΝ, κα Παληαρούτα.

Αναφορικά με το μέλλον της ΕΑΓΜΕ, λόγω της συνεχιζόμενης και έντονης υποστελέχωσης, η Γενική Γραμματέας ανέφερε ότι το πρόβλημα είναι γνωστό και αφορά και άλλες υπηρεσίες του Υπουργείου, επισημαίνοντας ότι η προσπάθεια ενίσχυσης του προσωπικού προσκρούει σε εμπόδια που σχετίζονται με άλλα Υπουργεία. Παράλληλα, υπενθύμισε τη νομοθετική ρύθμιση που είχε ζητήσει η ΕΑΓΜΕ και υλοποιήθηκε από τον Υπουργό, με την οποία ο Φορέας εξαιρέθηκε από τις διαδικασίες του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις ΙΔΟΧ.

Το ΔΣ διευκρίνισε ότι στηρίζει τη διαδικασία των προσλήψεων μέσω ΑΣΕΠ, επισημαίνοντας όμως την ανάγκη επιτάχυνσης των σχετικών διαδικασιών. Παράλληλα, αναγνωρίστηκε ως θετική εξέλιξη η δυνατότητα πρόσληψης προσωπικού με συμβάσεις ΙΔΟΧ, τονίστηκε όμως ότι εξακολουθεί να είναι επιτακτική η ανάγκη άμεσων προσλήψεων μόνιμου προσωπικού, ώστε να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία και η προοπτική του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ, διαφορετικά σε βάθος χρόνου μπορεί το αποτέλεσμα να είναι η οριστική διάλυση του.

 

Η Γενική Γραμματέας του ΥΠΕΝ,  συμφώνησε με τις επισημάνσεις αυτές και δεσμεύτηκε ότι σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα θα εισηγηθεί και η ίδια την πραγματοποίηση συνάντησης με τον Υπουργό.

Για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη χορήγηση, σε συγκεκριμένες ειδικότητες, επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας, το οποίο σταμάτησε να χορηγείται το 2014, πήρε άμεση πρωτοβουλία, μίλησε με τον ΓΔ της ΕΑΓΜΕ και έδωσε σχετικές οδηγίες στους συνεργάτες της για να προχωρήσει η ΚΥΑ, με την προϋπόθεση να σταλεί από την ΕΑΓΜΕ αναλυτική κατάσταση δικαιούχων. Συμφώνησε άμεσα και ανέφερε ότι το σχετικό ποσό μπορεί να καλυφθεί από τον τακτικό προϋπολογισμό της ΕΑΓΜΕ. Χρειάζεται μόνο μια ΚΥΑ η οποία θα συνταχθεί από τον συνεργάτη της κ. Λιακόπουλο με την συνεργασία του ΔΣ συνδικάτου και την τεκμηρίωση της επικινδυνότητας που συνταχθεί από την Διοίκηση του φορέα.

 

Για την ένταξη του ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) στις προβλέψεις του άρθρου 53 του υπό ψήφιση Πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με το οποίο επεκτείνεται η χορήγηση προσωπικής διαφοράς σε νεοδιοριζόμενους υπαλλήλους συγκεκριμένων φορέων του Δημοσίου,  δεν το γνώριζε και θα ενεργήσει προς την υλοποίηση του αιτήματος

 

Σχετικά με την οριστική επίλυση χρόνιων εκκρεμοτήτων που αφορούν στην καταβολή των παρανόμως παρακρατηθέντων αναδρομικών και στην αποζημίωση αποχώρησης σε εργαζομένους και συνταξιούχους της ΕΑΓΜΕ/ΙΓΜΕ, η Γενική Γραμματέας παρέλαβε εγγράφως τα απαραίτητα στοιχεία για το θέμα. Ανέφερε ότι το ζήτημα είχε τεθεί και στο παρελθόν στον Υπουργό, το απορρίφθηκε από τον υπουργό μαζί με άλλα θέματα και δεν υπήρξε ουσιαστική εξέλιξη, αλλά δεσμεύτηκε ότι θα το επαναφέρει.

 

Επιμένουμε στην ανάγκη πραγματοποίησης συνάντησης απευθείας  με τον Υπουργό ΥΠΕΝ κ. Παπασταύρου προκειμένου να συζητηθούν και να δρομολογηθούν λύσεις για όλα τα εκκρεμή ζητήματα, με βασικό στόχο τη διασφάλιση της συνέχισης της λειτουργίας του φορέα και την αποτελεσματική εκπλήρωση του θεσμικού του ρόλου προς όφελος του Λαού και τις ανάγκες του!

 

Παραμένουμε σε αγωνιστική επιφυλακή και αναμένουμε με ενδιαφέρον την συνάντηση με τον Υπουργό!

 

Τα ΔΣ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ & ΕΣΤΥ

 

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΕ ΜΕ Υ.Π.ΕΝ. ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 23/6/2026 ΓΙΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

 

 

            Αρ. πρωτ: 105                                                                                         Αθήνα, 25 Ιουνίου 2026

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΕ ΜΕ Υ.Π.ΕΝ. ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 23/6/2026 ΓΙΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

 

Το ΔΣ της ΟΜΕ, μαζί με μέλη της Επιτροπής Βορείου Ελλάδας της ΟΜΕ και με συνδικαλιστές της ΛΑΡΚΟ συναντήθηκαν την Τρίτη 23/6/2026 (που ήταν η τρίτη εξ αναβολής προγραμματισμένη συνάντηση) με τον υπηρεσιακούς παράγοντες του ΥΠΕΝ, κ Βασιλειάδη και κ. Πανόπουλο.

Αφού μας ζήτησαν συγνώμη για την καθυστέρηση της συνάντησης, μας είπαν συνέχεια προηγουμένης συνάντησης που είχαμε θέσει τα ζητήματα τα εξής:

Για το ζήτημα της ΛΑΡΚΟ, εκκρεμεί συνάντηση του Υπουργού Ενεργειας με άλλα υπουργεία. Παράλληλα είναι σε εξέλιξη από το πρώην ΤΑΙΠΕΔ οι διαδικασίες να γίνει η επιλογή της εταιρείας συμβούλων που θα αναλάβει να συντάξει έκθεση εκτίμησης των διαγωνισμών που έγιναν και να καταθέσει προτάσεις επανάληψης με στόχο την αξιοποίηση της ΛΑΡΚΟ. Εκφράσαμε την ανησυχία μας για το μέλλον της ΛΑΡΚΟ και αν θα έχει την τύχη της εγκληματικής ανατίναξης των λιγνιτοφόρων μηχανήματων που έγινε πριν λίγες μέρες με ευθύνη της κυβέρνησης.

 

Για για το θέμα της παράτασης των προγραμμάτων απασχόλησης της ΔΥΠΑ που αφορούν τους απολυμένους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ (54-). Όπως είχαμε ενημερωθεί και από το υπουργείο εργασίας, έχει τεθεί προς υπογραφή η σχετική ΚΥΑ, η οποία σύμφωνα με τα λεγόμενα, μετά την λήξη του προγράμματος 1+1 έτος, θα δίνει παράταση +2 έτη επιπλέον. Παράλληλα θα δίνει 40 ευρώ αύξηση στις μηνιαίες μεικτές αποδοχές όλων των απασχολούμενων (54- και 54+).

Τους απαντήσαμε ότι βεβαίως και θέλουμε παράταση, αλλά αυτή να είναι μέχρι την συνταξιοδότηση, χωρίς ομηρία και ανασφάλεια και οι μισθοί να αυξηθούν στο ύψος του μέσου μισθού, δηλαδή 1500 ευρώ μηνιαίως.

Δεσμεύτηκαν ότι θα προωθήσουν για συζήτηση τα  αιτήματα:

1.       καταβολής τακτικού οικονομικού βοηθήματος 1700 ευρώ ετησίως, έτσι ώστε, ως ελάχιστο, οι απολυμένοι της ΛΑΡΚΟ να έχουν ανάλογο ετήσιο εισόδημα με αυτό που προκύπτει από το κατώτερο μισθό

2.       Την αναδρομική καταβολή επιδομάτων επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας στις ειδικότητες που προβλέπεται, από τους φορείς που απασχολούν απολυμένους της ΛΑΡΚΟ.

3.       Την έναρξη συζήτησης με τους υπουργούς οικονομικών, για την αναγνωρισμένη συμβατική υποχρέωση της ΛΑΡΚΟ να διατηρεί ασφαλιστήριο ζωής, καταβάλλοντας το 8,4% τον ετήσιων αποδοχών για κάθε εργαζόμενο, το οποίο και διακόπηκε με την είσοδο του ειδικού διαχειριστή χωρίς να επιστρέφονται οι εισφορές (8,4% των ετήσιων αποδοχών ×έτη εργασίας).

Στην προώθηση αυτών των αιτημάτων αναμένουμε απάντηση.

Για το αίτημα της ΟΜΕ της μείωσης συνταξιοδότησης των υπογειτών μεταλλωρύχων από τα 57 έτη στα 50, δεν απάντησαν τίποτα, παρότι το θεωρούν δίκαιο.

Για τα συχνά ατυχήματα – δυστυχήματα στα μεταλλεία, λόγω κυρίως των ελέγχων από τις υποστελεχομένες ΕΜΝΕ και ΕΜΒΕ, αντιλαμβάνονται το σοβαρό ζήτημα ότι πρέπει να στελεχωθούν και να γίνουν σε κάθε νομό που υπάρχει μεταλλευτική δραστηριότητα τοπικές επιθεωρήσεις, όμως και σε αυτό δεν έδωσαν καμία απάντηση, αν το ΥΠΕΝ θα πάρει πρωτοβουλία για την στελέχωση τους.

Για την επικαιροποίηση του ΚΜΛΕ, που είναι σε εξέλιξη με πρωτοβουλία του ΤΕΕ, μας είπαν ότι το παρακολουθούν, αλλά το ΥΠΕΝ θα έχει τον τελικό λόγο και θα το ξαναβγάλει σε διαβούλευση όταν θα σταλεί το πόρισμα από το ΤΕΕ.

 

Το Δ.Σ. της ΟΜΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΙΓΜΕ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΟΜΟΦΩΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

 

Αχαρνές, 23/6/2026

Α.Π.: 68

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΚΗΣ-ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ. ΑΜΕΣΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΟΥ ΙΓΜΕ.

Οι εργαζόμενοι του ΙΓΜΕ (νυν ΕΑΓΜΕ) εκφράζουν την αγωνία τους και αντιδρούν στην συνεχή φθίνουσα πορεία του Ινστιτούτου και στην ορατή απώλεια από τον τόπο αυτού του ιστορικού, γεωλογικού φορέα. Πρόκειται για έναν Φορέα που πρέπει να συνεχίσει την ιστορική πορεία δεκαετιών, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της χώρας και στην εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος.

 

Η Γενική Συνέλευση των εργαζόμενων αποφάσισε ΟΜΟΦΩΝΑ σειρά αγωνιστικών κινητοποιήσεων για να μην χαθεί ουσιαστικά και τυπικά το μοναδικό Ινστιτούτο που ερευνά τον Ορυκτό Πλούτο της Χώρας. Ένα Ινστιτούτο που έχει προσφέρει από το 1952 τα μέγιστα σε όλους τους τομείς των γεωεπιστημών με ανεκτίμητη διαχρονική προσφορά στην επιστήμη, την κοινωνία.

 

Οι εργαζόμενοι ζητούν για πολλοστή φορά να συναντηθούν με τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στον οποίο έχουν απευθύνει ήδη μια σειρά σχετικών αιτημάτων, προκειμένου να συζητηθούν κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη στελέχωση, τη λειτουργία και το μέλλον του Ινστιτούτου. Μέχρι σήμερα το αίτημα αυτό παραμένει αναπάντητο, παρά τη σοβαρότητα των θεμάτων που έχουν τεθεί.

Η καθυστέρηση αυτή δημιουργεί μια μη αναστρέψιμη κατάσταση για το μέλλον του φορέα και του σημαντικότατου έργου που επιτελεί.

 

1.      Η ΕΑΓΜΕ (πρώην ΙΓΜΕ) αποστελεχώνεται με ραγδαίους ρυθμούς από τις αποχωρήσεις του μόνιμου προσωπικού (30 τουλάχιστον  υπάλληλοι εντός του τρέχοντος έτους 2026, επί συνόλου 128 μονίμων υπάλληλων και άλλοι 25 το επόμενο έτος).

Ζητάμε να ληφθούν μέτρα, με άμεσες μαζικές  προσλήψεις μόνιμου προσωπικού οι οποίες είναι απαραίτητες για να διασφαλιστεί η ύπαρξη και βιωσιμότητα του Ινστιτούτου.

 

2.      Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση  στη χορήγηση, σε συγκεκριμένες ειδικότητες, επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας, επίδομα το οποίο σταμάτησε να χορηγείται το 2014.  Έχουν σταλεί όλα τα απαιτούμενα στοιχεία που τεκμηριώνουν αυτό το αίτημα από το Συνδικάτο στο γραφείο υπουργού ΥΠΕΝ με την επισήμανση ότι είναι δίκαιο και θα έχει ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος.

 

3.      Ένταξη του ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) στις προβλέψεις του άρθρου 53 του υπό ψήφιση Πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με το οποίο επεκτείνεται η χορήγηση προσωπικής διαφοράς σε νεοδιοριζόμενους υπαλλήλους συγκεκριμένων φορέων του Δημοσίου. Ζητούμε οι νεοδιοριζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΑΓΜΕ να τύχουν αντίστοιχης μεταχείρισης, συμβάλλοντας στην ενίσχυση και διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού του Φορέα.

 

4.      Απαιτούμε την οριστική επίλυση χρόνιων εκκρεμοτήτων που αφορούν εργαζομένους και συνταξιούχους της ΕΑΓΜΕ/ΙΓΜΕ, και ειδικότερα:

a.       άδικης αντιμετώπισης των εργαζομένων που δεν μεταφέρθηκαν από το ΙΓΜΕ στην ΕΑΓΜΕ και δεν πρόλαβαν να πάρουν την αποζημίωση αποχώρησης (με χαρακτηριστική περίπτωση συναδέλφου που απεβίωσε χωρίς να προλάβει να αποζημιωθεί για τον εργασιακό του βίο), αλλά και

b.      των συναδέλφων στους οποίους δεν έχουν επιστραφεί δεδουλευμένα ποσά που παρακρατήθηκαν λόγω  της υπερβάλλουσας περικοπής μισθών, με αποτέλεσμα την μη ομαλή μισθολογικά και εργασιακά κατάσταση που έχει προκύψει στον φορέα.

 

Μέχρι σήμερα δεν έχει καταστεί δυνατή η πραγματοποίηση της συνάντησης που έχουν επανειλημμένα ζητήσει οι εργαζόμενοι, παρότι ο ίδιος ο υπουργός έχει υποσχεθεί την συνάντηση αυτή και τα ζητήματα που έχουν τεθεί αφορούν τη βιωσιμότητα και την εύρυθμη λειτουργία του ΙΓΜΕ.

 

Για αυτό το λόγο, υλοποιώντας την ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου και της Γενικής  Συνέλευσης, θα πραγματοποιήσουμε την Δευτέρα 29 Ιουνίου παρέμβαση του Δ.Σ στο ΥΠΕΝ, επιμένοντας στον άμεσο ορισμό συνάντησης με τον Υπουργό. Η συνάντηση αυτή είναι αναγκαία, ώστε να δρομολογηθούν άμεσα λύσεις για τα παραπάνω ζητήματα, τα οποία έχουν αναγνωριστεί ως δίκαια από τα μέλη της πολιτικής ηγεσίας, και τους υπηρεσιακούς παράγοντες με τους οποίους έχει συναντηθεί το Συνδικάτο.

 Καλούμε τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας να ορίσει άμεσα συνάντηση με αντιπροσωπεία των εργαζομένων του Συνδικάτου. Σε διαφορετική περίπτωση, οι εργαζόμενοι θα προχωρήσουν στην υλοποίηση των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους.

Καλούμε σε συμπαράσταση στον αγώνα μας όλους τους φορείς με τους οποίους δώσαμε διαχρονικά αλληλέγγυους και νικηφόρους αγώνες, για να συνεχίσει το Ινστιτούτο να υπάρχει και να λειτουργεί αποτελεσματικά για τον Λαό και τις ανάγκες του!

 

Καλούμε τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να προβάλλουν τον δίκαιο Αγώνα μας!

 

Η Γενική Συνέλευση του Συνδικάτου

 Πηγη: Συνδικάτο ΙΓΜΕ

ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΙΓΝΙΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΜΑΥΡΟΠΗΓΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

 

Αρ. πρωτ: 100                                                                                                 Αθήνα, 22/6/2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΙΓΝΙΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΜΑΥΡΟΠΗΓΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

 

Η ΟΜΕ συμμετείχε ενεργά στο κίνημα ενάντια της απολιγνιτοποίησης τη χώρας, έτσι ώστε να μην έχουμε τα χρηματιστήρια της ενέργειας να φτωχοποιούν τον λαό κερδίζοντας τα ίδια απίστευτα κέρδη για τους μετόχους τους.

Τα λιγνιτικά αποθέματα στη χώρα μας ερευνήθηκαν από το ΙΓΜΕ από τη αρχές της δεκαετίας του ΄50 και έδωσαν σημαντικά ενεργειακά αποθέματα για την παραγωγή φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα, συνεισφέροντας ουσιαστικά στην ανάπτυξη της τότε ρημαγμένης χώρας και αξιοποιώντας τον πολύτιμο αυτόν ορυκτό πλούτο ο οποίος θεωρείται Εθνικό προϊόν και θα έπρεπε να αξιοποιείται προς όφελος του Λαού.

Θεωρούμε έγκλημα για τον Λαό την ολοκλήρωση της απολιγνιτοποίησης που είναι «απαίτηση» των εταίρων μας στην Ε.Ε.. Σε αυτό συνέβαλαν όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά, κλείνοντας τις τελευταίες λιγνιτικές μονάδες, αδιαφορώντας προκλητικά για το γεγονός ότι ο σημαντικός ορυκτός πλούτο της Χώρας μας θα μπορούσε να συμβάλλει σημαντικά στην φθηνή ηλεκτρική ενέργεια για τον Λαό, αλλά και για την εθνική μας οικονομία, ειδικά την ώρα που είναι ορατός ο κίνδυνος ενός γενικευμένου πολέμου στην περιοχή μας, λόγω των ήδη υφιστάμενων περιφερειακών πολέμων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.

Η βασικότερη αιτία του κλεισίματος των λιγνιτικών μονάδων παραγωγής στη Χώρα μας, δεν είναι ούτε η έλλειψη λιγνίτη ούτε η δήθεν «προστασία του περιβάλλοντος». Είναι η εγκληματική απολιγνιτοποίηση για την «πράσινη μετάβαση», ως συνέχεια  της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Είναι η οδηγία της Ε.Ε που στήριξαν όλες οι κυβερνήσεις για να βρουν διέξοδο «επένδυσης» τα λιμνάζοντα κεφάλαια επιχειρηματικών ομίλων στην ενέργεια, αδιαφορώντας προκλητικά για την εκτίναξη στα ύψη το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος. Το κόστος ενέργειας που καλείται να πληρώσει ο λαός μας για μια ακόμη φορά για τα σπασμένα των κρίσεων τους. Η αξιοποίησή του λιγνίτη μπορεί να προσφέρει στην ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας με ρεύμα φτηνό για το λαό! 

Με ευθύνη της κυβέρνησης ολοκληρώθηκε το έγκλημα με ελεγχόμενη έκρηξη τριών γιγαντιαίων καδοφόρων εκσκαφέων προχώρησε την 18.06.2026 το απόγευμα η ΔΕΗ στο ορυχείο Μαυροπηγής Κοζάνης. Τα μεταλλικά υλικά που θα προκύψουν από την αποξήλωση των μηχανημάτων θα διατεθούν προς πώληση ως σκραπ.

Ο μεγαλοτσιφλικάς της περιοχής , που μόνο κατ’ ευφημισμό πλέον λέγεται «ΔΗΜΟΣΙΑ»ΕΗ, σκοτώνει τη μακράν μεγαλύτερη μεταλλευτική βιομηχανία της χώρας.

Ο Διευθυντής του Λιγνιτικού Κέντρου φέρεται σε σχετικό δημοσίευμα να δήλωσε πως «πρόκειται για εξοπλισμό που έχει τεθεί εκτός λειτουργίας και δεν εξυπηρετεί πλέον τις ανάγκες της λιγνιτικής δραστηριότητας». Είναι βεβαίως γνωστό ότι η λιγνιτική δραστηριότητα καθόλου δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα που ενδιαφέρονται να καίμε όλο και περισσότερο φυσικό αέριο.

Η ανατίναξη αφορούσε λειτουργικό εξοπλισμό σε λειτουργικό ορυχείο. Κι αυτό είναι ασυγχώρητο.

Ο Διευθυντής του Λιγνιτικού Κέντρου φέρεται επίσης να είπε «το επόμενο διάστημα αναμένεται να ακολουθήσουν αντίστοιχες ενέργειες και σε άλλους καδοφόρους εκσκαφείς που έχουν αποσυρθεί από την παραγωγική διαδικασία». Αυτό είναι και απαράδεκτο και εγκληματικό. Τα μηχανήματα δεν τα πλήρωσαν οι τωρινοί μέτοχοι, πληρώθηκαν από όλους τους Έλληνες μέσα απ’ τους λογαριασμούς του ρεύματος. Και σ’ αυτούς ανήκουν.

Τα κύρια αρνητικά της απολιγνιτοποίησης αφορούν τη ραγδαία οικονομική μαρασμό των λιγνιτικών περιοχών (κυρίως στη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη), την αύξηση του ενεργειακού κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, και τον κίνδυνο μείωσης της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας.

Πίσω από τους φιλόδοξους τίτλους για ένα «καθαρό μέλλον», κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα που δεν επιτρέπεται να αγνοήσουμε: το βαρύ κοινωνικό και οικονομικό κόστος της βίαιης απολιγνιτοποίησης, το οποίο επωμίζονται ήδη συγκεκριμένες περιοχές και χιλιάδες συμπολίτες μας. Το πιο βαθύ τραύμα αυτής της πολιτικής εντοπίζεται στην καρδιά των λιγνιτικών κέντρων της χώρας μας, στη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη. Για δεκαετίες, οι περιοχές αυτές αποτελούσαν την ενεργειακή ραχοκοκαλιά της Ελλάδας. Σήμερα, βρίσκονται αντιμέτωπες με το φάσμα του οικονομικού μαρασμού. Το κλείσιμο των ορυχείων και των μονάδων της ΔΕΗ δεν μεταφράζεται απλώς σε απώλεια θέσεων εργασίας· μεταφράζεται σε ερήμωση. Η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας στερεί το μέλλον από τη νέα γενιά, οδηγώντας την στην εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση, και απειλεί να μετατρέψει ολόκληρες πόλεις σε φαντάσματα του βιομηχανικού μας παρελθόντος.

Την ίδια στιγμή, οι συνέπειες αυτής της επιλογής ξεπερνούν τα όρια των λιγνιτικών περιοχών και αγγίζουν κάθε ελληνικό νοικοκυριό και επιχείρηση. Ο εγχώριος λιγνίτης, που για χρόνια λειτουργούσε ως ασπίδα σταθερότητας για τις τιμές του ρεύματος, αντικαταστάθηκε εσπευσμένα από εισαγόμενα καύσιμα, με κυριότερο το φυσικό αέριο.

Το αποτέλεσμα το βιώνουμε όλοι στους λογαριασμούς μας: εκρηκτικές αυξήσεις στο ενεργειακό κόστος, οι οποίες ροκανίζουν το εισόδημα των πολιτών και πλήττουν ανεπανόρθωτα την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας. Παράλληλα, τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσο ασφαλής είναι μια χώρα που παραδίδει την ενεργειακή της αυτονομία;

Η βιαστική εγκατάλειψη του εγχώριου καυσίμου μάς καθιστά απόλυτα εξαρτημένους από διεθνείς εισαγωγές και γεωπολιτικές ισορροπίες. Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας χωρίς τις αναγκαίες υποδομές αποθήκευσης, προκαλούν  αστάθεια στο ηλεκτρικό δίκτυο. Επιπλέον, η άναρχη τοποθέτηση ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών συχνά αλλοιώνει το φυσικό τοπίο και δεσμεύει γη υψηλής παραγωγικότητας, προκαλώντας τη δικαιολογημένη αντίδραση των τοπικών κοινωνιών.

Η ΟΜΕ σε ημερίδα που διοργάνωσε το 2024 για τον ορυκτό πλούτο της χώρας έχει αναρτήσει την εισήγηση του Δρ. Ευστάθιου Χιώτη Μεταλλειολόγου Μηχανικού ΕΜΠ, με θέμα «Κερδισμένοι και ζημιωμένοι της απολιγνιτοποίησης»

https://ometallados.blogspot.com/2024/05/blog-post_0.html

 

Η προστασία του περιβάλλοντος είναι καθήκον όλων μας, αλλά δεν μπορεί να γίνει με όρους κοινωνικής ισοπέδωσης. Η απολιγνιτοποίηση δεν πρέπει να γίνει ένας παράγοντας ενεργειακής φτώχειας για το σύνολο της κοινωνίας. Οφείλουμε να βάλουμε τον άνθρωπο την τοπική οικονομία και το μέλλον της πατρίδας στο επίκεντρο του σχεδιασμού, προτού το τίμημα γίνει μη αναστρέψιμο.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ:

Ø  Να ανοίξουν οι σταθμοί και τα ορυχεία, να συνεχίσει η λειτουργία τους με περιβαλλοντική αναβάθμισή τους.

Ø  Επανίδρυση της ΔΕΗ, ως κρατικού φορέα ηλεκτρικής ενέργειας με έξοδο από το χρηματιστήριο.

Ø  Να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας μόνιμου και έκτακτου προσωπικού στην ΔΕΗ Α.Ε. Μέτρα υγείας και ασφάλειας για όλο το προσωπικό.

Ø  Να προσληφθούν από την ΔΕΗ με μόνιμη και σταθερή εργασία όλοι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι που εργάστηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια στα ορυχεία του λιγνίτη

Ø  Ρεύμα και θέρμανση φθηνά για όλο το λαό. Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας.

 

Το ΔΣ της ΟΜΕ

ΝΕΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΕ ΛΑΤΟΜΈΙΟ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

 

Αρ. πρωτ: 98                                                                                        Αθήνα, 19 Ιουνίου 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΝΕΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΕ ΛΑΤΟΜΈΙΟ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

 

Άλλο ένα εργατικό ατύχημα σε λατομείο, όπως ανακοίνωσε χθες το ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΓΟΜΩΤΩΝ – ΠΥΡΟΔΟΤΩΝ ΔΙΑΤΡΗΜΜΑΤΩΝ ΕΞΟΡΥΚΤΩΝ & ΛΑΤΟΜΩΝ Ν. ΔΡΑΜΑΣ, ήρθε να προστεθεί στον πολύπαθο κλάδο μας. Αποτέλεσμα του ατυχήματος ήταν ο τραυματισμός ενός εργαζόμενου, ο οποίος νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση Ευχόμαστε καλή και γρήγορη ανάρρωση στο συνάδελφο και είμαστε στο πλευρό του, καθώς και στο πλευρό του Σωματείου.

Η ΟΜΕ καλεί όλους τους εργαζομένους να είναι συσπειρωμένοι γύρω από τα Σωματεία μας, για να ορθώσουμε το ανάστημά μας, απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία και στις απειλές δηλώνοντας αποφασιστικά ότι δεν θα σκοτωθούμε για τα χρονοδιαγράμματα των εργοδοτών!

Απαιτούμε από την ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ, να κάνει άμεσα τις σχετικές διαδικασίες προκειμένου να καταγραφεί το ατύχημα και να επιβάλει την εφαρμογή μέτρων ασφάλειας για την προστασία της ζωής των εργαζόμενων.

Η Ομοσπονδία μας έχει κάνει επανειλημμένα παρεμβάσεις στο Υπουργείο Εργασίας και στο Υπουργείο Ενέργειας που έχει την κύρια αρμοδιότητα, αλλά μέχρι τώρα κανένα μέτρο δεν λήφθηκε από τα αιτήματά μας, τα οποία για μια ακόμη φορά τα επαναλαμβάνουμε και απαιτούμε άμεσα:

·         Να ληφθούν μέτρα Υγείας & Ασφάλειας στους χώρους εργασίας με έμφαση στην πρόληψη και στην εξάλειψη των επαγγελματικών κινδύνων και ασθενειών.

·         Δημιουργία παραρτήματος της Επιθεώρησης Μεταλλείων σε κάθε Νομό που πραγματοποιείται μεταλλευτική και λατομική δραστηριότητα.

·         Να ενισχυθούν και να στελεχωθούν τα τμήματα Επιθεώρησης Μεταλλείων με το απαραίτητο προσωπικό, εξοπλισμό και υλικοτεχνική υποδομή.

·         Τακτικοί, ουσιαστικοί και αιφνιδιαστικοί έλεγχοι από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς για την τήρηση και εφαρμογή όλων των μέτρων Υγείας & Ασφάλειας, που να εστιάζουν στην εργοδοτική ευθύνη με έμφαση στην πρόληψη και την εξάλειψη των επαγγελματικών κινδύνων και ασθενειών.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

Το Δ.Σ. της ΟΜΕ

Επισυνάπτεται το Δ.Τ. του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΓΟΜΩΤΩΝ – ΠΥΡΟΔΟΤΩΝ ΔΙΑΤΡΗΜΜΑΤΩΝ ΕΞΟΡΥΚΤΩΝ & ΛΑΤΟΜΩΝ Ν. ΔΡΑΜΑΣ    18/6/2026

 

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

 

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΓΟΜΩΤΩΝ – ΠΥΡΟΔΟΤΩΝ ΔΙΑΤΡΗΜΜΑΤΩΝ ΕΞΟΡΥΚΤΩΝ & ΛΑΤΟΜΩΝ Ν. ΔΡΑΜΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τα μέλη του Σωματείου Γομωτών Πυροδοτών Διατρημμάτων Εξορυκτών & Λατόμων Νομού Δράμας εκφράζουν τη θλίψη τους για το εργατικό ατύχημα που έλαβε χώρα σε λατομείο στους Πύργους Δράμας. Ο συνάδελφος Ι.Γ. 61 ετών, συρματοκόπτης, την προηγούμενη Τετάρτη έπεσε από πατάρι 6 μέτρων με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά και να σπάσει το πόδι του και τη λεκάνη του. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Δράμας όπου και εξακολουθεί να νοσηλεύεται. Δυστυχώς, το φαινόμενο των εργατικών ατυχημάτων στο χώρο των λατομείων έχει γίνει μια καθημερινή κατάσταση για εμάς τους εργαζόμενους του χώρου. Για το λόγο αυτό, θα ήταν εξαιρετικά ωφέλιμο να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι στα λατομεία, να εφαρμόζονται τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, να περιοριστεί η εντατικοποίηση της εργασίας. Με το παρόν έγγραφό μας, επανερχόμαστε στο χρόνιο αίτημα του Εργατικού Κέντρου Δράμας για δημιουργία παραρτήματος της Επιθεώρησης Μεταλλείων στη Δράμα ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα αυτά. Τέλος, ευχόμαστε περαστικά στο συνάδελφο ο οποίος είναι πλησίον της συνταξιοδότησης και γρήγορη ανάρρωση! Ας ελπίσουμε να είναι ο τελευταίος στο μακρύ κατάλογο των θυμάτων στο βωμό της εργασίας γιατί η κατάσταση αυτή έχει παραγίνει….

 

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ